ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πάτρα: Η αξιοποίηση της περιοχής της «5Ε» - «Αλλοι θα ζήλευαν για τέτοια κτίρια...»

Πάτρα: Η αξιοποίηση της περιοχής της «5Ε» - «Αλλοι θα ζήλευαν για τέτοια κτίρια...»



Τα πρόσφατα ρεπορτάζ της «Π» σχετικά με την περιοχή της «5Ε», εδαφικό τμήμα της οποίας θα μπορούσε να αξιοποιηθεί ως κοινόχρηστος χώρος εφόσον διατίθεται από τους ιδιοκτήτες του ακινήτου, ενεργοποίησε τα αντανακλαστικά συμπολίτη. «Ο χώρος αυτός αποτελεί μια τεράστια ευκαιρία για την Πάτρα» μας έγραψε στο ηλεκτρονικό ταχυδρομείο. Ποια εννοεί; Τον οινοτουρισμό.

Ο συμπολίτης μας πιστεύει ότι η περιοχή που βρίσκεται το ακίνητο (σημείο διέλευσης χιλιάδων επισκεπτών που δεν διανυκτερεύουν στην Πάτρα), την γειτνίασή του με την μαρίνα και το λιμάνι, μπορεί να αποτελέσει κάτι περισσότερο από εγκαταλελειμμένα βιομηχανικά κελύφη. Το κτίριο που βρίσκεται μέσα στο οικόπεδο έχει χαρακτηριστεί διατηρητέα βιομηχανική κληρονομιά.
«Στην Πάτρα έχουμε ιστορία και μοναδικά μνημεία. Αλλες πόλεις και χώρες θα τα ζήλευαν και θα τα είχαν στολίδι για τον τόπο τους. Κλοτσάμε την τύχη μας…» μας έγραψε ο αναγνώστης της «Π».

Μας υπενθύμισε ότι πρόκειται για ένα από τα πρώτα οινοποιεία στην Ελλάδα μεταεπαναστατικά, την οινοποιεία Αμβούργερ που ιδρύθηκε το 1846. Οπως μας είπε, είχε εκδώσει και την πρώτη ετικέτα τύπου Chateau Ajas (Κτήμα Αγυιάς). Εκεί δούλεψε και Γουσταύος Κλάους, ο οποίος με τον Αμβούργερ ήταν συνιδρυτές της Αχάια Κλάους. Μετέπειτα λειτούργησαν η «5Ε» και η Ζυθοποιία Μάμου. Σήμερα, υπάρχουν σκορπισμένα σε διάφορα σημεία του χώρου τα παλιά βαρέλια και φίλτρα κρασιού, ανεκτίμητα κειμήλια που είναι εκτεθειμένα στον καιρό και σε ανεπιθύμητους επισκέπτες.

Τι θα μπορούσε να γίνει; «Μουσείου οίνου» εκτιμά ο ανήσυχος συμπολίτης μας που τρέφει ιδιαίτερη αγάπη για την ιστορία του κρασιού. Ο ίδιος πιστεύει ότι θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας πολυχώρος εκδηλώσεων και ξενοδοχείο. «Εάν δεν δημιουργήσουμε τις προϋποθέσεις για να μας επισκεφθεί κάποιος τότε προφανώς και δεν θα έχουμε επισκέπτες…» συμπεραίνει.

Πράγματι, η Αχαΐα έχει παράδοση στο κρασί, διαθέτει αμπελώνες, οινοποιεία και βραβευμένες ετικέτες. Για ποιο λόγο δεν μπορεί να γίνει οινοτουριστικός προορισμός;

Φέρνει ως παράδειγμα άλλες περιοχές της Ελλάδας και στο εξωτερικό που έχουν γίνει ανάλογες προσπάθειες, όπως μουσεία οίνου στο Μπορντό της Γαλλίας, στο Πόρτο της Πορτογαλίας, στη Ριόχα της Ισπανίας, αλλά και στη Σαντορίνη, τη Σάμο και τα μουσεία Γεροβασιλείου και Λαζαρίδη (των ομώνυμων οινοποιών).
Είναι αντιληπτό ότι η αξιοποίηση ενός τέτοιου χώρου υπερβαίνει τα όρια του πολιτικού οράματος, κυρίως επειδή πρόκειται για ιδιωτικό χώρο. Ωστόσο, κάθε αναξιοποίητος ή εγκαταλελειμμένος χώρος της Πάτρας με δυναμική θα πρέπει να βρίσκεται στην ατζέντα της τοπικής αυτοδιοίκησης προς επανάχρηση. Δεν είναι μόνο ο αριθμός των τετραγωνικών μέτρων που την υποχρεώνει να ασχοληθεί με περιπτώσεις όπως η συγκεκριμένη. Είναι και η ιστορία που κουβαλάει κάθε τέτοιο ακίνητο. Ειδικά σε περιπτώσεις όπως αυτή. Γιατί όπως αναφέρει και ο συγγραφέας, για μια άλλη ιστορική οινοποιία της Πάτρας, «το κρασί είναι πάντα μνήμη».


ΤΟΥ ΜΙΧΑΛΗ ΒΑΣΙΛΑΚΗ
vasilak@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:27:23]