ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΧΑΠ: Μία συχνή νόσος που πολλοί αγνοούν

ΧΑΠ: Μία συχνή νόσος που πολλοί αγνοούν



Συγγραφή: Ματίνα-Δήμητρα Γκλιάτη (Πεμπτοετής φοιτήτρια Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Πατρών)
Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Σπυρόπουλος (Καθηγητής Πνευμονολογίας, Τμήμα Ιατρικής, Πανεπιστήμιο Πατρών, διευθυντής του Πνευμονολογικού Τμήματος της Παθολογικής Κλινικής του ΠΓΝΠ)

Η Χρόνια Αποφρακτική Πνευμονοπάθεια (ΧΑΠ), αποτελεί χρόνια πάθηση των πνευμόνων που προκαλείται από την στένωση των αεραγωγών και την καταστροφή του πνευμονικού ιστού. Είναι μια μόνιμη ή μερικώς αναστρέψιμη κατάσταση.
Το γεγονός ότι αποτελεί την τρίτη αιτία θανάτου παγκοσμίως καταδεικνύει εμφανώς ότι η συγκεκριμένη νόσος συνιστά ένα από τα μείζονα ζητήματα υγείας της σύγχρονης εποχής. Η συχνότητά της είναι περίπου 10.1% και πλέον με την εξίσωση της καπνιστικής συνήθειας μεταξύ των δύο φύλων είναι παραπλήσια σε άνδρες και γυναίκες. Στην Ελλάδα, σύμφωνα με τα στατιστικά δεδομένα, το 8,5% του πληθυσμού πάσχει από ΧΑΠ, δηλαδή περίπου 600.000 άτομα.
Βέβαια, ο προσδιορισμός της συχνότητας της ΧΑΠ με ακρίβεια καθίσταται εγχείρημα αυξημένης δυσκολίας, καθώς πολλοί ασθενείς με ήπια συμπτωματολογία δε συμβουλεύονται τον γιατρό τους, αγνοώντας συχνά την ύπαρξη της ασθένειας.
ΑΙΤΙΕΣ - ΠΡΟΔΙΑΘΕΣΙΚΟΙ ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ
Το βασικότερο αίτιο εμφάνισης της νόσου είναι αναμφισβήτητα το κάπνισμα. Χαρακτηριστικά, από αυτούς που πάσχουν το 87,8% είναι καπνιστές, ενώ 1 στους 5 καπνιστές θα αναπτύξει ΧΑΠ. Ολα τα είδη καπνού είναι υπεύθυνα για την εμφάνιση της ασθένειας, με τους καπνιστές που ξεκίνησαν από πολύ μικρή ηλικία, όπως και εκείνους που καπνίζουν μεγάλες ποσότητες να αποτελούν τις πιο ευπαθείς ομάδες. Παρόλα αυτά, 1 στους 3 Ελληνες συνεχίζει να καπνίζει καθημερινά.
Το κάπνισμα, λοιπόν, είναι ο κύριος, αλλά όχι ο μοναδικός παράγοντας κινδύνου για την εμφάνιση ΧΑΠ. Αλλοι παράγοντες είναι: Η ατμοσφαιρική ρύπανση (καύση βιομάζας, καυσαέριο, ορυχεία), η παχυσαρκία, η κατανάλωση πολυακόρεστων λιπαρών οξέων, η μειωμένη πρόσληψη βιταμίνης D, η κληρονομικότητα (ανεπάρκεια α1-αντιθρυψίνης) και οι λοιμώξεις.
ΠΑΘΟΓΕΝΕΙΑ
Οι παραγόμενοι από το τσιγάρο οξειδωτικοί παράγοντες (ελεύθερες ρίζες οξυγόνου) βλάπτουν το επιθήλιο των αεροφόρων χώρων και προάγουν τη χρόνια φλεγμονή. Η επακόλουθη στένωση των βρόγχων έχει ως αποτέλεσµα να «αδειάζουν» δύσκολα οι πνεύµονες στην εκπνοή. Αυτή η δυσκολία μπορεί να οδηγήσει σε παγίδευση αέρα μέσα στο θώρακα στο τέλος της εκπνοής, σε δυσκολία και στην εισπνοή (δύσπνοια) και στο αίσθηµα της εύκολης κόπωσης.
Η ΧΑΠ συνίσταται σε δύο επιμέρους σαφώς διακριτές μεταξύ τους οντότητες, οι οποίες όμως συνήθως συνυπάρχουν στον ίδιο ασθενή σε άλλοτε άλλο βαθμό:
α) Το πνευμονικό εμφύσημα: Χαρακτηρίζεται από προσβολή των κυψελίδων, απώλεια των ελαστικών στοιχείων του πνεύμονα με αποτέλεσμα την υπερδιάταση των πνευμόνων, οι οποίοι κατακρατούν τον αέρα, χάνοντας προοδευτικά μέρος της λειτουργικότητάς τους.
β) Τη χρόνια βρογχίτιδα: Υπάρχει υπέρμετρη παραγωγή βλέννης και οίδημα του βλεννογόνου, οδηγώντας σε στένωση των βρόγχων.
ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ
Το πρώτο χρονολογικά εμφανιζόμενο σύμπτωμα, το οποίο αποτελεί και την πιο τυπική εκδήλωση της νόσου, είναι ο βήχας, ο λεγόμενος «βήχας του καπνιστή» ή «τσιγαρόβηχας». Εμφανίζεται αρχικά σποραδικά, αλλά στην πορεία τείνει να γίνει μόνιμος και επίμονος.
Ενα άλλο εξίσου σημαντικό σύμπτωμα είναι η δύσπνοια, (δυσκολία στην αναπνοή). Η δύσπνοια συχνά περιγράφεται από τους ασθενείς ως προσπάθεια για αναπνοή ή αίσθημα βάρους στο στήθος ή λαχάνιασμα. Οταν η ΧΑΠ είναι μικρής ή μέτριας βαρύτητας η δύσπνοια εμφανίζεται μόνο στην κόπωση (π.χ. τρέξιμο). Με την επιδείνωση της νόσου η δύσπνοια προκαλείται από ολοένα και μικρότερη προσπάθεια (π.χ. όταν ανεβαίνουν σκάλες ή σηκώνουν βάρη), ενώ σε προχωρημένα στάδια οι ασθενείς δυσπνοούν κατά την εκτέλεση ακόμα και απλών δραστηριοτήτων της καθημερινότητας (π.χ. ντύσιµο, δέσιµο κορδονιών).
Συνήθως ο βήχας συνοδεύεται από απόχρεμψη, δηλαδή από παραγωγή βλέννης (φλέματα). Η βλέννη μπορεί να παίρνει κίτρινο ή πράσινο χρώμα, ιδίως όταν συνυπάρχει λοίμωξη του αναπνευστικού.
Κατά τη διάρκεια της νόσου, ο ασθενής μπορεί να παρουσιάσει αυτό που ονομάζουμε παρόξυνση. Η παρόξυνση δεν είναι τίποτε άλλο από την επιδείνωση των συμπτωμάτων που προκαλείται κυρίως από ιογενείς λοιμώξεις και σε ορισμένες περιπτώσεις από άλλους παράγοντες, όπως οι αλλαγές του καιρού και η σκόνη. Συχνά η επιδείνωση αυτή είναι και εκείνη που θα θορυβήσει τον ασθενή και θα τον οδηγήσει για πρώτη φόρα στο γιατρό.
Εάν, λοιπόν, κάποιος είναι ή ήταν καπνιστής, με ηλικία άνω των 40 ετών και έχει βήχα ή φλέµατα ή δυσκολία στην αναπνοή, τότε είναι πιθανό να έχει ΧΑΠ. Οταν παρουσιασθεί για πρώτη φορά κάποιο από αυτά τα συμπτώματα δεν πρέπει να υποεκτιµηθεί. Τα παραπάνω δηλώνουν ότι οι πνεύμονες δεν λειτουργούν φυσιολογικά και χρήζουν εκτίμησης από γιατρό και ειδικότερα από πνευμονολόγο.
Η κυριότερη θεραπευτική ενέργεια που μπορεί και πρέπει να κάνει κάποιος που έχει ΧΑΠ, ακόµα και σε προχωρημένα στάδια, είναι να σταματήσει το κάπνισµα. Η διακοπή του καπνίσματος, προσφέρει σημαντικό και αποδεδειγμένο όφελος στους πάσχοντες, παρότι η χρόνια φλεγμονή συνεχίζει να υπάρχει σε αυτούς που διέκοψαν το τσιγάρο.
Αναλυτικότερα, ακόμα και οι μη καπνιστές παρουσιάζουν μια σταδιακή έκπτωση της πνευμονικής λειτουργίας με την πάροδο της ηλικίας. Στους καπνιστές όμως, ο ρυθμός έκπτωσης της πνευμονικής λειτουργίας με την πάροδο της ηλικίας είναι σαφώς μεγαλύτερος. Η διακοπή του καπνίσματος επαναφέρει το ρυθμό έκπτωσης της πνευμονικής λειτουργίας στα επίπεδα που παρατηρούνται στους μη καπνιστές, ενώ δίνει και περισσότερα χρόνια ζωής.
ΑΝΤΙΓΡΙΠΙΚΟ ΕΜΒΟΛΙΟ- ΟΞΥΓΟΝΟΘΕΡΑΠΕΙΑ
Είναι απαραίτητο να γίνεται κάθε χρόνο αντιγριπικό εµβόλιο, το οποίο μειώνειτον αριθμό και τη σοβαρότητα των λοιμώξεων και τις εξάρσεις της νόσου.
Στην περίπτωση που η ΧΑΠ έχει προκαλέσει αναπνευστική ανεπάρκεια γίνεταικαι οξυγονοθεραπεία στο σπίτι.
ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ
Η θεραπεία της ΧΑΠ βασίζεται στη χορήγηση εισπνεόμενων βρογχοδιασταλτικών φαρµάκων.Τα φάρµακα αυτά ανήκουν σε δύο κατηγορίες, τα αντιχολινεργικά και τους β2-διεγέρτες, και προκαλούν διαστολή (άνοιγμα) των βρόγχων, μειώνουν τη δύσπνοια, βελτιώνουν τηναναπνοή και κατ΄ επέκτασητη λειτουργικότητα στην καθημερινή ζωή.Η χορήγηση κορτιζόνης σε προχωρημέναστάδια της νόσου δε βοηθάόλους τους ασθενείς, γι αυτό και συστήνεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις. Αρκετοί ασθενείς ωφελούνται από βλεννολυτικά φάρµακα και από την προσθήκη χαπιών θεοφυλλίνης.
Σε κάθε περίπτωση ο πνευμονολόγος που σας παρακολουθεί θα εκτιμήσει το στάδιο της νόσου και θα επιλέξει το κατάλληλο θεραπευτικό σχήμα. Πρέπει όμως να τονίσουμε αφενός ότι η θεραπεία αυτή θα διαρκέσει εφόρου ζωής και δεν θα πρέπει να τη διακόπτετε μόλις τελειώσει το φαρμακευτικό σκεύασμα και αφετέρου ότι είναι υψίστης σημασίαςνα μάθετε από τον πνευμονολόγο ή το φαρμακοποιόσας το χειρισµό της συσκευής του εισπνεόμενου φαρμάκου.
ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ
Αν αξίζει να μείνει μια μόνο πληροφορία από το παρόν άρθρο είναι η ανάγκη για διακοπή του καπνίσματος, όχι μόνο για την πρόληψη και τη θεραπεία της ΧΑΠ, αλλά και για την πρόληψη πλήθους ασθενειών που σχετίζονται με την καπνιστική συνήθεια.

*Από την Έντυπη Έκδοση - Ιατρικό Ένθετο «Λόγοι Υγείας»




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:05]  Η πρωτεΐνη που κάνει κακό στην...
[χθες 13:29]  Συμβουλές για τον ιό του Δυτικού...
[χθες 12:21]  Κοντά στα 100 τα κρούσματα του ιού...
[χθες 11:30]  Που κάνει καλό ο διαβήτης τύπου 2
[χθες 20:00]  Τι αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας
[χθες 16:08]  Τα αντιβιοτικά ευθύνονται για την...
[χθες 09:28]  Αννα Μαστοράκου: «ΧΑρτογράφηση των...
[χθες 09:15]  Αυστηρά κριτήρια για τους...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [10:55:59]