ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Δήλωσαν παρών κι έπεσαν στη μάχη



Δεν είναι λίγοι αυτοί που εκτιμούν ότι η πανδημία κλονίζει τις σχέσεις των ανθρώπων και δοκιμάζει τις ψυχικές δυνάμεις και αντοχές τους.
Κι αυτό είναι αλήθεια όπως αποτυπώνεται άλλωστε στην καθημερινότητά μας. Στις δυσοίωνες προβλέψεις επίσης θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και την εκτίμηση ότι η λήξη της πανδημίας θα προκαλέσει τσουνάμι ψυχικών διαταραχών. Οι διαπροσωπικές σχέσεις θα τεθούν σε νέα βάση και οι άνθρωποι θα αναζητούν νέες διαδρομές επικοινωνίας.
Είναι απαραίτητο αυτό να συμβεί;
Σε ένα μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τις επιλογές που κάνει ο ίδιος ο άνθρωπος. Το αν θα περάσει την περίοδο αυτή εναγκαλισμένος με τον φόβο και την απελπισία, σ' ένα μεγάλο βαθμό εξαρτάται από τον ίδιο.
Κι αυτό μας το διδάσκουν τις ημέρες αυτές οι δεκάδες νοσηλεύτριες της χώρας μας που σήκωσαν το χέρι τους ψηλά και δήλωσαν παρούσες στον αγώνα ζωής που δίνεται στα νοσοκομεία της Θεσσαλονίκης.
Πρόκειται για νοσηλεύτριες που μέχρι να αναχωρήσουν για το πιο δύσκολο μέτωπο της πανδημίας, έδιναν τη μάχη στις κλινικές και τα τμήματα που υπηρετούν.
Δεν σκέφτηκαν όμως την κούρασή τους, τον εαυτό τους, τις οικογένειές τους. Δεν γκρίνιαξαν για το σύστημα που τις κρατάει καθηλωμένες ολόκληρα 24ωρα μέσα στα νοσοκομεία λόγω της έλλειψης προσωπικού. Δεν γκρίνιαξαν για τις χαμηλές αποδοχές τους. Δεν γκρίνιαξαν που το κράτος δεν τους παρέχει δωρεάν τα μέσα για την εργασία τους.
Απλώς δήλωσαν παρούσες. Πήραν τη βαλίτσα τους και έτρεξαν να απλώσουν χέρι βοήθειας στους συναδέλφους τους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή.
Το κίνητρό τους;
Η αγάπη για τον άνθρωπο. Μόνον αυτή έχει τη δύναμη να απεγκλωβίζει από τον ασφυκτικό κλοιό του «εγώ» και να διαλύει τα τοξικά συναισθήματα του φόβου, του θυμού, της απελπισίας.
Οι νοσηλεύτριες φόρεσαν τη λευκή τους ρόμπα, άγγιξαν με αγάπη τον ώμο των συναδέλφων τους που βρίσκονταν σκυμμένοι επί ώρες και μέρες αγόγγυστα πάνω από το κρεβάτι των ασθενών, και πήραν τη θέση τους ώστε να τους δώσουν την ευκαιρία να ανακτήσουν δυνάμεις.
Αυτή τη στάση απαιτεί απ' όλους μας η κατάσταση που βιώνει η χώρα μας. Ο καθένας από τον τομέα του μπορεί να βρει διαδρομή και να συνδράμει. Ακόμα και ο απλός καθαρός και ζεστός λόγος μπορεί να βοηθήσει. Το χειροκρότημα που σίγασε μέσα στους λίγους μήνες που μεσολάβησαν από το πρώτο πανδημικό κύμα, πρέπει να ακουστεί και πάλι γιατί έχει τη δύναμη να ενθαρρύνει και να ενδυναμώσει.
Αντί να αναλωνόμαστε στη στείρα και άκρως τοξική γκρίνια για τους πάντες και τα πάντα, ας κάνουμε τουλάχιστον σωστά αυτό το οποίο έχουμε επιλέξει και να αναζητάμε γύρω μας τα θετικά που μπορούν να μας κρατήσουν όρθιους. Δεν δικαιούμαστε να ζούμε βουτηγμένοι στη μιζέρια όταν κάποιοι μάχονται καθημερινά με τον θάνατο.
Από το παράδειγμα του νοσηλευτικού προσωπικού θα πρέπει να πάρει το μάθημά του, πρώτο το πολιτικό μας σύστημα και ακολούθως ο κάθε πολίτης ξεχωριστά που βρίσκεται μακριά από τα χαρακώματα και επιδίδεται απλώς σε ανέξοδη κριτική και αέναη γκρίνια.

ΜΑΡΙΝΑ ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:19:40]