ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τεύκρος Μιχαηλίδης και Τάσος Μπούντης παρουσιάζουν το βιβλίο τους τη Δευτέρα και μιλούν στην «ΠτΚ»

Τεύκρος Μιχαηλίδης και Τάσος Μπούντης παρουσιάζουν το βιβλίο τους τη Δευτέρα και μιλούν στην «ΠτΚ»



Συνέντευξη στην ΚΡΙΣΤΥ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗ
Ο Τεύκρος Μιχαηλίδης είναι μαθηματικός στη μέση εκπαίδευση και συγγραφέας, ο Τάσος Μπούντης ομ. καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών και αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Μαζί, απλοποίησαν την πολυπλοκότητα και το χάος σ' ένα βιβλίο. Τη Δευτέρα 25 Ιουνίου, ώρα 8 μ.μ., το παρουσιάζουν στο «Βυζαντινό» και μιλούν στην «ΠτΚ».

Μετά το «Μιλώντας στην Αννα για τα Μαθηματικά», πώς ήρθε η συνέχεια, κύριε Μιχαηλίδη;
Με τo «Μιλώντας στην Αννα για τα Μαθηματικά» θέλησα να δώσω, με γλώσσα προσιτή και παιγνιώδη, μια γενική εικόνα του τι είναι τα μαθηματικά και ποιο ρόλο παίζουν στη ζωή μας. Η υποδοχή του βιβλίου από το αναγνωστικό κοινό με ενθάρρυνε για να δοκιμάσω ένα νέο, ανάλογο εγχείρημα. Η θεωρία της πολυπλοκότητας, τα δυναμικά συστήματα, το χάος, τα φράκταλ έχουν ανοίξει μια νέα σελίδα στην προσέγγιση και τη μελέτη της φύσης. Η προοπτική της συνεργασίας με τον Τάσο Μπούντη, έναν από τους πρωτοπόρους στην έρευνα και τη διδασκαλία αυτού του νέου διεπιστημονικού αντικειμένου ήταν ένα πρόσθετο κίνητρο. Μια μέρα, επιστρέφοντας με τον Τάσο από ένα συνέδριο, μέσα στον προαστιακό, με συνοπτικές διαδικασίες, γεννήθηκε η Αθηνά. Ή μάλλον ξαναγεννήθηκε με τη μορφή ηρωίδας μαθηματικής μυθοπλασίας, αφού μια Αθηνά με σάρκα και οστά υπάρχει -έφτιαξε μάλιστα και το εξώφυλλο του βιβλίου.

Πρόκειται για την κόρη σας, κύριε Μπούντη. Η οποία μεταφέρει τους διαλόγους της με τον καθηγητή Μαθηματικών κ. Αρχιμήδη στις φίλες της Λίλα και Μυρτώ. Οι οποίες είναι...
Η Λίλα (Μπακλέση) και η Μυρτώ (Παπαθεοδώρου) είναι υπαρκτά πρόσωπα και μάλιστα συμμαθήτριες και στενές φίλες της Αθηνάς από μικρά παιδιά στο Αρσάκειο Πατρών, από όπου αποφοίτησαν το 2003. Οταν έγραφα το βιβλίο στην πρώτη του μορφή, διανθίζοντάς το με ζωντανούς διαλόγους, μου φάνηκε πολύ φυσιολογικό να τις εμπλέξω σε αυτή την περιπέτεια, αφού θυμόμουν πως μοιραζόντουσαν και οι τρεις όλες τις καθημερινές χαρές και τους προβληματισμούς τους για το μέλλον. Είναι άλλωστε, ξέρετε, πολύ ευκολότερο να περιγράψεις σε μια ιστορία πρόσωπα και πράγματα για τα οποία έχεις άμεση γνώση και εμπειρία. Τα υπόλοιπα ήρθαν μόνα τους.

Ποιες οι προκλήσεις, τα ζόρικα και τα ωραία της συνεργασίας σας;
Τ.Μ. Οταν δυο άνθρωποι με σαφώς διαμορφωμένες απόψεις επιχειρούν να χωρέσουν σ' ένα μικρό βιβλίο, που απευθύνεται στο ευρύ κοινό, μια ολοκληρωμένη εικόνα ενός νέου κλάδου της επιστήμης, οι ευκαιρίες για συγκρούσεις είναι πάρα πολλές: «Αυτό είναι περιττό», «ναι, αλλά είναι ωραίο και θα τραβήξει το ενδιαφέρον», «αυτό είναι δυσνόητο και μόνο για ειδικούς», «ναι, αλλά αν δεν πούμε αυτό δεν λέμε τίποτα», είναι μερικές από τις δεκάδες κουβέντες που ανταλλάχθηκαν, άλλες ζωντανά και άλλες γραπτά στα δυο περίπου χρόνια που κράτησε η συγγραφή του βιβλίου. Το ωραίο είναι κάθε φορά καταφέρναμε να καταλήξουμε σε μια συμφωνία, συνήθως έχοντας πείσει ο ένας τον άλλο καμιά φορά όμως και με αμοιβαίες υποχωρήσεις που τις επέβαλλε ο αμοιβαίος σεβασμός. Αυτό νομίζω ήταν και το ωραιότερο. Ξεκινήσαμε τη συνεργασία ως φίλοι και την ολοκληρώσαμε ως πολύ καλοί φίλοι.
Τ.ΜΠ. Γενικά, επιλέγω συνεργάτες που είναι διακεκριμένοι σε αυτό με το οποίο ασχολούνται. Ηξερα επομένως ότι οι ιδέες που είχα για το βιβλίο αυτό δεν θα μπορούσαν να έχουν την ευρεία απήχηση που επιθυμούσα αν δεν περνούσαν από το «φίλτρο» ενός πεπειραμένου αλλά και επιτυχημένου συγγραφέα σαν τον Τεύκρο Μιχαηλίδη. Τα «ζόρικα» ήρθαν όταν ο Τεύκρος ξαναέγραφε τα κείμενα που του έδινα, δίνοντας το προσωπικό του ύφος και αλλάζοντας πολλά κομμάτια που αφορούσαν στη συμπεριφορά των παιδιών προς τον κ. Αρχιμήδη, τους διαλόγους μεταξύ τους, τις σχέσεις τους με τους γονείς τους, ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο θα άρχιζε και θα τέλειωνε το βιβλίο. Τα «ωραία» ερχόντουσαν όταν, μετά από κάποιες έντονες διαφωνίες, παραδεχόμουν ότι ο Τεύκρος είχε δίκιο, και διαπίστωνα ότι ήμουν πολύ πιο ικανοποιημένος από την τελική μορφή που έπαιρνε ο μύθος μας.

«Αν είναι να γνωρίσω την ακαταμάχητη έλξη μιας κυβικής ρίζας, δέχομαι να βγω ραντεβού και μ' έναν μιγάδα» λέει η Αθηνά, αναφερόμενη στους μιγαδικούς αριθμούς. Χιούμορ. Το χρησιμοποιείτε στη διδασκαλία σας, κύριε Μπούντη;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Η αλήθεια είναι ότι πάντα προσπαθούσα να διανθίσω τη διδασκαλία μου στο πανεπιστήμιο με χιούμορ, στον βαθμό που θεωρούσα ότι αυτό «έσπαζε» τον φόβο και την υπερβολική σοβαρότητα και δημιουργούσε μια πιο φιλική σχέση με τους φοιτητές μου. Θυμάμαι μια φορά που τους μιλούσα για το άλυτο πρόβλημα των 3 (ουρανίων) σωμάτων, π.χ. Ηλιος - Γη - Σελήνη και τους εξηγούσα ότι αν ήταν μόνο 2 δεν θα υπήρχε κανένα ζήτημα αφού οι εξισώσεις λύνονται και οδηγούν σε απολύτως προβλέψιμες τροχιές. Η μεσολάβηση του τρίτου σώματος όμως οδηγεί όχι μόνο σε εξισώσεις που δεν λύνονται, αλλά και σε εντελώς απρόβλεπτη και χαοτική συμπεριφορά! Και ενώ με άκουγαν με απόλυτη σοβαρότητα και προσοχή πρόσθεσα: «Μη μου πείτε πως δεν ξέρετε τι συμβαίνει σε ένα ζευγάρι ερωτευμένων όταν εμπλακεί ένα τρίτο πρόσωπο;» οπότε… κάθε σοβαρότητα πήγε περίπατο!


Μέσα από τη ματιά των ειδικών
Η ειδίκευσή σας στον τομέα πολυπλοκότητας/χάους πώς επηρεάζει τον τρόπο που απολαμβάνετε τη φύση, σε σχέση με έναν «κοινό θνητό», κύριε Μπούντη;
Συχνά ζητάμε από τους μαθητές μας να συγκεντρωθούν στο μάθημα και να μην κοιτάζουν έξω από το παράθυρο. Εγώ πολλές φορές τούς λέω το αντίθετο! Η επιστήμη της Πολυπλοκότητας μας διδάσκει να μην απολαμβάνουμε απλώς τη δομή των δένδρων και των φύλλων, αλλά να αναρωτιόμαστε γιατί αυτή είναι παρόμοια με τις διακλαδώσεις των βρογχικών σωλήνων των πνευμόνων μας ή των αρτηριών μας. Μήπως αν παρατηρούσαμε πώς επιβιώνει ένα οικοσύστημα με τις αλληλεπιδράσεις και συγκρούσεις διαφορετικών ειδών, αλλά και τον απόλυτο σεβασμό στους κανόνες του περιβάλλοντος, θα μπορούσαμε και εμείς να συμβιώσουμε καλύτερα με τις διαφορετικές φυλές, θρησκείες, και πολιτισμούς που συνθέτουν την σύγχρονη ανθρωπότητα;

«Μέσα από τα μαθηματικά βλέπουμε τα πράγματα διαφορετικά» λέει ο κ. Αρχιμήδης. Εξ ου και στη θέα ενός μπρόκολου, ο μαθηματικός βλέπει ένα… φράκταλ. Τι έχετε κερδίσει, κύριε Μιχαηλίδη, έναντι των «κοινών θνητών», βλέποντας αλλιώς τη φύση;
Η προσπάθεια να διακρίνεις, μέσα από φαινομενικά ετερόκλιτα φαινόμενα, ομοιότητες, πρότυπα και ειρμούς σε βοηθά να κατανοείς καλύτερα τον κόσμο, τη φύση, τη ζωή. Είναι ένα προνόμιο που ο καθένας μπορεί να κατακτήσει αν εγκαταλείψει τα αταβιστικά στερεότυπα περί δυσπρόσιτων μαθηματικών που είναι «μόνο για λίγους». Αυτό το νόημα έχει και η προσπάθεια που γίνεται τα τελευταία χρόνια, διεθνώς αλλά και στην Ελλάδα για την παραγωγή βιβλίων που να παρουσιάζουν τα μαθηματικά στο ευρύ κοινό.

Κύριε Μιχαηλίδη, πώς κρίνατε τα θέματα Μαθηματικών στις φετινές Πανελλαδικές και πώς χαρακτηρίζετε την πορεία των εξετάσεων στα χρόνια;
Θεωρώ ότι τα θέματα των εξετάσεων των τριών τελευταίων χρόνων ήταν εξαιρετικά. Εξέταζαν σε βάθος τη μαθηματική γνώση, εγκαταλείποντας τις εκτός τόπου και χρόνου εξεζητημένες ασκήσεις που μας έλεγαν πολλά για την ικανότητα του μαθητή να αφομοιώσει κονσερβοποιημένες μεθόδους αλλά τίποτα για τη σε βάθος κατανόηση θεμελιωδών εννοιών. Αντίθετα, διαφωνώ ριζικά με τη συρρίκνωση της ύλης, που πραγματοποιείται συστηματικά τα τελευταία χρόνια και που οδηγεί αναγκαστικά στην παπαγαλία και τη διαστρέβλωση.

Κύριε Μπούντη, έχετε διδάξει σε πανεπιστήμια της Αμερικής, της Ολλανδίας, της Ελλάδας και τώρα της Κεντρικής Ασίας. Τα συμπεράσματά σας, συγκρίνοντάς τα με τα της χώρας μας;
Η χώρα μας, λόγω της μεγάλης ιστορίας της και των παραδόσεών της, παράγει νέους ανήσυχους, φιλόδοξους και τολμηρούς, με εξαιρετικές πνευματικές και ψυχικές δυνατότητες. Δυστυχώς, πολλοί από αυτούς ασφυκτιούν σε μια Ελλάδα που χαρακτηρίζεται από υπερβολική εσωστρέφεια και ομφαλοσκόπηση. Οσοι μπορούν να ταξιδέψουν και να εργαστούν στο εξωτερικό, έχουν την ευκαιρία να εκμεταλλευθούν τα μεγάλα πνευματικά και ψυχικά τους αποθέματα και να διαπρέψουν. Μέσα τους κρύβουν βαθιά την επιθυμία του νόστου και λαχταρούν να επιστρέψουν μια μέρα στον τόπο τους. Το ερώτημα είναι: Εμείς που ζούμε εδώ θα φροντίσουμε να τους εξασφαλίσουμε μια Ιθάκη με δικαιοσύνη, αξιοκρατία και ευκαιρίες να αξιοποιήσουν τις γνώσεις και τις εμπειρίες τους, όπως συμβαίνει σε όλες σχεδόν τις χώρες που επισκέφθηκα, ή θα εξακολουθήσουμε να ψαλιδίζουμε τα φτερά τους για να τους προσαρμόσουμε στα δικά μας μίζερα μέτρα;

*Στην εκδήλωση της Δευτέρας, που διοργανώνουν οι εκδόσεις Πατάκη και το βιβλιοπωλείο Discover, οι συγγραφείς θα συνομιλήσουν με τις ηρωίδες του βιβλίου Αθηνά Μπούντη υπεύθυνη διαχείρισης εκδηλώσεων, Λίλα Μπακλέση ηθοποιό, Μυρτώ Παπαθεοδώρου γιατρό.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 22:45]  Η Ευγενία Φακίνου στην «ΠτΚ»: «Μην...
[χθες 22:45]  Παρουσιάζεται το έργο της Ραχήλ...
[χθες 22:35]  «Τα πουλιά με το μαύρο κολάρο» στο...
[χθες 19:04]  Τη Δευτέρα παρουσιάζεται το βιβλίο...
[χθες 23:23]  Παρουσίαση του βιβλίου του Μελέτη...
[χθες 20:06]  Η Χαρά Σωτηροπούλου-Αντιόχου στην...
[χθες 15:10]  Πάτρα:Το βιβλίο του Θ.Κάππου...
[χθες 13:54]  Πάτρα:To «Κοινοτικόν» παρουσιάζει...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:34:38]