ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Λεωνίδας Καραΐσκος: «Η απλότητα δίνει απάντηση σε πολλά διλήμματα»

Λεωνίδας Καραΐσκος: «Η απλότητα δίνει απάντηση σε πολλά διλήμματα»



Εκπαιδευτικός και εμψυχωτής ομάδων, έγραψε έναν οδηγό για την ανακάλυψη ενός θησαυρού με αμύθητη αξία. Οχι δεν πρόκειται για χρυσάφι, αλλά για το καλό. Αυτό που υπάρχει στις τόσο δα μικρές στιγμές της καθημερινότητάς μας. Το βιβλίο του το τιτλοφόρησε «Εὖ» (εκδ. Key Books) και σήμερα, ο Λεωνίδας Καραΐσκος μιλάει για τις ιστορίες του, τη σημασία του αθλητισμού και του ποδήλατου στη ζωή του, δίνει συμβουλές για την αντιμετώπιση της καραντίνας και τον ορισμό της δικής του ευτυχίας.
Πότε και με ποια αφορμή ξεκινήσατε να ανακαλύπτετε το καλό στις μικρές στιγμές της καθημερινότητάς σας, ώστε να φτάσετε σήμερα να το μοιραστείτε -γραπτώς- μαζί μας;
Το καλό εσω φυλάσσεται, όποτε και αν μας συμβεί. Είμαστε το άθροισμα των καλών, λίγα ή πολλά είναι αυτά. Το κακό μην σας μπερδεύει, είναι μια παραποίηση του καλού, ένα κακέκτυπό του. Πάντα έψαχνα κορυφαία παραδείγματα καλού να το αναδείξω στα μάτια των παιδιών που επικοινωνούσα. Στο φάσμα του καλού σκεφθείτε συμπεριφορές υπό πίεση, σκεφθείτε την άρνηση της αποτυχίας αλλά και την διαχείριση μικρής ή μεγάλης ήττας. Προσπαθούσα να εξασκήσω τα μάτια τους σε αυτή την οπτική και την ίδια ώρα εξασκούμουν και 'γω. Τα πάντα μια καλή εξάσκηση είναι!


Πώς αποφασίσατε, λοιπόν, να συγκεντρώσετε 72 αληθινές ιστορίες για να γίνει το «Εὖ» και πώς βιώσατε τη διαδικασία της συγγραφής;
Ηρθε αβίαστα και όταν υπήρξε η ανάγκη έκφρασης της κάθε μιας. Ενα μόνο με γλυκοβασάνισε -ο τίτλος του βιβλίου- αλλά εμφανίστηκε ως μικρό θαύμα το τελευταίο δευτερόλεπτο λίγο πριν δοθεί το πράσινο φως στις μηχανές και τυπώσουν το εξώφυλλο. Για τον λόγο αυτό (ο τίτλος) με συγκίνησε ίσως περισσότερο και από τις ιστορίες του «Εὖ». Το περιγράφω στην εισαγωγή δεν ήταν δυνατόν να μην αναφερθώ σε αυτό! Στο κυρίως μέρος του «Εὖ», κυριαρχεί η επιστροφή στις παλιότερες εμπειρίες, εκείνες που όλοι μας έχουμε και συνηθίζουμε να διηγούμαστε στις παρέες όταν όλοι μας κοιτούν και περιμένουν να ακούσουν το κορυφαίο μας. Αλλά στο «Εὖ» θα βρεις αναπάντεχα και άλλα θεμελιώδη που δεν είχες σκεφθεί ποτέ να ξετρυπώσεις από εκεί που ήταν κρυμμένα.


«Το τι παίκτης ζωής θα βγεις θυμίζει πολύ τον αθλητισμό» γράφετε. Τι του οφείλετε του αθλητισμού στην έως τώρα πορεία σας;
Του οφείλω πολλά, σχεδόν όλα. Πρώτα στη σειρά την προσαρμογή. Διαρκώς καλούμαστε να είμαστε σε κατάσταση προσαρμογής. Μετά θες δεν θες εκτίθεσαι σε μικρό ή μεγάλο κοινό. Εχω γνωρίσει παιδιά-αθλητές που στο πέρασμα των χρόνων μεταμορφώθηκαν από φοβισμένα πλάσματα σε βρυχούμενα λιοντάρια. Επαιξε και ο αθλητισμός τον σημαντικό του ρόλο σε τέτοιες μεταμορφώσεις. Επίσης, του οφείλω το παράδειγμα της επανάληψης, ειδικά όταν βλέπω αθλητές ή αθλήτριες με λιγοστό ταλέντο να κάνουν το αδύνατο, δυνατό. Επανάλαβέ το πάλι και πάλι και θα μεγαλουργήσεις, είναι όρος ζωής αυτός. Μπορείς να κάνεις αμέτρητες αναγωγές με τον αθλητισμό και για όλες μέσα θα πέσεις. Ολα τα καλούδια του θα τα βρεις λίγο πιο μετά στην ενήλικη ζωή, στην οικογένεια, σε επιχειρηματικές δραστηριότητες σε πρωτοβουλίες και αποφάσεις.

Παρατήρηση-ποδήλατο. Δυο λέξεις από π, που κατέχουν ιδιαίτερη θέση στη ζωή σας. Θα μας πείτε για τα «δώρα» τους;
Το ποδήλατο υπήρξε από τις πιο συγκλονιστικές εφευρέσεις στη ζωή μου στα ύστερα κιόλας χρόνια. Στην αρχή έκλεινα μαζί του το μάτι στην ανυπόφορη κίνηση της Αθήνας. Μετά γέμιζα προκλήσεις με το ανέβασμα των καρδιακών χτύπων στις μικρές ή μεγάλες ανηφόρες των διαδρομών. Λίγο αργότερα άρχισα τις ευγνωμοσύνες για τη δυνατότητα να φρενάρω, να σταματώ και να παρατηρώ ό,τι με εντυπωσιάζει. Εντυπωσιάζομαι εύκολα πια σαν μικρό παιδί. Και η εντύπωση θέλει εξάσκηση όμως. Με ενθουσιάζει για έναν ακόμα λόγο, ότι πολλαπλασιάζω τις καλημέρες μου. Οσες πιο πολλές καλημέρες λέω πριν φθάσω στην εργασία μου τόσο πιο καλά νιώθω.

«Ο θησαυρός της τάξης» είναι ένα εξαιρετικό μάθημα για γονείς και εκπαιδευτικούς. Με το ισχύον εκπαιδευτικό σύστημα, βλέπετε κάποια φωτεινή αχτίδα;
Αναμφίβολα έχουμε θησαυρούς στα σχολεία, πολλές φορές όμως θάβονται και δεν ανακαλύπτονται ποτέ. Χρειάζονται δομικές αλλαγές στο σύστημα και κάθε δομική αλλαγή απαιτεί ενέργεια και συμφωνίες. Το χρήσιμο είναι να σκεφθούμε ότι στο ανθρώπινο σύστημα δεν λαμβάνουμε υπόψη τον παράγοντα άνθρωπο. Πώς θα ετοιμαστεί ο άνθρωπος να αντιδράσει στις μελλοντικές προκλήσεις. Εκεί πρέπει να είναι ο πυρήνας του ενδιαφέροντος. Ηδη μια μεγάλη προσπάθεια οργανώνεται στην οποία συμμετέχω με χαρά. Θυμηθείτε την ονομασία Mentoria, ελπίζω ότι σύντομα θα κάνει αίσθηση στο εκπαιδευτικό περιβάλλον. Η πιλοτική της φάση θα ξεκινήσει τον προσεχή Ιανουάριο με εκπαίδευση μαθητών, εκπαιδευτικών και σχολή γονέων.

«Είναι ωραίο που η ζωή είναι απρόβλεπτη. Και το απρόβλεπτο έχει αδρεναλίνη. Διαχειρίσου το» διαβάζουμε. Σήμερα ζούμε μια απρόβλεπτη κατάσταση. Τι θα λέγατε, εν μέσω 2ου λοκντάουν, σε όσους έχουν πληγεί και ζουν με καθημερινό άγχος;
Να μιλούν, να ζητούν βοήθεια και όσοι αντέχουν να δίνουν αυτή τη βοήθεια. Ζούμε εγωιστικά και φοβόμαστε να εκφράσουμε την ανάγκη μας. Προτιμάμε να σιωπούμε και να βασανιζόμαστε, γιατί άραγε; Ακόμα θα πρότεινα όσους δεν επένδυσαν στον εαυτό τους την πρώτη καραντίνα να το πράξουν τώρα. Αυτός που επενδύει σήμερα, αύριο θα μπει στην pole position.

«Οι αγκαλιές καρδιά με καρδιά προσφέρουν ασφάλεια, προστασία ηρεμία αγάπη[…] Είναι ιαματικές. Είναι ζωή». Η έλλειψή τους, τόσους μήνες, αντικαθίσταται;
Τίποτα δεν μπορεί να αντικαταστήσει μια αγκαλιά. Οι άνθρωποι όμως είναι απίθανα όντα, έχουν επιζήσει όλων των καταστροφών, το ίδιο θα γίνει και τώρα και ας λείπουν οι αγκαλιές. Στο «Εὖ», υπάρχει «ο τρελός του Τόκυο» ένας τύπος που μου έδειξε ότι η φύση μπορεί να πάρει κυρίαρχο ρόλο. Ας αξιοποιήσουμε την επαφή με τη φύση ως προσωρινή αντικατάσταση του ανθρώπου

Εχει τύχει ποτέ να ξεφύγετε από τον δρόμο που οδηγεί στο «Εὖ»; Εννοείται ότι ο δρόμος των λαθών είναι πολλάκις περπατημένος! Είναι σημαντικό να αναγνωρίζεις λάθη, να ζητάς συγνώμη και να μην επιστρέφεις εκεί που πληγώνεσαι ή πληγώνεις. Οι μεγαλύτερες πληγές πάντως έρχονται από φίλια βέλη, τα ίδια τα δικά μας. Πάντα υπάρχει ένας εαυτός που θέλει να κάνει το δικό του, που ζητά αναβολές ή εύκολους δρόμους. Εκεί θα χρειαστεί να παίξεις το παιχνίδι το δικό σου και όχι το δικό του.

Ευτυχία. Η δική σας σε τι συνίσταται;
Ολα μπορούν να υπάρξουν αξιοπρεπώς με απλότητα! Στο ντύσιμο, στο φαγητό, στην επικοινωνία. Η απλότητα μου έχει δώσει την απάντηση σε πολλά διλήμματα. Στα διλήμματα θα βάζετε απλότητα και αγάπη. Και στις σχέσεις απλότητα και αγάπη θα βάζετε. Και στην ευρύτερη ανθρώπινη επικοινωνία η ίδια συνταγή χρειάζεται. Αν ξεπερνάς τα δύσκολα η ευτυχία είναι στην αμέσως επόμενη στροφή.

«Αυθεντική αγάπη»: Ποιες έννοιες προκύπτουν, με τη δική σας ματιά, από αυτή τη φράση, που να παραπέμπουν στο «Εὖ»;
Φροντίδα, ευγένεια και συγχώρεση μου έρχονται πρώτα στον νου. Το τελευταίο είναι μεγάλο και θαυμαστό ανθρώπινο προσόν γιατί ξεπερνά τον ίδιο τον εαυτό μας. Αφού η μάχη με τον εαυτό είναι αδιάκοπη τι πιο κορυφαίο να τον ξεπερνάς και να βαδίζεις εμπρός χωρίς τα βαρίδια του κοντινού ή μακρινού παρελθόντος.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[10:10]  Αναστασία Βαρβαρήγου:" Μεγάλη μου...
[χθες 13:51]  Πάτρα: Βγήκαν οι «Σφήκες» στο...
[χθες 10:31]  Βασίλισσα του Καρναβαλιού και...
[χθες 15:35]  Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Η μόνη μου...
[χθες 10:30]  Χριστίνα Καρποντίνη: Αντίδωρό μου,...
[χθες 14:00]  Παπαδόπουλος στην "Π": «Ισως έχει...
[χθες 11:18]  Πάτρα: Εργασίες στα «Μικρά...
[χθες 11:00]  Χρήστος Ταραντίλης: Σπούδασε...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:41:53]