ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πάτρα: Ο «αιρετικός» Λογαράς προκαλεί αμηχανία στην Εκπαίδευση - Για αξιολόγηση και κάμερες

Πάτρα: Ο «αιρετικός» Λογαράς προκαλεί αμηχανία στην Εκπαίδευση - Για αξιολόγηση και κάμερες



Συζητήσεις, με πολλές ενστάσεις αλλά και έκφραση ταύτισης προκάλεσε το χθεσινό άρθρο του Κώστα Λογαρά στην «Π» για την πολυσυζητημένη αξιολόγηση των εκπαιδευτικών και την ύπαρξη κάμερας στην αίθουσα.
Ο Κ. Λογαράς, με την οξεία δημόσια παρέμβασή του, άγγιξε ευαίσθητες χορδές και αποτύπωσε αυτό που συζητάει μέρος της εκπαιδευτικής κοινότητας αλλά και της κοινωνίας σε σχέση με τον ρόλο των συνδικαλιστών και την επιρροή στα υπουργικά γραφεία.
Υπάρχει βέβαια και η άλλη πλευρά των εκπαιδευτικών, όπως μας μεταφέρθηκε τουλάχιστον από τον συνδικαλιστικό κόσμο της Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης - βαθμίδα στην οποία ανήκει και ο κ. Λογαράς - που βρίσκει τις απόψεις Λογαρά άκρως «αιρετικές» και «απέχουσες από την πραγματικότητα και από αυτό που εξελίσσεται καθημερινά στην αίθουσα διδασκαλίας». Είναι πάντως χαρακτηριστικό ότι απέφυγαν να τα πουν δημόσια και ενυπόγραφα, κάτι που υποδηλώνει αμηχανία, επιφυλακτικότητα ως προς τις τάσεις του δημόσιου αισθήματος και διάθεση προσπέρασης, ώστε να μην ανοίγουν μέτωπα.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΛΟΥΜΗΣ
ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ

Η περίοδος του κορονοΐού έφερε καινά δαιμόνια στην Ελληνική κοινωνία, στον τρόπο διαβίωσης και συμπεριφοράς μας, επηρέασε όλους τους τομείς της κοινωνίας, ακόμα και την εκπαίδευση.
Είναι γνωστά τα τηλεμαθήματα, με τα υπέρ και τα κατά επιχειρήματα, ακόμα και ολόκληρο νομοσχέδιο για την παιδεία ήρθε στη βουλή τον καιρό του κορονοΐού.
Όλη αυτή η ρητορική έφερε στην επιφάνεια και το θέμα της αξιολόγησης των εκπαιδευτικών το οποίο έχει καταντήσει σαν το γεφύρι της Άρτας.
Η θεσμοθετημένη αξιολόγηση τελείωσε το 1981, όταν απεχώρησε ο τελευταίος επιθεωρητής, και αντικαταστάθηκε από τον σχολικό σύμβουλο.
Η λέξη σύμβουλος ακούγεται καλύτερα από την αυστηρή λέξη επιθεωρητής, αν και ξεκίνησε με πολλές ελπίδες και προοπτικές, με την πάροδο του χρόνου βάλτωσε.
Σίγουρα αξιολόγηση χρειάζεται, τα πάντα στην ζωή αξιολογούνται. Όμως τι αξιολόγηση θέλουμε, ποιος θα αξιολογεί, τι θα αξιολογεί και γιατί θα αξιολογεί. Στην αξιολόγηση που αποσκοπεί να γίνει ο εκπαιδευτικός καλύτερος ναι, στην αξιολόγηση που θέλει να στείλει τον εκπαιδευτικό στο σπίτι του, όχι.
Άρα πριν αξιολογηθούν οι εκπαιδευτικοί πρέπει να αξιολογηθούν αυτοί που θα αξιολογούν τους εκπαιδευτικούς, να είναι δίκαιοι, αμερόληπτοι, αλληλέγγυοι, να αγαπούν την Παιδεία, τον συνάνθρωπο και συνάδελφο, και κίνητρό τους να είναι να βελτιώσουν τον συνάδελφο και όχι να τον κατακρίνουν και να τον επικρίνουν.
Αυτό προϋποθέτει μία κοινωνία ισότητας, αλληλεγγύης, διαφάνειας, σεβασμού της διαφορετικότητας από την οποία νομίζω πόρρω απέχουμε.
Οι εκπαιδευτικοί κατά τη γνώμη μου πρέπει να είναι πρώτα παιδαγωγοί και δάσκαλοι και μετά ειδικοί επιστήμονες. Πολλοί όμως εκπαιδευτικοί, ιδιαίτερα της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης δεν διδάχθηκαν στις σχολές τους μαθήματα Παιδαγωγικής και Ψυχολογίας, αλλά και για όσους διδάχθηκαν οι επιστήμες εξελίσσονται, οι καιροί αλλάζουν, άρα πριν την αξιολόγηση δεν χρειάζεται επιμόρφωση, αίτημα πάγιο και διαρκές των εκπαιδευτικών;
Η αξιολόγηση πρέπει να ξεκινήσει από πάνω προς τα κάτω.
Αυτά όμως στην Ελληνική κοινωνία της διαπλοκής, της αδιαφάνειας, του φανατισμού και της μισαλλοδοξίας είναι ψιλά γράμματα.

ΤΑΣΟΣ ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΟΠΟΥΛΟΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΔΑΣΚΑΛΩΝ - ΝΗΠΙΑΓΩΓΩΝ
Σχετικά με το άρθρο του κ. Λογαρά, ο οποίος είναι πράγματι εξαίρετος παιδαγωγός και υπήρξε δάσκαλός μου στο Μεικτό Γυμνάσιο Ρίου, που δημοσιεύτηκε στο χθεσινό φύλλο της εφημερίδας σας, θέλω να επισημάνω τα εξής:
Οι εκπαιδευτικοί σταθερά εδώ και δεκαετίες είναι μακριά από τα κέντρα λήψης αποφάσεων. Ποτέ δε ρωτήθηκαν για τις αλλαγές στην παιδεία, παρά μόνο καλούνται να τις εφαρμόσουν.
Ο Κλάδος των εκπαιδευτικών έχει θέση υπέρ της αξιολόγησης, που λειτουργεί ως εργαλείο ανατροφοδότησης για τη βελτίωση της ποιότητας του εκπαιδευτικού συστήματος. Η αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου της σχολικής μονάδας πρέπει να επιδιώκει την ανάπτυξη βασικών κοινωνικών σχέσεων μέσα στο σχολείο.
Εφόσον η μάθηση γίνεται στο φυσικό της χώρο, που είναι το σχολείο, οι κάμερες είναι περιττές. Πριν τριάντα (30) χρόνια ο αείμνηστος παιδαγωγός του Πανεπιστημίου Πατρών Αλέξανδρος Κοσμόπουλος υποστήριζε στο βιβλίο του «Σχεσιοδυναμική Παιδαγωγική του Προσώπου» πως «η προσέγγιση της αλήθειας από το μαθητή μέσα στο σχολείο, δεν γίνεται τόσο μέσα από τη διδασκαλία, όσο μέσα από τη ζωή και τις ενδοσχολικές σχέσεις, μέσα από την άσκηση και το βίωμα του διδακτικού αγαθού». Αυτά προσφέρονται μόνο με τη δια ζώσης κατάθεση ψυχής του δασκάλου.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 19:10]  Περίμενε κινητό και πήρε...
[χθες 18:44]  Δυτική Ελλάδα: Τον Αύγουστο η...
[χθες 17:18]  8 Regional Growth Conference: Νέες...
[χθες 15:57]  8 Regional Growth Conference:...
[χθες 15:38]  8 Regional Growth Conference -...
[χθες 15:36]  Κώστας Σβόλης για τραίνο: «Ενα...
[χθες 15:16]  8 Regional Growth Conference: Η...
[χθες 14:31]  8 Regional Growth Conference:...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:34:12]