ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Κατάδικας και μέρμηγκας



Με μερικά ανέκδοτα δεν ξέρεις αν πρέπει να γελάσεις ή να στενοχωρηθείς. Να ένα από τα 5 αγαπημένα κακά ανέκδοτα, που το θυμηθήκαμε με πρωινή αφορμή.
Ενας άνδρας καταδικάζεται σε πολλά χρόνια φυλάκιση. Πώς θα περάσει τον χρόνο του στο κελί; Βαρέθηκε το διάβασμα, τον φλόμωσαν οι αναστοχασμοί, τραγούδησε όσα τραγούδια ήξερε, έφτιαξε και δικά του, δεν του άρεσαν τα παράτησε.
Ωσπου το μάτι του βλέπει ένα μυρμήγκι. Του έρχεται τότε η ιδέα να παίξει μαζί του. Του φράζει τον δρόμο, το μυρμήγκι πάει από την άλλη. Του φράζει την άλλη, το μυρμήγκι επιστρέφει στην αρχική διαδρομή. Σιγά σιγά το κάνουν σαν παιχνίδι. Και μετά σαν χορευτικό. Μετά, το μυρμήγκι μαθαίνει να σηκώνεται στα πισινά του πόδια. Και να κάνει άλματα. Με λίγη παραπάνω προσπάθεια, χρόνο με τον χρόνο, μαθαίνει να τραγουδάει, όχι πολλά πράγματα, μη φανταστείτε, μερικά παλιά λαϊκά και κάποια σύγχρονα ποπ. Υστερα, ο κατάδικος διδάσκει στο μυρμήγκι αγγλικά και γαλλικά (αυτά ήξερε). Και έρχεται η ώρα της αποφυλάκισης.
Ο κατάδικος, ελεύθερος τώρα, ονειρεύεται να κατακτήσει τον κόσμο με το μυρμήγκι του. Να το βγάλει σε τσίρκα, σε τάλεντ σόου, στο βόις. Οι δυό τους θα βγάλουν εκατομμύρια.
Μπαίνει στο πρώτο καφέ που βρίσκει μπροστά του. Παραγγέλνει έναν καπουτσίνο γλυκό, με κρέμα, με σοκολάτα, με σχηματισμένο πάνω στον αφρό το χαμόγελο της αποφυλάκισης, ξεχασμένα τα παλιά, πάει ο παλιός ο φόνος, ας γιορτάσουμε παιδιά. Ο σερβιτόρος φέρνει και κομμάτια από κέικ, τα «κεκάκια», όπως αποκαλούνται στην νεότερη ελληνική. Και τότε ο πρώην κατάδικος βγάζει το μυρμήγκι από ένα κουτάκι. το μυρμήγκι περπατάει πάνω στο τραπέζι σαν να ακούει τα ντράμς της εισαγωγής στο νούμερό του.
Ο κατάδικος: Γκαρσόν, βλέπετε αυτό το μυρμήγκι;
Ο γκαρσόν: Ω, με συγχωρείτε κύριε.
Και το συνθλίβει με το δάχτυλό του.
Η νωπή αφορμή με την οποία θυμηθήκαμε την ωραία αυτή ιστοριούλα, μας δόθηκε στην Τριών Ναυάρχων. Μια κυρία ανοίγει το παραθύρι της, που βλέπει στην πλατεία, και πετάει από το μπαλκόνι τρία μεγάλα κομμάτια μουσκεμένο ψωμί, για να το φάνε τα περιστέρια. Το ψωμί πέφτει με γδούπο στον πεζόδρομο, γδουουουπππππππψψψψψ, και τα περιστέρια τρομάζουν από τον ήχο και το σκάνε.
Και όλα αυτά φυσικά, πού μας οδηγούν; Στον κόβιντ. Μια κυρία διάβασε το αφήγημά μας με τους υδρατμούς της ανάσας που απιθώνονται μέσω της μάσκας στο εσωτερικό των φακών, και μας διηγήθηκε πώς πήγε να τρακάρει ακριβώς γι' αυτό τον λόγο. Και μετά το μυαλό μας πήγε στα εμβόλια: Ελπίζουμε να λύσουν το πρόβλημα για το οποίο δημιουργούνται και να μη μας κάνουν όλους Ναβάλνι.
Η ιστορία με το μυρμήγκι βέβαια, το καταλάβατε, πάσχει. Δεν μπορεί να είναι αληθινή: Τα μυρμήγκια δεν ζουν πολλά χρόνια.
ΥΓ: Υπάρχει και μια ανάδρομη ιστορία, από τα κόμικ του Ντον Μάρτιν. Ενας άνδρας σκοτώνει μια κατσαρίδα. Στο επόμενο καρέ μπαίνει στο δωμάτιο μια πελώρια όρθια κατσαρίδα και τον αρχίζει στις τσαντιές. Ηταν η μάνα της αρχικής κατσαρίδας. Να προσέχετε τι κάνετε με τα έντομα
ΥΓ2: Τα περιστέρια επέστρεψαν τελικά στον πεζόδρομο. Ξέχασαν τον θόρυβο που τα τρόμαξε. Εφαγαν τα ψωμιά και μετά ανέβηκαν στα καλώδια, και άρχισαν να κοτσυλάνε την περιοχή, ώσπου την έκαναν άσπρη από τις τοξικές εκκρίσεις. Η καλή πράξη πάντα σου επιστρέφεται, αργά ή γρήγορα.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:46:53]