Σάββατο 18 Αυγούστου 15:03      23°-37° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Απριλιανό πραξικόπημα- Χούντα των Συνταγματαρχών

Απριλιανό πραξικόπημα- Χούντα των Συνταγματαρχών



Κάθε φορά που γίνεται λόγος για τη χούντα των συνταγματαρχων αναρωτιέμαι, τι σκέφτεται η νέα γενιά που δεν έζησε τη στρατιωτική δικτατορία. Αν αισθάνεται ευγνωμοσύνη για τους ανθρώπους εκείνους που μπήκαν μπροστά στα τανκς που φυλακίσθηκαν , εξορίστηκαν, διώχθηκαν, βασανίστηκαν, κυνηγήθηκαν.
Αν συνηδειτοποιει το μέγεθος της προσφοράς, αν συγκλονίζεται από το παράδειγμα τους.
Αναρωτιέμαι ακόμη, αν αυτή η γενειά που μεγάλωσε σε μια ελεύθερη Ελλάδα ενδιαφέρεται να μελετήσει σε βάθος, όσα προηγήθηκαν της επταετίας, όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της αλλά και όσα ακολούθησαν, για να αποκατασταθεί, σταδιακά και όχι ανώδυνα, η ομαλότητα.
Αν ήταν να συνοψίσει κανεις την ιστορία του Ελληνικού Έθνους σε μια φράση, αυτή θα μπορούσε κάλλιστα να είναι το απόσταγμα της σκέψης του ποιητή : «θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία».
Για την ελευθερία, αυτό το υπέρτατο αγαθό της κοινωνίας των ανθρώπων, δόθηκαν μάχες πολλές και φαινομενικά άνισες.
Δόθηκαν αγώνες που υπερέβησαν το κατά τις συνθήκες και τα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα, δυνατό, και έκαναν το αδιανόητο απτό, με ένα και μόνο κινητήριο μοχλό: Την βαθιά απαίτηση των ελεύθερα σκεπτόμενων ανθρώπων αυτού του τόπου, για αυτοδιάθεση και αυτοσεβασμό.
Οι Έλληνες δεν έχουν συνηθίσει να προσκυνούν. Πάνω σ αυτό το οικουμενικής διάστασης ιδεολογικό μωσαϊκό, σχηματίστηκαν οι φιγούρες πολλών επωνύμων και ανώνυμων ηρώων.
Ανώνυμων, υπό την έννοια μόνο, της ανιδιοτελούς συνεισφοράς σε μια συλλογική, επαναστατική, ουσιαστικά πρωτοποριακή για την εποχή της και τις επικρατούσες συνθήκες πράξη και στάση ζωής, που κατακεραύνωσε τυρρανους και αρμενισε σε ανατρεπτικά των φασιστικών καθεστώτων, πέλαγα.
Η μαύρη παρένθεση της επταετίας φωτίζεται από πολλά παραδείγματα μεγάλων ανθρώπων, που έχτισαν ο καθένας με το δικό του λιθάρι, το τείχος της περιφρούρησης των δημοκρατικών κεκτημένων μας.
Αυτοί οι άνθρωποι, ζώντες σήμερα και μη, αποτελούν σήμερα μια βαρια κληρονομιά, μια σημαντική παρακαταθήκη για τις γενιές που έρχονται και έχουν το δικαίωμα αλλά και την υποχρέωση να γνωρίζουν την ιστορία τους.
Η νεότερη ιστορία των Ελλήνων, κοσμειται από τέτοιες μεγάλες, ανεπιτήδευτες πράξεις δυναμικής εξόδου από τα σκοτεινά μονοπάτια της στρέβλωσης της δημοκρατικής αναφοράς και καταγωγής μας.
Υποκλινόμαστε σε όλους τους αγωνιστές του κινήματος κατά της χούντας που μας δίδαξαν με τη στάση τους.
Η παράνομη, για τους δύσκολους εκείνους καιρούς, δράση τους, αποτυπώθηκε σε ένα βαθμό από τα δημοσιεύματα των αντιστασιακών εφημερίδων.
Διασώζεται, ευτυχώς, η αδιαπραγμάτευτη απαίτηση για ανεξαρτησία και ελευθερία.
Αξίζει να ενθυμουμεθα την επτάχρονη οδυνηρή περιπέτεια της χούντας, η οποία πρέπει να αποτελεί μάθημα για τις κοινωνίες του σήμερα και του αύριο.
Κοινωνίες που θα πρέπει να έχουν χαρακτηριστικά συνώνυμα της πολιτικής γνώσης και εμπειρίας του πρόσφατου παρελθόντος, για να πορεύονται με όπλο την ορθή σκέψη, στο νέο τοπίο που διαμορφώνεται στον Ευρωπαϊκό και παγκόσμιο χάρτη.
Η σημερινή επέτειος του πραξικοπήματος των συνταγματαρχων, είναι μια σκοτεινή επέτειος.
Μια επέτειος-καταγγελία κάθε μορφής ολοκληρωτισμού , που μας υπαγορεύει το καθήκον της μνήμης.
Μια επέτειος που μας θυμίζει το χρέος μας να μην προσπερνάμε αβασάνιστα τις οδυνηρές μας περιπέτειες.
Αυτό το χρέος αποκτά ακόμη μεγαλύτερη διάσταση στις μέρες μας που η ρευστότητα του παγκόσμιου τοπίου, επιβάλλει να είναι η μνήμη των λαών ισχυρή και η κρίση τους καθαρή και ανεπηρέαστη από πλαστα η ακόμη χειρότερα, από καμουφλαρισμένα με το μανδύα της νέου τύπου δημοκρατικής -τάχα- αντίληψης, εκβιαστικά διλήμματα.
Ο αγώνας της μνήμης εναντίον της λήξης, δεν είναι παρά ο αγώνας της ελευθερίας εναντίον της τυρρανιας.
Αυτός ο αγώνας είναι ο αγώνας της εξέλιξης έναντι της οπισθοχώρησης και της οπισθοδρόμησης. Είναι ο αγώνας της καθαρότητας του νου, έναντι της κομπιουτεροποιησης και της επιχειρούμενης κονσερβοποιησης των κοινωνικών αντανακλαστικών μας.
Όσο περνούν τα χρονια μεγαλώνει η ευθύνη μας ώστε να διδάξουμε στις νέες γενιές τι συνέβη τη σκοτεινή εκείνη περίοδο.
Να του πούμε ότι η δημοκρατία δεν μας χαρίστηκε, αλλά κατακτήθηκε με αγώνες και θυσίες.
Ότι η δημοκρατία είναι αγώνας διαρκείας, τόσο γοητευτικός όσο και επίπονος.
Ένας αγώνας προσωπικής και συλλογικής ευθύνης.
Ο αγώνας της μνήμης εναντίον της λήξης δεν είναι παρά ο αγώνας της ελευθερίας εναντίον της τυρρανιας.
Γιατί δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως οποίος λαός απολέσει τη μνήμη του, έχει απολέσει την εθνική του ταυτότητα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 09:07]  Οι αθόρυβοι εργάτες
[χθες 10:26]  «Αρνούμαι! Τι δεν καταλαβαίνεις,...
[χθες 08:46]  Το μικρό … και χάριν έχει
[χθες 16:15]  Επιτακτική ανάγκη η επανεκκίνηση...
[χθες 15:15]  Η αναμόρφωση του Κράτους στα χέρια...
[χθες 14:55]  Το Κάστρο Του Ρίου
[χθες 08:53]  Τα ΑμεΑ και ο πολιτισμός της...
[χθες 10:26]  Αυτές δεν είναι λαϊκές ανάγκες;








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:03:21]