ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η Αννα Γαλανού στην «ΠτΚ»: «Οταν πλάθω μια ιστορία στο μυαλό μου, απομονώνομαι»

Η Αννα Γαλανού στην «ΠτΚ»: «Οταν πλάθω μια ιστορία στο μυαλό μου, απομονώνομαι»



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Μια κοινωνική ιστορία, που φωτίζει καταστάσεις και νοοτροπίες που επικρατούσαν τη δεκαετία του ΄60, γραμμένη πριν 8 χρόνια, επανεκδόθηκε πρόσφατα, αποδεικνύοντας τη διαχρονικότητά της. «Αντιμέτωποι με το χθες» ο τίτλος της, και η δημιουργός της Αννα Γαλανού ανοίγει στην «ΠτΚ» την πόρτα του «συγγραφικού εργαστηρίου» της.
Πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησε σε επανέκδοση το βιβλίο σας «Αντιμέτωποι με το χθες». Εγιναν κάποιες αλλαγές; -και με τι ματιά το βλέπετε μετά από 8 χρόνια;
Οι αλλαγές που έγιναν είναι ως επί το πλείστον γλωσσικές και δεν έχουν να κάνουν με την δομή ή τα πρόσωπα της ιστορίας. Το σκεπτικό ήταν να γίνει μια πιο σύγχρονη διατύπωση του κειμένου, να αφαιρεθούν περιττά στοιχεία και να προστεθούν κάποια άλλα, αρκετά πιο ουσιαστικά. Νομίζω πως ο σκοπός επετεύχθη, παρότι το εγχείρημα ήταν αρκετά κοπιαστικό. Θέλω να ευχαριστήσω την επιμελήτριά μου κυρία Ανθή Ροδοπούλου, που σεβάστηκε απόλυτα το αρχικό ύφος του βιβλίου και οι παρατηρήσεις της ήταν απόλυτα προσαρμοσμένες και εναρμονισμένες σ' αυτό. Οσον αφορά στο δεύτερο σκέλος της ερώτησής σας, σας απαντώ απόλυτα ειλικρινά. Ξαναδιαβάζοντας το, ένιωσα τα ίδια έντονα συναισθήματα που είχα και τότε. Η ιστορία του είναι διαχρονική, δεν αφορά αποκλειστικά την γενιά που αφήσαμε πίσω μας, αλλά και τη δική μας γενιά, όπως θα τη δουν μελλοντικά τα μάτια της επόμενης.
Γιατί επιλέξατε να τοποθετήσετε την ιστορία σας στην ελληνική επαρχία του '60.
Η Ελλάδα, μετά τον πόλεμο και τον εμφύλιο που ακολούθησε, χρειάστηκε μια δεκαετία για να καταφέρει να ανασυγκροτηθεί. Η Αθήνα αποτελούσε το μεγάλο όνειρο. φάνταζε μαγική στα μάτια των κατοίκων της επαρχίας, αφού όλες οι ευκαιρίες ήταν στην Πρωτεύουσα. Αυτό ήταν το πρώτο που ήθελα να περιγράψω. Το δεύτερο ήταν η ανθρωπογεωγραφία της επαρχίας. Οι τσιφλικάδες, οι σπουδαγμένοι, οι απλοί χωρικοί, η καταπίεση της γυναίκας, το ταμπού της παρθενιάς, η προίκα- προϋπόθεση για ένα καλό γάμο- και κατά κύριο λόγο η ανύπαντρη μητέρα.

Η ηρωίδα σας Ερατώ, για πολύ καιρό, αντιμετωπίζει παθητικά μια αρρωστημένη κατάσταση, μέχρι που παίρνει μια δραστική απόφαση, η δε Θάλεια αδιαφορεί για την κοινωνική κατακραυγή και επιλέγει να είναι με τον άντρα που αγαπά. Με ποια, θα λέγατε, ότι μοιάζετε περισσότερο ως χαρακτήρας;
Ασυζητητί με τη Θάλεια. Σας αποκαλύπτω ότι πολλές φορές που περιέγραφα τον χαρακτήρα της Ερατώς, εκνευριζόμουν απίστευτα από την παθητικότητα της. Συνειδητά, όμως, έπλασα μια ηρωίδα, ακριβώς αντίθετη από τα πιστεύω μου, γιατί αυτός ο τύπος γυναίκας αντικατόπτριζε τη συγκεκριμένη εποχή.

Κι όταν πλάθετε αντρικούς χαρακτήρες -εν προκειμένω τον Ανδρέα, τον Πέτρο κ.λπ. -τι σας ιντριγκάρει στο να μπαίνετε στο ανδρικό μυαλό;
Με τους άντρες, τα πράγματα είναι κάπως πιο εύκολα. Μην με ρωτήσετε γιατί. Το θέμα μου δεν είναι να πλάσω έναν ανδρικό χαρακτήρα, εκείνο που με ενδιαφέρει είναι να τον στήσω σύμφωνα με την εξωτερική εικόνα που έχω στον νου μου γι' αυτόν και «οφείλει» να ταιριάζει στον ρόλο που του έχω επιφυλάξει… και για τους άνδρες, συνήθως διαλέγω δύσκολους ρόλους!

Τα κοινωνικά πρέπει, η δύναμη του χρήματος που μετατρέπει τους άλλοτε επικριτές σε «καλούς φίλους»… Συγκρίνοντας το '60 με το σήμερα, τι αλλαγές διαπιστώνετε σε επίπεδο νοοτροπιών;
Κάποιες εποχές τις έχουμε στον νου μας ως ιδανικές, ρομαντικές, αρκετά πιο απλές από σήμερα, με λιγότερες έννοιες και προβλήματα. Μένουμε συνήθως στις ασβεστωμένες αυλές, στα γιασεμιά, στις καντάδες και στις συμβουλές της γιαγιάς. Εγώ όμως πιστεύω, πως τη δεκαετία του '60, τα πράγματα ήταν αρκετά δύσκολα. Δεν αναφέρομαι στην ανώτερη τάξη, αλλά στις λαϊκές μάζες. Τότε λοιπόν είχαμε πάνω από ενάμισι εκατομμύριο μετανάστες, η θέση της γυναίκας ήταν στο ναδίρ, τα προικοσύμφωνα κυριαρχούσαν, δεν υπήρχε ελευθερία έκφρασης, τα παιδιά μεγάλωναν με ιδεοληψίες και παραμύθια για κακούς μάγους, ο αναλφαβητισμός ήταν μεγάλος, οι σαρκικές απολαύσεις θεωρούνταν αμαρτία… και πόσα άλλα. Πιστεύω απόλυτα πως κάποια κατάλοιπα μας ταλανίζουν ακόμα, αλλά ευτυχώς από τότε, έχουμε βελτιωθεί αρκετά. Ακόμα, όμως, μένουν να γίνουν πολλά.
Και σε αυτό σας το μυθιστόρημα τα συναισθήματα που βιώνουν οι πρωταγωνιστές σας είναι ιδιαίτερα έντονα. Κατά πόσο σας επηρεάζουν;
Ειλικρινά, όχι τόσο. Αν με επηρέαζαν πολύ, είμαι βέβαιη πως δεν θα μπορούσα να τους περιγράψω όπως έπρεπε. σίγουρα δεν θα ήμουν αντικειμενική, πράγμα που στη μυθιστοριογραφία το θεωρώ λάθος.

Χρήσιμο εργαλείο το φλας μπακ

Οταν αρχίζει να διαμορφώνεται μια νέα ιστορία στο μυαλό σας, πώς λειτουργείτε στην καθημερινότητά σας;
Τις ιστορίες τις πλάθω πρώτα στο μυαλό μου. Μέχρι να τις ολοκληρώσω, με απασχολούν αρκετά. Αρχή, μέση, τέλος, πρόσωπα, ήρωες, γεγονότα, αντιήρωες, αδιέξοδα… Πολλά! Συνήθως το διάστημα, που κάνω τον σχεδιασμό του βιβλίου, απομονώνομαι. Υπάρχει μεγάλη ένταση, μ' ενοχλούν τα πάντα, έχω εκνευρισμό, αϋπνίες και πολύ άγχος. Δεν σηκώνω τηλέφωνα, δεν επικοινωνώ με κανένα. Οι δικοί μου άνθρωποι το ξέρουν και κάνουν υπομονή. Οταν έχω την ιστορία και αρχίζω να τη γράφω, απελευθερώνομαι αμέσως και ως διά μαγείας ηρεμώ. Γνωρίζω πως είναι απλά θέμα χρόνου πλέον, μέχρις ότου αποτυπωθεί στο χαρτί.
Τα μυθιστορήματά σας τοποθετούνται σε διάφορες εποχές, με παλαιότερη τον 16ο αιώνα στην τελευταία σας τριλογία «Οι δρόμοι της Καταιγίδας». Ταξιδεύοντας μέσω της γραφής στον χρόνο, σε ποια εποχή θα σας άρεσε να ζείτε;
Το πιο όμορφο συναίσθημα είναι ότι οι συγγραφείς έχουμε το προνόμιο, «να ζούμε» διάφορες εποχές. Είμαι ευτυχισμένη, γιατί το δικό μου παρόν τροφοδοτείται από ένα αρκετά πλούσιο παρελθόν! Μου αρέσει που ζω στο σήμερα, έχοντας ένα απίθανο υλικό στα χέρια μου για να χωθώ μέσα του και να περιπλανηθώ στον χρόνο.

Στα βιβλία σας κάνετε πάντα φλας μπακ, ενώ σε παλιότερη συνέντευξή μας, είπατε: «Είναι η δική μου αντίληψη, για μια επαναληπτική άσκηση μνήμης. Μου αρέσει πολύ το φλας μπακ». Στην πραγματική ζωή, σας αρέσει εξίσου;
Ναι, μου αρέσει και το κάνω αρκετά συχνά. Με βοηθά να ενώσω κομμάτια από ένα παζλ ανθρώπινων συμπεριφορών, να κάνω αναθεωρήσεις σε πρόσωπα, πράγματα, καταστάσεις, αλλά και ν' απορρίψω κάποιες ιδεοληψίες που με κατέτρεχαν για χρόνια. Το φλας μπακ είναι ένα πολύ χρήσιμο εργαλείο για μένα.

Οταν γράφετε, τι συνθήκες θέλετε να επικρατούν γύρω σας;
Οχι πάντως ειδυλλιακές. Ακόμα κι όταν απομονώνομαι κάπου για να σκεφτώ και στη συνέχεια να γράψω, δεν παύω να ενημερώνομαι για τα τρέχοντα, να συμμετέχω σε κάποια πράγματα και να έχω μια σχετική κοινωνικότητα. Βέβαια, δεν έχω την πολυτέλεια να ασχολούμαι πολύ με τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης κι έτσι αρκετοί διαδικτυακοί μου φίλοι μού στέλνουν μηνύματα. Απαντώ σε όλους και τους εξηγώ. Τους ευχαριστώ πολύ για την κατανόηση και την συμπαράσταση. Οι αναγνώστες γνωρίζουν ότι ένα καλό βιβλίο δεν γράφεται καθόλου εύκολα.

Ετοιμάζετε νέο βιβλίο για το 2020. Θα μας αποκαλύψετε κάτι;
Οπου να 'ναι τελειώνει κι έτσι δεν μου επιτρέπεται να σας πω πολλά πράγματα. Είναι ένα βιβλίο εποχής, μια κοσμοπολίτικη, ας πούμε, διαδρομή, με χρώματα κι αρώματα μιας ακόμα περασμένης δεκαετίας. Λιγάκι υπομονή ως την άνοιξη…


ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[14:40]  Οι Εκδόσεις ΖΗΤΗ και το βιβλιοπωλείο...
[χθες 22:54]  Παρουσιάζεται το βιβλίο του...
[χθες 16:14]  Παρουσίαση του βιβλίου του...
[χθες 22:09]  Η «Οδός Οφθαλμιατρείου» του Ε....
[χθες 22:03]  Την Τετάρτη παρουσιάζεται το...
[χθες 15:50]  Πάτρα: Παρουσιάζεται το βιβλίο του...
[χθες 15:40]  Πάτρα: Συζήτηση για τα Σχολεία...
[χθες 21:45]  Ο Πάνος Σόμπολος στην «ΠτΚ»: Στα...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [19:49:52]