ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Είναι ο κακός μας εαυτός,...αδελφοί!

Είναι ο κακός μας εαυτός,...αδελφοί!



Βολοδέρνοντας επί δέκα έτη στα μονοπάτια της κρίσης και μετρώντας τα συντρίμμια που αυτή άφησε, θα περίμενε κανείς, να δει μια αλλαγή στη συμπεριφορά και τις συνήθειες των Ελλήνων, που αν μη τι άλλο θα καταμαρτυρούσαν τη συνειδητοποίηση της ατομικής ευθύνης σε αυτήν την κατρακύλα και την εμπέδωση της αλήθειας πως ο κόσμος γύρω μας αλλάζει, αν αλλάξουμε πρώτα εμείς και αν φυσικά θέλουμε αυτή την αλλαγή.
Οι εκλογικές αναμετρήσεις που θα λάβουν χώρα προσεχώς, θα μας δώσουν για ακόμα μια φορά την ευκαιρία να μετακυλήσουμε το βάρος των ευθυνών για την άθλια καθημερινότητά μας, σε εκείνους που θα κληθούμε να εκλέξουμε, οι οποίοι αποτελούν ένα κομμάτι από την κοινωνία μας και ταυτόχρονα και καθρέπτη του πολιτικού μας πολιτισμού. Με άλλα λόγια, επιλέγουμε να μας εκπροσωπήσουν, εκείνους που η πολιτική μας παιδεία υποδεικνύει ως καταλληλότερους να μετασχηματίσουν τα όνειρά μας σε πραγματικότητα και να μας οδηγήσουν με ασφάλεια σε ένα καλύτερο μέλλον . Ποιος όμως ευθύνεται για τη δυσβάστακτη καθημερινότητά μας, την οποία μοιραζόμαστε, όχι με τους πολιτικούς που εκλέγουμε, αλλά με τους ανθρώπους της διπλανής πόρτας, με τους οποίους αλληλεπιδρούμε σε κάθε πτυχή της καθημερινής ζωής μας;
Στο παραπάνω ερώτημα απαντώ με το γνωστό στίχο «Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά..» και επιπλέον ερωτώ αν «…μένει όμως ακόμα ένα πείσμα που δεν είναι συνήθεια μοναχά? ». Δανείζομαι τους στίχους από το ποίημα που ερμήνευσαν μοναδικά οι αδελφοί Κατσιμίχα στα χρόνια της άγουρης νιότης μας και που νομίζω ότι περιγράφουν την καθηλωτική αγκύλωσή μας στον κακό μας εαυτό, εκείνον που αποτελεί τροχοπέδη στην κοινωνική μας πρόοδο και μας καθηλώνει σε επίπεδο κοινωνικής συμπεριφοράς και κοσμιότητας, που θα ζήλευαν και πρωτόγονες φυλές που απολαμβάνουν ακόμα τα καλά της γεωγραφικής τους απομόνωσης. Τίποτα δεν είναι όπως παλιά, γιατί οι οικονομική κρίση μας απογύμνωσε από τα δανεικά ψιμύθια με τα οποία ωραιοποιούσαμε την κοινωνικοπολιτική μας ασχήμια και τίποτα δεν έχει αλλάξει, γιατί ο κακός μας εαυτός, γυμνός κι αυτός από προσχηματικές, «εξευρωπαϊσμένες» ευγένειες είναι εδώ, άξεστος, αλάξευτος, «κακοτράχαλος», ισοπεδωτικός, αγενής, ρηχός και απαίδευτος, πραγματική απειλή για τον περίγυρο.
Ποιός διαφωνεί με τα παραπάνω; Είναι βέβαιο ότι οι ελάχιστοι οι οποίοι διαφυλάττουμε τις Θερμοπύλες της ευγένειας, έχουμε πολλάκις γίνει θύματα της απερίγραπτης βαρβαρότητας που χαρακτηρίζει διάφορες πτυχές της κοινωνικής μας ζωής. Και αυτό εν καιρώ κρίσης έχει μάλλον γιγαντωθεί, σαν να μας φταίει ο διπλανός μας για τα δεινά που η μοίρα μας επεφύλαξε. Συνήθη θύματα των βαρβάρων αποτελούν οι ευάλωτες κοινωνικές ομάδες και …φυσικά τα δύσμοιρα τα ζώα, που απροστάτευτα, γίνονται μάρτυρες της έκφρασης των πιο πρωτόγονων ενστίκτων μας. Οι περισσότερο αδύναμοι δε γίνονται θύματα μόνο των εγκληματιών του κοινού ποινικού Δικαίου, μα και συμπολιτών τους, οι οποίοι δε δείχνουν κανένα σεβασμό στην ιδιαιτερότητά τους και τους πληγώνουν με λόγια και έργα, υπενθυμίζοντάς τους σε κάθε ευκαιρία τη φυσική τους αδυναμία.
Ας σκεφτούμε όλοι, ποια είναι η τύχη ατόμων με ειδικές ανάγκες, από την «ουρά» σε κάποια υπηρεσία, μέχρι και την απλή διάβαση ενός αφιλόξενου για τους πεζούς πεζοδρομίου. Ας αναλογιστούμε κατά πόσον αυτά τα χρόνια έχει ελαττωθεί έστω και ελάχιστα η αγριότητα με την οποία καταπατούμε τα δικαιώματα των άλλων, καθώς οδηγούμε στο δρόμο, κατά την επίσκεψή μας στην παραλία, καθώς προσπαθούμε να τοποθετήσουμε το δικό μας κερί ψηλότερα από όλων των υπολοίπων στην κατά τα λοιπά κατανυκτική ατμόσφαιρα του ενοριακού μας ναού κατά τον εορτασμό της Ανάστασης. Ας κάνουμε εικόνα το σαδιστή υπάνθρωπο που πυροβολεί «στο ψαχνό» το σκυλάκι του γείτονα, επειδή …γαβγίζει ή πετά στον κάδο των απορριμμάτων μια πεντάδα νεογέννητα γατάκια, επειδή δε θεωρεί φυσιολογικό να στειρώσει τη γάτα του. Θέλετε και άλλα παραδείγματα οπισθοδρόμησης και αρρωστημένης υπερεκτίμησης της ασημαντότητάς μας, που ούτε και αυτή η κρίση δεν κατάφερε να θεραπεύσει; Μάλλον δε θέλετε και δεν έχει και νόημα να πλατειάσουμε περισσότερο.
Στον αντίποδα των όσων προαναφέρθηκαν, η θετική κατά ομάδες δράση ενισχύθηκε κατά την οικονομική κρίση και θα πρέπει να αναδειχθεί, σε μια προσπάθεια να επικροτήσουμε και ορισμένα σημαντικά βήματα που έγιναν και εξακολουθούν να γίνονται.
Τελικά, όταν τίθενται κοινοί στόχοι και υπάρχει αρωγή και έμπνευση, μάλλον συμπεριφερόμαστε περισσότερο ανθρώπινα και απλώνουμε χείρα βοηθείας εκεί όπου χρειάζεται. Τα συλλογικά μας ανακλαστικά λειτουργούν μάλλον αποτελεσματικότερα από τα ατομικά και αυτό είναι κάτι.
Η κρίση στη σύγχρονη Ελλάδα δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι κάτι βαθύτερο. Είναι κρίση αξιών και ταυτότητας, είναι ηθική και πνευματική κρίση. Τα θεμέλια της ελληνικής κοινωνίας εν πολλοίς υποστηρίζονται από το θεσμό της οικογένειας και από την Παιδεία. Διαχρονικά, οι παραπάνω αξίες αποτέλεσαν συνεκτικό ιστό και συγκολλητική ουσία και απέτρεψαν την κατάρρευση της σε περιόδους κρίσης. Σήμερα, βάλλονται πανταχόθεν και ποικιλοτρόπως, με αποτέλεσμα, την τροφοδότηση των κοινωνιών με υποκείμενα απαίδευτα, χωρίς ισχυρή ταυτότητα, ανθρώπους με «ηλεκτρονική» προσωπικότητα, αδύναμους να αφουγκραστούν την ανάγκη του άλλου και να αναγνωρίσουν τα δικαιώματα και τις ελευθερίες του. Η διαδικτυακή (κυρίως) επαφή των Ελλήνων με τις κουλτούρες λαών από όλες τις γωνιές του πλανήτη, θα έλεγε κανείς πως αποτέλεσε κερκόπορτα διόδου πλείστων, διαθέσιμων προς μίμηση προτύπων, που δεν μπόρεσαν να φιλτραριστούν και αποτέλεσαν Αρμαγεδδώνα, που ισοπέδωσε ευαισθησίες και θετικές ιδιαιτερότητες των νεοελλήνων.
Ατομική και συλλογική αντίσταση στην πολιτισμική κατρακύλα και την ηθική έκπτωση, διαμέσου της ουσιαστικής επαφής με τους θησαυρούς των πνευματικών μας παρακαταθηκών και τη συμμετοχή σε κοινωνικές δράσεις, θα μπορούσαν να βάλουν φρένο σε αυτή την ξέφρενη πορεία μας προς την πλήρη απαξίωση των εννοιών του σεβασμού και της αποδοχής του άλλου, ως ισότιμου εταίρου, στη συγκρότηση των κοινωνικών ομάδων.

* Ο Δρ. Σωτήρης Σιδέρης είναι φαρμακοποιός του Ε.Σ.Υ.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 16:05]  Κτίσμα του Ηρακλέους, στέγη πολλων...
[χθες 13:27]  Ευκαιρία να διεκδικήσουμε μεγάλα...
[χθες 10:41]  Σεπτέμβρης: Μήνας προσαρμογής
[χθες 13:35]  Ο πολίτης δεν μπορεί να ζει υπό τη...
[χθες 15:12]  Η Αχαΐα και τα 200 χρόνια από το...
[χθες 12:06]  Με σπασμένα φρένα η εκκίνηση της...
[χθες 11:30]  Η απογείωση προς την καταστροφή
[χθες 09:35]  Ας επιλέξουμε ένα μόνιμο brand...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:15:13]