ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 Ου φοβηθείς την παράδοση

Ου φοβηθείς την παράδοση



Η έννοια της παράδοσης και όπως αυτή μέχρι σήμερα εκφράζεται, για πολλούς από εμάς, υφίσταται ως μια βαθύτερη ανάγκη αντίληψης και κατανόησης της ιστορίας της λαϊκής έκφρασης.
Εξαιτίας της ανάγκης ενσάρκωσης βαθιά ανθρωποκεντρικών λειτουργιών, όπως η χαρά, το πένθος, η τραγωδία, ο φόβος, ο πόνος, η απώλεια, το άγνωστο, το ανερμήνευτο, συνολικά, μια τάξη πραγμάτων μέσα στην οποία ωρίμασαν και διαμορφώθηκαν πολιτισμικά κοινωνίες και άνθρωποι, γεννήθηκαν όλα αυτά που ο απλός άνθρωπος ονόμασε τραγούδι, χορό, ποίηση, γραφή, τέχνη,μύθους, ήθη και παραδόσεις.
Δεν πρόκειται για ένα περιεχόμενο με ένα σαφές περίγραμμα, είναι πολλά, είναι ο συγκερασμός όλων, όπως είναι κι η αντίληψη που επιτρέπει να αντιλαμβάνεσαι πως υπήρχαν και υπάρχουν κοινωνίες και σύμπαντα με μορφές λαϊκής έκφρασης, πέραν του καθημερινού δικού σου και που οι ομοιότητες είναι τόσο πολλές, ώστε να επιτρέπει κανείς να αναρωτηθεί πόσο κοινές πολιτισμικές πορείες έχουν οι λαοί.. Κυρίως όμως, πρόκειται για έναν κόσμο στον οποίο όταν εισέλθεις, συνδιαλέγεσαι με αισθήματα που τους περισσότερους, όσο τους απελευθερώνουν, τόσο τους λυτρώνουν.
Αρκεί να ρωτήσεις κάποιον πώς νιώθει όταν φοράει παραδοσιακές φορεσιές, όταν χορεύει την κρητική Σούστα, τον Ικαριώτικο, το Κότσαρι, όταν γίνεται Μωμόγερος, όταν συμμετέχει στα Διονυσιακά Καρναβάλια, τους παραδοσιακούς γάμους, τα έθιμα του κύκλου της ζωής.
Οταν χορεύει κάνεις πάνω σε πατήματα και ήχους με ιστορία, το μυαλό ταξιδεύει, το σώμα γίνεται ελαφρύ και ευλύγιστό, οι αισθητικές απαιτήσεις της καθημερινότητας μοιάζουν αστείες, η ψυχή γεμίζει και ανακουφίζεται.
Ρωτήστε να μάθετε πόσο μοναδικά όμορφη αισθάνεται κάποια όταν φοράει την παραδοσιακή φορεσιά του τόπου της, πόσο μάλλον σε αυτή τη χώρα που κάθε τόπος έχει και την ιστορία του …
Για όσους έχουν έρθει σε επαφή πρόκειται για μια διαρκή συναισθηματική αυτοτροφοδοσία, ίσως επειδή το μυαλό αντιλαμβάνεται μια υπεραξία σε αυτές τις καταστάσεις και στα συναισθήματα που παράγουν, ανακαλύπτοντας ταυτόχρονα νέες συναισθηματικές θεάσεις.
Οσο πιο πολύ ταξιδεύεις στην παράδοση, τόσο πιο πολύ συναντάς την τέχνη και την πρακτική μέσα από την οποία δημιουργήθηκε, συναντάς την έμπνευση, βιώνεις τη διεύρυνση της αυτοσυνείδησης κάτι που σου επιτρέπει να αισθάνεσαι ένα ξεχωριστό είδος ηθικής ανύψωσης.
Οσο εγωιστικό αυτό κι αν φαίνεται, ισχύει, ακριβώς επειδή κατανοείς τη διαδρομή της πολιτιστικής σου διαμόρφωσης και εξέλιξης μέσα στις ανθρώπινες κοινωνίες, αντιλαμβανόμενος ο ίδιος με σεβασμό την προγενέστερη προσπάθεια δημιουργικής έκφρασης, με τα μέσα που οι άνθρωποι κάθε φορά διέθεταν και καθόλου αυτονόητα δεν ήταν.
Ζούμε εν ροή και μέσα στη φθορά. Βομβαρδισμός νέων προτύπων, προσανατολισμών, προτάσεων βίωσης και θέασης, μια ομοιογενοποίηση των γνωμών και του λεξιλογίου, ένας κατακερματισμός αξιών και τιμών. Ενας ήχος, μια ιστορία, ένας θρύλος, μια εικόνα, μια παράδοση, ένας χορός, ένα ζωντανό τηρούμενο με αγάπη δρώμενο, επιτρέπει στην ανθρώπινη κοινωνία να σχηματίζει και να διαθέτει μια σειρά από ξεχωριστές παραδοσιακές ομάδες με δικό τους ηχόχρωμα και στίγμα, μέσα στο χρόνο. Αυτός ο συσχετισμός πραγμάτων των σταθερών της ζωής, δεν είναι μόνον ότι συγκινούν απρόβλεπτα αλλά και ότι μέσα τους ενυπάρχει η προσωπική ανέλιξη, γιατί με κάποια από όλα αυτά, ή με όλα αυτά, εσύ θα ταυτιστείς, θα ενδυναμώσεις και θα εκπροσωπηθείς με ανθεκτικότητα, ανεκτικότητα και αυθεντικότητα.
Αυτή η διασύνδεση με το παρελθόν, που ακόμα κι αν για πολλούς κινείται στο περιθώριο και μοιάζει με γκρίζα περιοχή, για άλλους, εκεί ακριβώς, βρίσκεται η ισορροπία που δεν μπορεί να επιζήσει αν δεν στηρίζεται στην ειλικρινή πρόθεση για μια μορφή αυθεντικότητας, ακόμα κι αν όσο μεγαλώνουμε φοβάμαι πως κατανοούμε ότι η προσπάθεια για αυθεντικότητα είναι μη ανθεκτική από μόνη της… αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση…
Η παράδοση είναι μια ατέρμονη διαδικασία γεννιέται διαρκώς, ένας πολυσύνθετος κόσμος με πλούσιο παρελθόν, πολλά μνημεία στο χρόνο, έχει ένα βάθος κι ένα βάρος. Έχει άπειρες εκδοχές, σωματικές, εγκεφαλικές,πνευματικές, έχει πολλές ποικιλίες που υπακούουν στον άνθρωπο και στις αγωνίες του, ακόμα κι αν τον υπερβαίνουν, με μόνη ιδιοτέλεια, τη διατήρηση και προστασία της. Η παράδοση διδάσκει, είναι περίπλοκη, αινιγματική, πολυπρόσωπη, μυστηριώδης, με στοιχεία πρωτοπορίας αλλά και συντηρητισμού. Όμως χωρίς τη συντήρηση δεν θα εμφανίζονταν και οι πρωτοπορίες …
Πολλά από τα σημαντικά είναι κρυμμένα σε αυτά που χάθηκαν μέσα στο χρόνο, άλλα διατηρούνται σε όσα διασώθηκαν από την προσωπική επιμονή και αγάπη κάποιων. Για όσα χάθηκαν βέβαια, μπορείς να δημιουργήσεις κάτι άλλο για να το αντιρροπίσεις, είναι κι αυτό μια νίκη τολμώ να πω. Εξάλλου η ζωή μας έχει μάθει να πιστεύουμε σε μεγάλα οράματα και μεγάλες ιδέες. Ωστόσο, αυτά που χάθηκαν κι όσα απειλούνται να χαθούν, πολλούς τους κινητοποιούν. Αγαπούν τη γλώσσα και τη χώρα τους, επιδιώκουν να έρθουν σε επαφή με τον λαϊκό παραδοσιακό πολιτισμό, αναζητούν ρίζες, έννοιες, μεταλλάξεις, προεκτάσεις,που όρισαν και δόμησαν την επιστήμη της Ελληνικής Λαογραφίας και δεν είναι άλλες από εκείνες τις εικόνες που κι εσύ ως παιδί κατέγραψες στη μνήμη σου και που διατηρούνται όχι μόνον ως πληρότητα, αλλά και ως μια κατάσταση ασφάλειας κάθε φορά που χάνεται η ισορροπία.. Δεν θα πω ως ευτυχία, η ευτυχία είναι μια έννοια δύσκολη.
Είναι χρήσιμο να μπορείς να μετατρέψεις την πίστη σου σε κάτι, όπως η παράδοση, σε συγκριτικό πλεονέκτημα, έναντι της αυταρέσκειας που παράγει ο κάθε νεοτερισμός που διόλου δεν αμφιβάλω για τα οφέλη του. Οι άνθρωποι χαρακτηριζόμαστε από την αλαζονεία του μοντερνισμού, σε εποχές που τίθεται ζήτημα πολιτισμού, διαμόρφωσης του πολίτη και του ατόμου. Πάρα ταύτα κατοικούμε ''με'' και ''σε'' μια παράδοση που αγαπιέται και διατηρείται από πάρα πολλούς ανθρώπους και που μας ενώνει ως κοινότητα, είτε καταδιώκεται είτε όχι. Έχει νόημα να μπορείς να εκφράζεσαι, να συνεννοείσαι και όλοι να νιώθουμε ελεύθεροι με την ίδια μας την παράδοση.
Χορέψτε λοιπόν γιατί χανόμαστε.

Της ΑΜΑΛΙΑΣ ΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΥ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 13:53]  Αυτή τη φορά, θα τους κοιτάξουμε...
[χθες 11:55]  Πάντα να κοιτάς τη φωτεινή πλευρά...
[χθες 10:59]  Σχολείο, ώρα μηδέν (Νο 2): Ποτέ...
[χθες 09:53]  Η αίσθηση παντοδυναμίας που...
[χθες 15:50]  Μέρες της απομόνωσης ...
[χθες 13:11]  Ο κορωνοϊός ανέδειξε τις...
[χθες 11:55]  Μοναξιά ή μοναχικότητα;
[χθες 10:59]  Φωνή βοώντος: Ηλιοβασιλέματα








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [02:44:18]