ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Κρίστοφερ Κινγκ: Τα μοιρολόγια είναι ένα είδος κάθαρσης

Κρίστοφερ Κινγκ: Τα μοιρολόγια είναι ένα είδος κάθαρσης



Η αγάπη του για τη μουσική της Ηπείρου, και τα μοιρολόγια της, ξεκίνησε πριν εννέα χρόνια, όταν σε ένα ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη βρήκε κάποιους δίσκους φωνογράφου 78 στροφών. Οταν επέστρεψε στην Αμερική, τους καθάρισε, τους άκουσε και τον επηρέασαν όπως τα παλιά μπλουζ του Δέλτα του Μισισιπή. «Ομως, με επηρέασαν σε ένα βαθύτερο επίπεδο γιατί υπήρχε ένας προσανατολισμός της δομής στη μουσική αυτών των δίσκων που δεν μπορούσα να καταλάβω. Και όταν έμαθα ότι ήταν από την Ηπειρο, αποφάσισα πως έπρεπε να πάω εκεί και να ανακαλύψω ποιος ήταν αυτός ο μηχανισμός και πώς λειτουργούσε».

Με αυτά τα λόγια περιγράφει την πρώτη γνωριμία του με τη μουσική και τα μοιρολόγια της Ηπείρου ο βραβευμένος μουσικός παραγωγός και συλλέκτης δίσκων γραμμοφώνου Κρίστοφερ Κινγκ. Και αποτέλεσμα αυτής της γνωριμίας και αγάπης, είναι το βιβλίο «Ηπειρώτικο Μοιρολόι» το οποίο θα παρουσιάσει σήμερα στις 20.30 στο αίθριο του Μέγαρου Πραπόπουλου κατά τη διάρκεια εκδήλωσης που συνδιοργανώνουν το βιβλιοπωλείο «Το δόντι» και οι εκδόσεις «Δώμα» με την υποστήριξη του Πανηπειρωτικού Συλλόγου Πατρών.

Σήμερα, ο Κρίστοφερ Κινγκ μιλά στην «Π» για την Ηπειρο και τη μουσική της, τα μοιρολόγια και την κάθαρση που νιώθει μετά την ακρόασή τους, τα πανηγύρια κ.ά.

Πώς μπορεί η μουσική της Ηπείρου, να επηρεάσει κάποιον από την Αμερική;
Η έρευνά μου, οι συνεντεύξεις και τα ταξίδια μου, δείχνουν ότι ο τρόπος που αντιδρούν οι άνθρωποι στα ηπειρώτικα μοιρολόγια με την πρώτη ματιά φαίνεται να είναι γενετικός ή κληρονομικός ή «εδαφικός». Ομως δεν είναι κάτι που το έχουν διδαχθεί. Είναι κάτι που έχει γεννηθεί μέσα τους, το πώς να αντιδρούν με έναν συγκεκριμένο τρόπο. Όμως, αυτό με έκανε να καταλήξω ότι ίσως εγώ έχω μια συγκεκριμένη τάση ή ροπή ή ικανότητα να νιώθω με έναν παρόμοιο τρόπο με τους ανθρώπους της Ηπείρου. Παράλληλα όμως είναι πιο παγκόσμιο από αυτό. Πολλοί άνθρωποι -όχι μόνο από την Ηπειρο- που άκουσαν τη συγκεκριμένη μουσική ένιωσαν το ίδιο.

Αρα μπορεί να είναι κάτι «γραμμένο» στο DNA;
Ισως να είναι στο DNA, ίσως στο τι άνθρωποι είμαστε. Ισως ψυχολογικά να νιώθουμε κάτι, από τις περασμένες εμπειρίες μας, από τους χάρτες των ζωών μας, να ανταποκρινόμαστε με έναν τρόπο σε ένα συγκεκριμένο είδος μουσικής και δεν ανταποκρινόμαστε σε κάποια άλλα.

Πώς νιώσατε την πρώτη φορά που επισκεφθήκατε την Ηπειρο;
Ενιωσα σαν να είμαι μια κουκκίδα σκόνης σε αυτή την αχανή γη. Γιατί η Ηπειρος είναι ατελείωτη, είναι τεράστια. Μπορείτε να πείτε πως ένιωσα έκθαμβος με το απόλυτο μέγεθος, τη σπουδαιότητα των πραγμάτων, τα βουνά να είναι τόσο αχανή και τη μουσική να είναι μία αντανάκλαση του τοπίου. Ισως αυτό με επηρέασε περισσότερο: Οτι το τοπίο ήταν ακριβώς όπως το φαντάστηκα ότι θα ήταν, γιατί πάντα το τοπίο αποτελεί πηγή πληροφοριών, «δικαιολογεί» τη μουσική.

Είναι «ζωντανή» ακόμα η μουσική της Ηπείρου;
Σε πολλά μέρη της Ηπείρου, η μουσική είναι ακόμα ζωτικής σημασίας και ζωντανή. Δεν είναι φολκλόρ ή μία «αναδημιουργία». Φυσικά όλα αλλάζουν με τον καιρό, τροποποιούνται ή προσαρμόζονται. Μπορείς να πεις κιόλας ότι ορισμένες καινοτομίες έχουν εισέλθει στην μουσική, αλλά γενικά σε ορισμένα σημεία της Ηπείρου έχουν διατηρήσει τη μουσική αρκετά ακέραια για εκατοντάδες χρόνια και μερικά ηπειρώτικα τραγούδια είναι πολύ παλαιότερα.

Εχω διαβάσει ότι σας αρέσουν τα πανηγύρια.
Μου αρέσουν τα ηπειρώτικα πανηγύρια! Αν και ίσως δεν απολαμβάνω κάποιες διαστάσεις συγκεκριμένων πανηγυριών που πηγαίνω. Πιστεύω ότι προσπαθώ να μην δίνω σημασία στα πράγματα που με ενοχλούν και να προσπαθώ να προσηλώνομαι στις πλευρές του πανηγυριού που ξέρω ότι είναι αυθεντικές και βαθιές και είναι σημαντικές για την ανθρωπότητα.

Ποια είναι τα στοιχεία που σας ενοχλούν;
Η ενίσχυση του ήχου. Και με τσαντίζει η χρησιμοποίηση του ακορντεόν. Δεν μου αρέσει το ακορντεόν. Μια φορά, ο Τομ Γουέιτς μού είχε πει ότι «κύριος είναι αυτός που ξέρει πώς να παίξει το ακορντεόν, αλλά επιλέγει να μην το κάνει».

Αγαπάτε πολύ τα μοιρολόγια. Γιατί;
Με κάνουν να αισθάνομαι καλά αφού τα έχω ακούσει.

Είναι ένα είδος κάθαρσης;
Είναι μια κάθαρση, ναι. Αν ακούσεις καλά και αφήσεις τη μουσική να κάνει αυτό για το οποίο δημιουργήθηκε, υποτίθεται ότι σε θεραπεύει. Αυτό είναι το αποτέλεσμα: Νιώθεις μια κάθαρση. Είναι σαν ένα πολύ καλό κλάμα. Αν κλάψεις για 15-20 λεπτά, μετά νιώθεις καλύτερα.

Στο βιβλίο σας αντιπαραβάλλετε τις ιστορίας του Ζούμπα και του Γουίλι Τζόνσον που και οι δύο παίζουν τη μουσική τους στο κλειδί του Ρε. Είναι το κλειδί του Ρε, το κλειδί της λύπης;
Αυτό πιστεύω και τυχαίνει να είναι το Κλειδί που χρησιμοποιείται σε πολλά τραγούδια της ελληνικής παραδοσιακής μουσικής, όπως στα ρεμπέτικα. Ομως στο μοιρολόι του Ζούμπα και στο μοιρολόι του «Μπλάιντ» Γουίλι Τζόνσον είναι μια τέλεια απεικόνιση του πεντατονικού κλειδιού του Ρε ματζόρε με το πεντατονικό κλειδί του Ρε μινόρε ως ένα μικρό μέρος του. Είναι πολύ περίεργο που δύο κομμάτι τα οποία δημιουργήθηκαν με διαφορά ενός χρόνου στις αντίθετες πλευρές του Ατλαντικού, περιέχουν το ίδιο πράγμα.

Συχνά αναφέρεστε στην ξενιτιά. Αισθάνεστε ξενιτιά
όταν είστε στην Ηπειρο ή μακριά από την Ηπειρο;
Αναμφίβολα όταν είμαι μακριά από την Ηπειρο, μακριά από την Ελλάδα. Νιώθω λαχτάρα για το έδαφος και ότι το έδαφος νιώθει λαχτάρα για εμένα. Και πιστεύω πως αυτό είναι το νόημα της ξενιτιάς, είναι δύο πράγματα. Δεν είναι μόνο η λαχτάρα ενός ανθρώπου για το μέρος απ' όπου προέρχεται, αλλά και η λαχτάρα του τόπου για να γυρίσει αυτός ο άνθρωπος.

Πιστεύετε ότι όσοι ξέρουν να χορεύουν και να τραγουδούν τον θρήνο, εκτιμούν περισσότερο τη ζωή;
Ναι, φυσικά. Στον σύγχρονο δυτικό κόσμο, τον 21ο αιώνα, στην Αμερική απ' όπου προέρχομαι, οι άνθρωποι έχουν χάσει την επαφή τους με αυτό. Ωστόσο, στην Ελλάδα, όχι σε όλη αλλά σε αρκετά σημεία της, αυτό το συναίσθημα, αυτός ο τρόπος να αγκαλιάζουν τον θάνατο, δεν έχει εξαφανιστεί.

Αν η ηπειρώτικη μουσική είναι ο Αυλήτης του Χαμελίν, ένας γητευτής, πού σας οδηγεί;
Πάντα με οδηγεί πίσω στο Ζαγόρι.

Θα συνεχίσετε και με άλλες περιοχές της Ελλάδας ή θα σταματήσετε στην Ηπειρο;
Ελπίζω να μπορέσω να μετακομίσω στην Ελλάδα κάποια στιγμή, πραγματικά αγαπώ την Ελλάδα. Αν μπορέσω να βρω έναν τρόπο να το κάνω, θα ήθελα να συνεχίσω και να κάνω αυτό που έκανα για τη μουσική της Ηπείρου. Να το κάνω για όλη την Ελλάδα, για τους Ποντίους, στην Πελοπόννησο, στη Θράκη, τη Μακεδονία. Ολες αυτές οι περιοχές έχουν πλούσια μουσική παράδοση και έχει εξεταστεί επιφανειακά.

Μιας και αναφέρατε και την Πελοπόννησο, ένα μοιρολόι της Πελοποννήσου δάνεισε τον τίτλο για το δίσκο που δημιουργήσατε.
Ναι, το «Why the mountains are black». Η πρώτη εκτέλεση του μοιρολογιού είναι από ένα συγκρότημα από την Πελοπόννησο που έκανε την ηχογράφηση στο Σικάγο το 1926, την επόμενη ημέρα που ο «Jelly Roll» Morton και οι Red Hot Peppers ηχογράφησαν την τζαζ μουσική τους. Και το έβαλα γιατί αντιπροσωπεύει το υψηλότερο σημείο της δημιουργικότητας όσον αφορά την ελληνική παραδοσιακή μουσική, αυτός ο ήχος, αυτό το συναίσθημα που μεταβιβάζεται - εκφράζεται από τη μουσική.

φωτογραφία: Kafka

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[16:06]  Στο «Θρανίο» για τον Παναγιώτη – Ραφαήλ
[13:15]  Ο Kelly Finnigan στη Γιάφκα
[11:07]  Πάτρα: Τι θα δούμε το σαββατοκύριακο
[χθες 16:44]  Η Αναπλαστική Σχολή τιμά τη μνήμη...
[χθες 13:51]  Πάτρα: Αφιέρωμα στη Βέμπο και τον...
[χθες 10:57]  Τι θα δούμε φέτος στο ΔΗΠΕΘΕ:...
[χθες 10:55]  Μ. Σταματιάδου: Το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας...
[χθες 15:00]  Πάτρα: Ανάδειξη πολιτιστικής...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [21:31:55]