ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σοφία Κολοτούρου: Ευτυχής εάν με διάβαζαν τα παιδιά

Σοφία Κολοτούρου: Ευτυχής εάν με διάβαζαν τα παιδιά



Η Σοφία Κολοτούρου (Αθήνα, 1973) σπούδασε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Κρήτης. Πήρε το πτυχίο της το 1998 και στη συνέχεια ειδικεύτηκε επί πενταετία στην Κυτταρολογία στα νοσοκομεία Πανεπιστημιακό Ηρακλείου Κρήτης και Άγιος Σάββας Αθηνών. Τα τελευταία χρόνια ασχολείται με μεταφράσεις και επιμέλειες ιατρικών βιβλίων και ακόμη με τη συγγραφή βιβλίων (πεζά και ποίηση). Παρακολούθησε μαθήματα στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο, στον τομέα του Ελληνικού πολιτισμού και της Δημιουργικής Γραφής. Έχει αναπτύξει ακτιβιστική δραστηριότητα πάνω στα προβλήματα ακοής και ειδικότερα στην μεταγλωσσική κώφωση, από την οποία πάσχει και η ίδια. Έχει απολέσει πλήρως την ακοή της, αλλά όχι και την ικανότητα της ομιλίας. Επικοινωνεί διαβάζοντας τα χείλη των συνομιλητών και απαντάει με προφορικό λόγο, ενώ δεν γνωρίζει τη νοηματική. Επισκέπτεται σχολεία και πανεπιστημιακά ιδρύματα και μιλάει με τους μαθητές και σπουδαστές για τα προβλήματα ακοής. Τον Μάρτη του 2015 αποτέλεσε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του Σωματείου: «Ακουστήριξη - Κίνηση για την προσβασιμότητα κωφών και βαρηκόων με προφορικό λόγο », στο οποίο σωματείο κατέχει την θέση της προέδρου του ΔΣ.
Τον Δεκέμβρη του 2017 η ποιητική της συλλογή «Η Τρίτη Γενιά» τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Ποίησης (του 2016). Στην εργογραφία της εντάσσονται τα έργα: «Αν-Επίκαιρα Ποιήματα» (ποίηση, Δαρδανός-Τυπωθήτω, 2007), «Κούφος Είσαι Ρε; Δεν Ακούς;» (ΚΨΜ 2010, κείμενα του ομώνυμου μπλογκ που ξεκίνησε το 2008 και ένθετο 16-σέλιδο κόμικ από τον σκιτσογράφο Σπύρο Δερβενιώτη), «Τα Επτά Πρόσωπα Της Κώφωσης» (Gutenberg, 2013), «Η Τρίτη Γενιά» (ποίηση, Δαρδανός-Τυπωθήτω, 2015). Στις «συμπράξεις» της ανήκουν τα: 1) «Νέοι Ήχοι στο Παμπάλαιο Νερό», διαδικτυακή ανθολογία σύγχρονης ελληνικής ποίησης σε παραδοσιακές μορφές, ανθολόγηση μαζί με τους Κώστα Κουτσουρέλη, Θάνο Γιαννούδη, Ααρών Μνησιβιάδη και Έλενα Σταγκουράκη· 2) «Τρίλιζα»: συλλογή ποιημάτων, μαζί με τους Θάνο Γιαννούδη και Ααρών Μνησιβιάδη.


Ας υποθέσουμε ότι έχετε απέναντί σας τον εαυτό σας όταν ήταν παιδί και πρέπει να τον συστήσετε σε άλλους. Τι θα λέγατε; Άλλαξε κάτι από τότε;
Ως παιδί ήμουν ένα παιδί με σοβαρό πρόβλημα ακοής και εξ αιτίας αυτού μελαγχολικό και κλεισμένο στον εαυτό του. Αναγκαστικά θα έπρεπε να πω αυτή την πληροφορία πριν και από το όνομά μου, ενημερώνοντας τους άλλους ότι θα πρέπει να μου μιλάνε πιο αργά και καθαρά για να διαβάζω τα χείλη τους. Αυτό βέβαια δεν έχει αλλάξει μέχρι σήμερα, αλλά τώρα πια μπορώ να προσθέσω και τις ιδιότητες που με κόπο κατέκτησα: είμαι πλέον γιατρός και ποιήτρια.
Πώς ακούτε την ποιητική φωνή σας διαβάζοντας τους στίχους σας;
Την ακούω στο μυαλό μου ολοκάθαρα.
Επίγονο ποιων ποιητών θεωρείτε τον εαυτό σας;
Του Καρυωτάκη και γενικότερα της γενιάς του μεσοπολέμου, με επιρροές και από προγενέστερους, όπως ο Παλαμάς, αλλά και μεταγενέστερους που ακολούθησαν έκτοτε τον έμμετρο και ελευθερωμένο στίχο (π.χ. η τριάδα Λάγιος-Καψάλης-Κοροπούλης από δεκαετία 1990 και έκτοτε).
Η ποίηση αδικεί τον ποιητή καθώς δεν μπορεί να τον θρέψει. Εσείς πώς την αντιμετωπίζετε επαγγελματικά στον βίο σας;
Όπως σας ανέφερα και πριν είμαι ιατρός κυτταρολόγος. Η ποίηση δεν με τρέφει οικονομικά, με τρέφει όμως πνευματικά.
Πώς σας επισκέπτονται οι ιστορίες που γράφετε γι' αυτές;
Γράφω με αφορμή οποιοδήποτε ερέθισμα και κυρίως μια είδηση ή ιστορία —συνήθως από τις ειδήσεις και την τρέχουσα επικαιρότητα— που θα τραβήξει το ενδιαφέρον μου.
Η αρματωσιά των ποιητικών σας διαδρομών σε τι διαφέρει από αυτές των ομότεχνών σας;
Επιμένω πολύ στην έμμετρη ποίηση, ένα ρεύμα που σήμερα ακολουθούμε μάλλον λίγοι αριθμητικά ποιητές (αν και τα τελευταία χρόνια εξαπλώνεται διαρκώς η έννοια της επαναφοράς του μέτρου).
Ο χώρος της ποίησης και της λογοτεχνίας, όπως έχει δείξει η ιστορία, είναι τόπος μικρών και μεγάλων αψιμαχιών. Εσείς πώς τις βιώνετε;
Ευτυχώς, το σοβαρό πρόβλημα της ακοής μου δεν μου επιτρέπει να παρευρίσκομαι συχνά σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις, ούτε να τσακώνομαι στη διάρκειά τους. Με έχει προστατέψει, κατά κάποιο τρόπο, σε αυτό το θέμα.
Η ποίηση έχει διάρκεια και διαδρομή. Εσείς πώς έχετε σχεδιάσει την πορεία σας προς την ολοκλήρωση του έμμετρου αγώνα που επιτελείτε;
Δεν έχω κλείσει ακόμα τα 47 μου χρόνια, οπότε θέλω να ελπίζω πως έχω κάποια χρόνια δημιουργίας μπροστά μου, πριν ολοκληρώσω την πορεία που λέτε. Την συνολική εικόνα την βλέπουμε όλοι λίγο πριν το τέλος, θαρρώ.
Στον επέκεινα χρόνο πού νομίζετε ότι θα βρίσκατε το πορτρέτο που η ίδια φιλοτεχνείτε;
Πιστεύω και ελπίζω ότι η ποίησή μου θα βρίσκεται στα σχολικά βιβλία. Θα ένιωθα ευτυχής εάν με διάβαζαν τα παιδιά και οι νέοι, που είναι το μέλλον.
Πώς ορίζετε το ποίημα που «αντέχει στον χρόνο»;
Αν και ποτέ δεν ξέρεις ποιο ακριβώς ποίημά σου θα συγκινήσει το κοινό, τελικά η διαχρονική θεματολογία είναι πάντα η ίδια: έρωτας, πόλεμος, γέννηση, θάνατος. Δηλαδή τα μεγάλα γεγονότα της ζωής.
Γράφει ο Αντώνης Σκιαθάς





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 14:12]  Μαργαρίτα Λυμπεράκη: «Τα ψάθινα...
[χθες 13:51]  Μάρα Χαρμαντά: Δεν θα πάψω να...
[χθες 09:47]  Σοφία Διονυσοπούλου: Πιο πολεμική...
[χθες 17:51]  Μαρία Διδάχου: «Πάντα έψαχνα το...
[χθες 09:55]  Γιάννης Δούκας: Ρευστή η ταυτότητά...
[χθες 20:04]  Χρήστος Χωμενίδης: Για έναν...
[χθες 10:01]  Δήμου: Η ποίηση θα χωρίσει όσους...
[χθες 14:52]  Ειρήνη Λάκωνα: Ανανέωσε την...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:34:21]