Τετάρτη 15 Αυγούστου 09:53      23°-34° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Οταν το αυτονόητο γίνεται ζητούμενο 



«Μην περιμένετε να γίνουμε κράτος, εάν δεν σταματήσουμε να βλέπουμε το αυτονόητο ως ζητούμενο.»
Οι αναγνώστες μας πάντα έχουν κάτι σοφό να μας καταθέσουν κατά την επικοινωνία τους μαζί μας. Κι αυτό αφορά και στην παραπάνω επισήμανση, που μας έκανε συμπολίτισσα η οποία επικοινώνησε το πρωί της Παρασκευής μαζί μας θυμωμένη και λυπημένη με τα όσα συμβαίνουν τελευταία στη χώρα μας. «Αυτό είναι και το αίτιο της τραγωδίας που ζήσαμε. Αυτό είναι το αίτιο που σιγά - σιγά σβήνεται η χώρα μας από τον χάρτη» μας είπε η βαθειά θλιμμένη φωνή από την άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής. Οταν το ακουστικό τοποθετήθηκε στη θέση του, χιλιάδες σκέψεις κατέκλυσαν το μυαλό.
Είναι γεγονός ότι η χώρα μας μια ζωή κυνηγάει το αυτονόητο. Αυτό που σε όλες τις οργανωμένες χώρες του κόσμου αποτελεί δεδομένο κανόνα εμείς ακόμα το κυνηγάμε και, όταν το πιάνουμε (κάτι που σπανίως συμβαίνει), το ανάγουμε και σε επίτευγμα. Οι επικεφαλής υπουργείων, φορέων, πολιτικών κινημάτων, υπηρεσιών κ.ά. αναζητούν και απαιτούν την κοινωνική ζητωκραυγή, όταν εκτελούν το έργο τους. Όταν υπηρετούν την υπηρεσία που είναι εντεταλμένοι να υπηρετήσουν. Όπως ο μαθητής αναμένει την επιβράβευση με τον καλό βαθμό, έτσι και ο επικεφαλής αναμένει το χειροκρότημα.
Είναι αυτονόητο ότι ο αρμόδιος κρατικός φορέας της πολιτικής προστασίας θα μεριμνήσει έγκαιρα να εξοπλίσει με την απαιτούμενη υλικοτεχνική υποδομή όλες τις πυροσβεστικές υπηρεσίες της χώρας. Αυτός είναι ο ρόλος του και το έργο του. Δεν είναι υπόθεση της ενορίας ή του πολιτιστικού συλλόγου της κάθε περιοχής η συγκέντρωση χρημάτων για την αντικατάσταση των φθαρμένων λάστιχων των πυροσβεστικών οχημάτων, ώστε να μην καεί όταν θα ξεσπάσει πυρκαγιά.
Επιπλέον η κατεδάφιση των αυθαιρέτων, για την οποία γίνεται πολύς λόγος τις ημέρες αυτές, είναι αυτονόητο έργο του κράτους. Όπως αυτονόητο ήταν και το να μην επιτρέψει την ανέγερσή τους. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος ύπαρξης ενός ολόκληρου μηχανισμού που απαιτεί και διαθέτει μεγάλα χρηματικά ποσά. Αυτό το αυτονόητο, όμως, δεν το έπραξε κανείς μέχρι σήμερα, κι έτσι ερχόμαστε υποκριτικά πάνω από τα αποκαΐδια των δεκάδων συνανθρώπων μας να το αναδεικνύουμε ως ζητούμενο και να το προαναγγέλλουμε με πομπώδες ύφος απαιτώντας και πάλι το χειροκρότημα.
Είμαστε γελασμένοι, εάν πιστεύουμε ότι θα οδηγηθούμε στην ανασυγκρότηση δίχως να προηγηθεί η ανασυγκρότηση της νοοτροπίας μας, είτε ως κυβερνητών αυτού του τόπου είτε ως πολιτών. Ολοι θαυμάζουμε, επισκεπτόμενοι ξένα κράτη, τα αυτονόητα που εφαρμόζονται με απόλυτη ακρίβεια και πειθαρχία. Αλλά, όταν το πόδι μας πατάει στο ελληνικό έδαφος, αυτομάτως ανάγουμε το αυτονόητο σε ζητούμενο. Ταμπουρωμένοι πίσω από τη βολική φράση «στην Ελλάδα είμαστε, τι περιμένεις;» αφήνουμε τον εαυτό μας να παρασυρθεί από τον στρόβιλο του «ωχ, δε βαριέσαι». Μέχρι που ο στρόβιλος γίνεται τυφώνας και καταστρέφει τα πάντα.
Σχεδόν ανύπαρκτες είναι οι ξεκάθαρα οριοθετημένες και δομημένες διαδικασίες στην καθημερινή λειτουργία της κεντρικής διοίκησης, του Δήμου, της Περιφέρειας, της Εφορίας και των εκατοντάδων άλλων αρμοδίων -αλλά τελικά αναρμοδίων- υπηρεσιών και φορέων της χώρας μας. Ολοι οι συναρμόδιοι σπρώχνουν τον πολίτη στον επόμενο "αρμόδιο", που θα του λύσει ακόμη και απλά προβλήματα της καθημερινότητάς του, ή τον ωθούν συστηματικά στο να εντοπίσει μόνος του το παραθυράκι της εξυπηρέτησης. Κι έτσι συνεχίζουμε να παίζουμε το κρυφτό του αυτονόητου και του ζητούμενου.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:53:23]