Πέμπτη 18 Οκτωβρίου 04:50      15°-25° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Πρόσωπα της Χρονιάς 2017: Η νύχτα που συναντήθηκαν η δύναμη και το δάκρυ (φωτ.)

Πρόσωπα της Χρονιάς 2017: Η νύχτα που συναντήθηκαν η δύναμη και το δάκρυ (φωτ.)



Πρόσωπα, ομάδες και ιστορίες που συγκλόνισαν και δίδαξαν τους εκατοντάδες πολίτες και εκπροσώπους φορέων οι οποίοι κατέκλυσαν το φιλόξενο Συνεδριακό Κέντρο του Πανεπιστημίου Πατρών φωτίστηκαν το βράδυ της Τετάρτης στο πλαίσιο της εκδήλωσης «ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ».
Ο στόχος της διοργάνωσης της «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ» που ήταν η ανάδειξη των ανθρώπων που έχουν προσφέρει στην κοινωνία, στα γράμματα, στον πολιτισμό, στον αθλητισμό και στη διοίκηση και παράλληλα η έκφραση του «ευχαριστώ» δημοσίως επιτεύχθηκε και φέτος.
Το πολυπληθές ακροατήριο με το θερμό χειροκρότημά του συνέβαλε στο παραπάνω επιβραβεύοντας όλους αυτούς οι οποίοι κατάφεραν τη χρονιά που πέρασε να μας συγκινήσουν με το παράδειγμά τους.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η στιγμή που ο Κωνσταντίνος Μάγνης αναφέρθηκε ότι η εκδήλωση συνέπεσε με την απώλεια δύο σημαντικών ανθρώπων, του εκδότης της «ΓΝΩΜΗΣ» Χρήστου Χριστόπουλου και του καθηγητή νευροχειρουργικής Δημήτρη Κωνσταντίνου. Αναφορά η οποία προκάλεσε το χειροκρότημα του ακροατηρίου.

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΙΠΑΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ενα από αυτά τα πρόσωπα ήταν ο πρώτος ψηφισθείς στην κατηγορία Κοινωνία, ο δρομέας μεγάλων αποστάσεων ο οποίος το 2017 τερμάτισε στον ιστορικό υπερμαραθώνιο «Σπάρταθλον» μία διαδρομή 245,3 χιλιομέτρων από την Αθήνα στη Σπάρτη. Ο λόγος του Ανδρέα Κριπαρόπουλου, που ακολούθησε μετά τη βράβευσή του από τον επίσημο προσκεκλημένο της βραδιάς που ήταν ο δημιουργός της «Κιβωτού του Κόσμου» π. Αντώνιος Παπανικολάου, συγκλόνισε κι έκανε μάτια να δακρύσουν.
Αυτός είναι και ο λόγος που σας τον παραθέτουμε ακολούθως.
«Εάν είχα ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια και ένα σορτσάκι θα μου ήταν πιο εύκολο να βγω στον δρόμο και να ροκανίσω μερικά χιλιόμετρα.
Ο λόγος σε τόσο κόσμο έχει και αυτό την δυσκολία του. Η ιστορία μου ξεκινάει στην ηλικία των 15 χρόνων, όταν προσπαθώντας να δείχνω διαφορετικός φλέρταρα επικίνδυνα με τις ουσίες. Αυτό με συνόδευσε 17 ολόκληρα χρόνια όπου τότε, στα τριάντα δυο μου χρόνια, αποφάσισα ότι εφόσον μέχρι στιγμής είμαι ακόμα ζωντανός, έπρεπε να αλλάξω σελίδα στη ζωή μου.
Απευθύνθηκα στη θεραπευτική κοινότητα «ΓΕΦΥΡΑ» του ΟΚΑΝΑ στην Πάτρα απ' όπου ολοκλήρωσα επιτυχώς το πρόγραμμα δυο χρόνια μετά. Τα τριαντατέσσερά μου καθαρός πια, προσπάθησα να μαζέψω τον χαμένο χρόνο του παρελθόντος. Δούλεψα αρκετά, έκανα οικογένεια και ταυτόχρονα ξεκίνησα δειλά - δειλά να τρέχω σε αγώνες 10 και 20 χιλιομέτρων. Σε κάποιον αγώνα είδα στην μπλούζα ενός συναθλητή μου το λογότυπο της «φλόγας». Εμαθα ότι είναι Σύλλογος Γονιών Παιδιών με Νεοπλασματικη Ασθένεια. Με γοήτευσε το γεγονός να τρέχω για έναν σκοπό και έτσι έγινα φίλος του Συλλόγου. Σιγά - σιγά ανέβηκα δρομικό επίπεδο και εντάχθηκα στους δρομείς μακρινών αποστάσεων, πάνω από 100 η και 200 χιλιόμετρα. Τελικά όμως δεν έφθανε να παραμείνω μόνο φίλος του Συλλόγου, έγινα και επίσημα μέλος του όταν στις αρχές του Καλοκαιριού του 2015 η δεύτερη κόρη μας σε ηλικία 2,5 χρόνων διαγνώσθηκε με νεφροβλάστωμα, κακοήθη όγκο στο νεφρό. Ετσι μετά από περίπου ένα χρόνο αρκετά δύσκολο για όλους μας, καταφέραμε να κερδίσουμε τον καρκινόδρακο, και να βγούμε όλοι πιο δυνατοί. Κάθε αγώνα μεγάλης διάρκειας τον αφιερώνω σε κάποιον από τους μικρούς μου φίλους που γνώρισα στο νοσοκομείο. Σκέφτομαι ότι η μάχη που δίνω για να τερματίσω είναι ένα τίποτα μπροστά στη μάχη που δίνουν όλα αυτά τα παιδιά για να κρατηθούν στη ζωή. Αυτό το βραβείο δικαιωματικά το αφιερώνω στον άνθρωπο που δεν τρόμαξε με το παρελθόν μου και πίστεψε σε μένα, τη γυναίκα μου!!!».
«Σε αυτόν οφείλω το ότι άρχισα να ζω ξανά»
Το πρόσωπο που έκανε όλο το αμφιθέατρο να σηκωθεί όρθιο από τις θέσεις του ξεσπώντας σε θερμό χειροκρότημα ήταν ο σεμνότατος δωρητής της Κλινικής Αποκατάστασης Ασθενών με Κάκωση Νωτιαίου Μυελού στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Πατρών ύψους 3 εκατομμυρίων και πλέον ευρώ Δημήτριος Σφήκας.
«Σε αυτόν οφείλω το ότι άρχισα να ζω ξανά και να διεκδικώ τη ζωή μου μετά το τροχαίο ατύχημα που είχα» ανέφερε η Αριστέα Δημητρίου η οποία είναι μία από τις πρώτες ασθενείς που έλαβαν τις πολύτιμες υπηρεσίες ζωής που προσφέρει η Κλινική.
Η «Π» επιφύλασσε μία ακόμα τιμή προς τον μεγάλο δωρητή και άνθρωπο Δημήτριο Σφήκα, που ήταν το φύλλο του «ΤΗΛΕΓΡΑΦΟΥ» το οποίο είχε εκδοθεί την ημερομηνία γέννησής του.
«Είναι από τα πολυτιμότερα δώρα που έχω πάρει διότι ως παιδί θυμάμαι στο σπίτι μας πρώτα έμπαινε ο διανομέας και μας έφερνε την «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟ» και μετά ο γαλατάς. Εχω πολλές αναμνήσεις γι' αυτό κι όταν αποφάσισα να κάνω αυτή τη δωρεά ζήτησα τη συνδρομή της εφημερίδας η οποία με στήριξε σε κάθε βήμα μέχρι να πετύχουμε το τελικό αποτέλεσμα» ανέφερε ο κ. Σφήκας και πρόσθεσε συγκινημένος: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ανταμοιβή για εμένα και την οικογένειά μου από τα λόγια της κ. Δημητρίου και όλων των ασθενών που λαμβάνουν τις υπηρεσίες της Κλινικής».

ΙΟΥΛΙΑ ΣΥΡΟΚΩΣΤΑ
Στην ίδια ενότητα βραβεύτηκε και ο Σύλλογος Φίλων Κλινικής Αποκατάστασης Ασθενών με Κακώσεις Νωτιαίου Μυελού ΠΓΝΠ Δημήτριος και Βέρα Σφήκα.
«''Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ αυτού που χάσαμε επειδή δεν πετύχαμε και αυτού που χάσαμε επειδή δεν προσπαθήσαμε'' είναι τα αγαπημένα μου λόγια του Φ. Βάκων. Και εμείς αποφασίσαμε να προσπαθήσουμε» ανέφερε η πρόεδρος του Συλλόγου Ιουλία Συροκώστα.
Αφιέρωσε δε το βραβείο στον καθηγητή Νευροχειρουργικής Δημήτρη Κωνσταντίνου αναφέροντας συγκινημένη:
«Ομως για την κλινική Αποκατάστασης και το ΠΓΝΠ είναι μια μέρα πένθους. Από το πρωί γυρίζουν στο μυαλό μου τα λόγια του Μάρκου Αυρήλιου ''μην φέρεσαι σαν να πρόκειται να ζήσεις μύρια χρόνια όσο ζεις και όσο μπορείς να είσαι καλός και τίμιος έτσι έζησε το λίγο που του αναλογούσε. Ο γιατρός, ο συνεργάτης, ο συνάδελφος, ο φίλος. Υπήρξε πάντα αρωγός στην προσπάθεια μας για τη λειτουργία της κλινικής».

6Η ΕΜΑΚ: Η ομάδα που είναι ταυτισμένη με τη ζωή
Το γάβγισμα που ακούστηκε στον χώρο του Συνεδριακού κέντρου «πρόδωσε» την παρουσία του αρχιπυροσβέστη Μαξ και ότι είχε φτάσει η ώρα να βραβευτεί η ομάδας της διάσωσης της ζωής η 6η ΕΜΑΚ.
Η θέα του πυρονόμου Γιώργου Χατζή και του αρχιπυροσβέστη Μαξ στη σκηνή προκάλεσε το θερμότατο χειροκρότημα των παρευρισκομένων. Συγκλονιστικό ήταν το βίντεο το οποίο πρόβαλε στιγμές από το έργο διάσωσης της ομάδες σε διάφορα γεγονότα. Το πολύπλευρο έργο της 6ης ΕΜΑΚ περιέγραφε ο διοικητής της 6ης ΕΜΑΚ Ιωάννης Καραμαλίκης ενώ ο Γιώργος Χατζής παρουσίασε τη συνεργασία του με το Μαξ και πως παρεμβαίνουν στα διάφορα περιστατικά. Οι δυο τους το 2017 χρειάστηκε να επιχειρήσουν σε 22 συμβάντα αγνοουμένων και τα 19 από τα 22 βρίσκονται σήμερα στη ζωή. «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη ικανοποίηση για εμάς από το βλέμμα των ανθρώπων που σώζουμε. Αυτό είναι που μας δίνει δύναμη να συνεχίζουμε. Να είστε βέβαιοι ότι στη Δυτική Ελλάδα υπάρχει μία ισχυρή ομάδα διάσωσης πανέτοιμη να παρέμβει κάθε στιγμή» ανέφερε ο πυρονόμος Γιώργος Χατζής. Τη βράβευση έκανε ο στρατηγός της πυροσβεστικής Νίκος Νικολακόπουλος ο οποίος είχε αναδειχτεί σε πρόσωπο της Χρονιάς το 2016 συγκλονίζοντας το Πανελλήνιο.

«ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ»
Ιδιαίτερα θερμό και παρατεταμένο ήταν το χειροκρότημα του κποσμου όταν στη σκηνή κλήθηκε ο δημιουργός της «Κιβωτού του Κόσμου» π. Αντώνης Παπανικολάου τον οποίο βράβευσε ο εκδότης της «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ» Θεόδωρος Λουλούδης.
Με την σεμνότητα που τον χαρακλτηρίζει ο π. Αντώνιος στο σύντομο χαιρετισμό του ανέφερε ότι δεν κάνει τίποτε περισσότερο από αυτό που οφείλει να πράττει ένας Ορθόδοξος ιερέας.
Η ιστορία της «Κιβωτού του Κόσμου» ξεκίνησε κάπως έτσι:
«Από το παράθυρό μου έβλεπα νέα παιδιά εγκαταλειμμένα, μπλεγμένα στα ναρκωτικά και την εξαθλίωση. Άρχισα να αναρωτιέμαι πώς μπορώ να τα βοηθήσω».
O προβληματισμός αυτός του 26χρονου τότε π. Αντωνίου Παπανικολάου αποτέλεσε το θεμέλιο για να χτιστεί το 1998 η μεγαλύτερη «Κιβωτός του Κόσμου» η οποία αποτελεί καταφύγιο για τα απροστάτευτα παιδιά.
Σε συνεργασία με Εισαγγελίες Ανηλίκων, φορείς προστασίας και υπηρεσίες για τα δικαιώματα των παιδιών, αναλαμβάνει το μεγάλωμα των ανηλίκων στα τέσσερα μέχρι σήμερα, σπίτια φιλοξενίας. Πρόκειται για παιδιά από βρεφική ηλικία μέχρι την ενηλικίωση τους, τα οποία έχουν υποστεί κακοποίηση, παραμέληση και πολύ άσχημες συνθήκες διαβίωσης. Σήμερα τη στοργή και την ειρήνη της «Κιβωτού του Κόσμου» μακριά από την πρότερη φτώχεια, την πείνα, το ρατσισμό και άλλες πληγές απολαμβάνουν 400 παιδιά, στη πλειονότητα τους Ελληνόπουλα.
Η «Κιβωτός του Κόσμου» είναι μια μεγάλη οικογένεια μέλη της οποίας είναι τα παιδιά, οι γονείς, οι συνεργάτες, οι εθελοντές, οι συμπαραστάτες. Είναι μια μεγάλη αγκαλιά αγάπης, φροντίδας και στοργής που μεγαλουργεί στην Αθήνα, στον Πειραιά, στην Πωγωνιανή της Ηπείρου και στη Χίο.
Ολοι μπορούμε να γίνουμε βοηθοί αυτής της μεγάλης οικογένειας αρκεί να το θελήσουμε.


Η Πάτρα θα δείξει ότι η χώρα αλλάζει
Υπομονή μέχρι την ερχόμενη Δευτέρα συνέστησε ο υφυπουργός Αθλητισμού, Γιώργος Βασιλειάδης, για την ανακοίνωση της Οργανωτικής Επιτροπής των παράκτιων μεσογειακών αγώνων όταν η «Π» του ζήτησε ενημέρωση για την προετοιμασία της διοργάνωσης που ανέλαβε η Πάτρα.
Γιατί τη Δευτέρα; Ο Γ. Βασιλειάδης θα βρίσκεται στην Πάτρα μια μέρα αργότερα, μαζί με στελέχη της Διεθνούς Επιτροπής Μεσογειακών Αγώνων, για το τυπικό σκέλος της ανάληψης των αγώνων από την Πάτρα. Προφανώς, θέλει να έχουν γίνει οι επίσημες ανακοινώσεις μέχρι τότε.
Ο υφυπουργός βραβεύτηκε τιμής ένεκεν στην εκδήλωση από τους διοργανωτές για την επιτυχημένη διεκδίκηση των Μεσογειακών. Με αφορμή τους αγώνες, ανακοίνωσε ότι το γήπεδο για ποδόσφαιρο στην άμμο που θα κατασκευαστεί ενόψει του 2019 θα πάρει το όνομα του αδικοχαμένου ποδοσφαιριστή Σπύρου Αβράμη.
Μιλώντας για τη διεκδίκηση των παράκτιων θυμήθηκε ότι σε συνάντηση με τους ανθρώπους της ΔΕΜΑ, όπου τέθηκε το ζήτημα της ανάθεσης των αγώνων, το πρώτο που ήλθε στο μυαλό του ήταν…η Πάτρα. «Μέσα απ' αυτή την πόλη μπορούμε να δείξουμε ότι η χώρα αλλάζει και προχωράει μπροστά» είπε ο υφυπουργός. Οι άξονες που θέλει να κινηθεί η Πάτρα είναι: Σχεδιασμός, σοβαρότητα, επίτευξη στόχων. Πως; «Ενώνοντας τις δυνάμεις μας και εκμεταλλευόμενοι κάθε μονάδα και κάθε αξιακό υλικό που έχει τούτος εδώ ο τόπος. Από την Πάτρα το 2019, συμβολικά, αρχίζει μια νέα μέρα για την Ελλάδα» είπε.

10 εκατ.€ για διάσωση της ιστορίας
Ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης και Επικοινωνίας, Λευτέρης Κρέτσος, παρέδωσε το βραβείο (τιμής ένεκεν) στο Μουσείο Τύπου της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Πελοποννήσου Ηπείρου Νήσων για την συμπλήρωση 60 χρόνων ζωής του φορέα. Αναφερόμενος στο γενικό τοπίο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης έκανε σαφή διαχωρισμό με το παρελθόν σχετικά με τις συνθήκες για την εξασφάλιση της βιωσιμότητας του Τύπου, υπογραμμίζοντας ότι ο κόσμος της ενημέρωσης πρέπει να ξεχάσει παθογενείς εποχές.. Μίλησε κολακευτικά για το Μουσείο Τύπου όσον αφορά στην προστασία και ανάδειξη του πολύτιμου υλικού που διαθέτει. Τόνισε ότι σ' αυτή την κατεύθυνση κινείται η δημιουργία του Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας και προανήγγειλε την εξασφάλιση κονδυλίου (10 εκατ. Ευρώ) για την διάσωση και διάθεση αρχειακού υλικού στην κοινωνία. Καλά νέα για τους φιλίστορες είναι ότι ο ίδιος έχει πάθος με την ιστορία και τα ντοκουμέντα του παρελθόντος

Οταν η ψυχή νικάει τον χρόνο
Υπήρξε από τα πιο αστραφτερά πνεύματα της εποχής μας. Ευτύχησε να δει το έργο της να εκτιμάται, ένα έργο που θα αντέξει στον χρόνο, όπως και οι παρακαταθήκες της. Τώρα η ίδια έχει να αντιμετωπίσει την αμείλικτη φθορά. Την οποία διαχειρίζεται με ψυχραιμία, γαλήνη και χαμόγελο.
Ηρθε στην Πάτρα για να τιμηθεί για την προσφορά της. Δεν έδειξε να διψά για τη διάκριση, όσο ότι δεν ήθελε να χαλάσει το χατήρι των ανθρώπων που την πρότειναν, όπως του πατρινού Αντώνη Σκιαθά, που τη βοήθησε να ανέβει στη σκηνή. Το ανέβασμά της ήταν αργό, μέσα σε μια σιωπή που την επέβαλλε ο σεβασμός, για να διαδεχθει τη σιωπή αυτή ένα χειροκρότημα, την ώρα που η ποιήτρια δίσταζε για τα κατάλληλα λόγια. Είναι οι στιγμές που στις μεγάλες ηλικίες το μυαλό δεν συμμαχεί με την ψυχή. " Δεν ξέρω τι να πω… " είπε κάποιες φορές.
Αλλά ύστερα η ψυχή και η μνήμη κέρδισαν για μια φορά ακόμα:
Θα πω τον στίχο του Καβάφη- αποφάσισε- κι απάγγειλε:
«Κι αν πτωχική την βρεις, η Ιθάκη δεν σε γέλασε.
Έτσι σοφός που έγινες, με τόση πείρα,
ήδη θα το κατάλαβες η Ιθάκες τι σημαίνουν.»
Δεν επιδιώκω ποτέ τίποτα. Πιστεύω στην φυσικότητα. Να έρχονται όλα φυσικά όπως όταν ξυπνάς το πρωί και πίνεις τον καφέ σου και το βράδυ όταν πηγαίνεις για ύπνο"
Αυτά είπε. Παρέδωσε το μικρόφωνο. Και αργά αργά, ανταποδίδοντας τις επευφημίες με ένα νεύμα, επέστρεψε στη θέση της, όπου παρέμεινε, ακούγοντας τη Μυρτώ Καμβυσίδη να τραγουδά, με ένα χαμόγελο.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:33]  Πάτρα:Ο προγραμματισμός του...
[χθες 20:47]  Παραμυθένιος γάμος για την...
[χθες 13:44]  Συναρπαστική έκθεση της Ομάδας...
[χθες 13:53]  Κοινή πορεία στη ζωή για τον...
[χθες 12:25]  Chanel: Το σόου που ανέδειξε το...
[χθες 09:14]  Επιβράβευση της "Π" και των...
[χθες 10:01]  Κ.Αχαΐα:Το 2ο Αναπτυξιακό Συνέδριο...
[χθες 09:53]  Regional Media Awards: Η χρυσή...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:50:45]