ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Συναίσθημα και δικαιοσύνη



Εχει θέση το συναίσθημα σε μία εισαγγελική αγόρευση;
Ενα αποτρόπαιο έγκλημα που αδυνατεί να συλλάβει ανθρώπινος νους δικαιολογεί την προσέγγισή του με το θυμικό από την πλευρά της δικαιοσύνης ή θα πρέπει οι εκφραστές του νόμου να περιορίζονται αποκλειστικά και μόνον στα όσα υπαγορεύει το νομικό μας σύστημα;
Ερωτήματα που πυροδότησαν τη συζήτηση μεταξύ των συναδέλφων. Αφορμή αποτέλεσε η πολυσυζητημένη αγόρευση της εισαγγελέως στη δίκη της Ελένης Τοπαλούδη. Και, όπως συμβαίνει και ευρύτερα στην κοινωνία, υπήρξαν αυτοί που την επικρότησαν κι αυτοί που την επέκριναν.
Αν αναλογιστεί κανείς την υπόθεση και τα φρικαλέα χαρακτηριστικά της, είναι πολύ εύκολο να παρασυρθεί από το συναίσθημα και να αφήσει αυτό να δικάσει τους ενόχους. Σίγουρα αυτό επιθυμεί και το περιβάλλον του θύματος, όχι μόνον της υποθέσεως Τοπαλίδη, αλλά κάθε ανάλογης υπόθεσης. Τα λόγια της εισαγγελέως σίγουρα αποτέλεσαν βάλσαμο στις αθεράπευτες πληγές των γονιών της Ελένης Τοπαλούδη. Η εισαγγελέας απευθύνθηκε με τρυφερότητα και κατέθεσε από το έδρανό της αυτό που ίσως ήθελε να ακούσει ολόκληρη η κοινωνία η οποία είχε ήδη καταδικάσει τους ενόχους για την αποτρόπαια και αρρωστημένη πράξη τους.
Η ανάγκη της ηθικής δικαίωσης πάντα υπάρχει από την πλευρά του θύματος ή και ολόκληρης της κοινωνίας, όταν πρόκειται για τρανταχτές υποθέσεις, όπως είναι αυτή της Ελένης Τοπαλούδη, η οποία επιζητά και αναμένει από τον δικαστικό λειτουργό μία συναισθηματικά γενναιόδωρη αγόρευση.
Εχει όμως ο λειτουργός της δικαιοσύνης την πολυτέλεια της ψυχικής εμπλοκής σε κάθε υπόθεση που καλείται να υπηρετήσει; Προφανώς όχι. Το συναίσθημα δεν μπορεί να είναι ο δίκαιος κριτής. Αντίθετα, μπορεί να σε παρασύρει και να σε τυφλώσει μπροστά στην αλήθεια ενός γεγονότος.
Τα όπλα του υπηρέτη του νόμου για να καταδικάσει ή να αθωώσει έναν κατηγορούμενο απορρέουν από τον ποινικό κώδικα. Το νομικό μας πλαίσιο διέπεται από κανόνες και αρχές που ανταποκρίνονται και καλύπτουν κάθε περίπτωση. Ακόμα και τα όποια ελαφρυντικά στοιχεία μπορούν να προκύψουν σε κάποια υπόθεση, καθορίζονται με απόλυτη ακρίβεια από αυτό τον κώδικα. Αλλωστε αυτός είναι που εξασφαλίζει τη δίκαιη εκδίκαση μιας υπόθεσης. Αν έκρινε το συναίσθημα, δεν θα μιλούσαμε για δικαιοσύνη αλλά για φιλανθρωπικό κίνημα.
Η εισαγγελική ρητορική επιτρέπει βέβαια σε ορισμένες ιδιαίτερες περιπτώσεις να ακουμπάει σε ανθρώπινες ευαισθησίες, χωρίς όμως να παραβιάζεται το νομικό πλαίσιο, να ξεφεύγει από τα γεγονότα και φυσικά χωρίς να λησμονεί ποιος είναι ο ρόλος του. Σε κάθε περίπτωση όμως η απονομή της δικαιοσύνης είναι απαλλαγμένη από συναισθηματικό φορτίο. Σίγουρα η αγόρευση της συγκεκριμένης εισαγγελέως θα απασχολήσει για πολύ καιρό ακόμα τον νομικό κόσμο και την κοινωνία γενικότερα και θα εξακολουθήσει να γεννάει προβληματισμό και έντονες συζητήσεις.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:59:12]