Τετάρτη 15 Αυγούστου 12:24      23°-34° Πάτρα
ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Α. Κοντέλλης: Το σώμα είναι πάντα ειλικρινές

Α. Κοντέλλης: Το σώμα είναι πάντα ειλικρινές



«Η ομορφιά ως αυταπόδεικτη αξία, συνιστά για τη ζωγραφική τόλμημα, όταν βέβαια υπάρχει η διάθεση να οριστεί και να αναλυθεί» σημειώνει ο εικαστικός Ανδρέας Κοντέλλης αναφερόμενος στην έκθεσή του Indoors που θα φιλοξενείται στην γκαλερί Cube έως τις 3 Φεβρουαρίου.

Με αφορμή την έκθεσή του, μιλήσαμε με τον Ανδρέα Κοντέλλη για το γυναικείο σώμα, το «ημερολόγιο» του εργαστηρίου του που μας παρουσιάζει, την αλήθεια, τις εικόνες και πολλά άλλα.

Ξεκινώντας λιγάκι με τον τίτλο της έκθεσης: Indoors. Γιατί;
Ο τίτλος συνοψίζει τα δρώμενα εντός του εργαστηρίου: Ιστορίες, εκμυστηρεύσεις και όλα αυτά που γίνονται ανάμεσα και εσωτερικά.

Βλέπουμε ότι κυριαρχεί το γυναικείο σώμα. Γιατί προτιμάτε το τοπίο του γυναικείου σώματος και όχι το φυσικό τοπίο, με το οποίο έχετε στο παρελθόν ασχοληθεί;
Εχω ασχοληθεί εκτενώς με το φυσικό τοπίο. Για τον ζωγράφο, η ζωγραφική επιφάνεια έχει μια τέτοια αντιμετώπιση: Και το σώμα είναι ένα τοπίο. Ακόμα και αν δεν έχει αυτή τη φιλοσοφική προσέγγιση, οφείλει ως ζωγράφος να το χειριστεί πλαστικά με τρόπο συνεπή ως προς την επιφάνεια. Να το δει ως κυρτότητες, κοιλότητες… Αυτό είναι το ενδιαφέρον της ζωγραφικής, τα επίπεδα ερμηνείας. Υπάρχει τρυφερότητα, υπάρχει συγκίνηση, υπάρχει ο πόθος, αλλά οφείλεις να είσαι αποστασιοποιημένος και να υπάρχει και η αφηρημένη σύνθεση ταυτόχρονα με την οργάνωση της επιφάνειας. Να μην ξεχαστείς…

Και τι μπορεί να πει ένα γυναικείο σώμα;
Για έναν άνδρα που αγαπά τις γυναίκες είναι το ωραιότερο πλαίσιο, θεωρώ, όπου μπορεί να αναπτύξει τον πλαστικό του λόγο. Φυσικά δεν είναι μόνο πόθος, είναι περιγραφές της σιωπής, της ενδοσκόπησης. Περιγράφεις τον βαθμό της κατανόησής σου ως προς το μοντέλο τον βαθμό, της ενσυναίσθησης.

Υπάρχουν σώματα που σας δυσκόλεψαν, που δεν σας άφησαν να καταλάβετε;
Ναι… Αυτό συμβαίνει θεωρώ κυρίως γιατί ο ψυχισμός δεν είναι ανοικτός ή δεν θέλει να τον προσπελάσω και να καταλάβω. Το σώμα είναι πάντα ειλικρινές. Δεν υπάρχει ένα σώμα χωρίς ενδιαφέρον για τον ζωγράφο. Μπορεί όμως κάποιο πρόσωπο να μην ζωγραφίζεται, γιατί η πρόθεσή του δεν είναι ανάλογη, δεν θέλει το ίδιο…

Είπατε πως δεν υπάρχει σώμα χωρίς ενδιαφέρον. Υπάρχουν άσχημα σώματα;
Μιλώντας για μια πλαστική διατύπωση, δεν υπάρχει άσχημο σώμα, όπως δεν υπάρχει άσχημο κομμάτι κόσμου. Ολα μπορούν να ερμηνευτούν. Με βάση τους κανόνες της ομορφιάς υπάρχουν άσχημα σώματα αλλά εγώ δεν κάνω κάτι τέτοιο. Δεν υπάρχουν άσχημα σώματα, αλλά μπορεί να υπάρχει ασύμβατος ψυχισμός με τον όποιο ζωγράφο.

Βλέπουμε στα έργα σας ότι αποφεύγετε τα πρόσωπα. Λίγα είναι αυτά στα οποία απεικονίζεται το πρόσωπο του μοντέλου.
Είναι κάτι που κάνω συνειδητά, γιατί το πορτρέτο είναι μια ιστορία που αφορά τους συμμετέχοντες. Μια πλάτη, μια μορφή στον χώρο, μπορεί να ενδυθεί πολλές εμπειρίες. Μπορεί το έργο να είναι πιο «ανοικτό». Για παράδειγμα, το βλέμμα είναι πολύ περιοριστικό πολλές φορές. Αυτό βέβαια είναι και η πρόκληση και το ενδιαφέρον, αλλά δεν ήταν και στις προθέσεις μου. Αν και έχω κάνει πορτρέτα αυτή τη φορά ήθελα να ασχοληθώ με τη παρουσία του σώματος στον χώρο.

Η έκθεσή σας αποτελεί ένα είδος ημερολογίου; Και τι μπορούμε να καταλάβουμε μέσα από αυτή για εσάς;
Ναι… Δεν είναι ένα συνεπές ημερολόγιο, είναι όμως μια αναφορά στην ιστορία και τα βιώματά του. Πρόσωπα με τα οποία συνδέθηκα ή δούλεψα, με συγκίνησαν ή με τα οποία κρατάω μια πολύτιμη φιλία. Υπό αυτή την έννοια είναι ένα ημερολόγιο. Είναι φορτισμένες συγκινησιακά για εμένα οι εικόνες.

Υπήρξε κάποιο έργο που δεν μπορέσατε να εκθέσετε, λόγω της συγκινησιακής της φόρτισης;
Νομίζω ότι πάντα οι ζωγράφοι κρατάνε έργα τα οποία κάποια στιγμή ή αποκαλύπτονται ή χάνονται στη λήθη του χρόνου και δεν εκτίθενται ποτέ. Είναι αναγκαίο να υπάρχει αυτή η λεπτή ισορροπία: Πότε ένα έργο μπορεί να αφορά και άλλους, να μπορεί να έχει ένα λόγο ύπαρξης που να μην είναι ερμητικά προσωπικός. Είναι μια εντελώς ιδιωτική ιστορία.

Πόσο εύκολο είναι, όταν το μοντέλο πρόκειται για κάποια φίλη και αγαπημένη σας, να αποστασιοποιηθείτε από αυτή τη σχέση και να εκθέσετε το έργο;
Η ζωγραφική αναπτύσσεται πάνω στην έκθεση, πάνω στην κατάθεση, σε μια κατάθεση συναισθήματος, να μην πω ψυχής γιατί είναι μεγάλη λέξη. Ο μεταμοντερνισμός έχει φέρει μια προσέγγιση κυνική που ο ακραιφνής μοντερνισμός δεν την είχε. Ακόμα και τα απόλυτα αφηρημένα έργα δονούνται από συγκίνηση. Ωστόσο, θεωρώ ότι το νήμα της ζωγραφικής που εγώ ακολουθώ αυτό το υπηρετεί. Υπάρχει πάντα κάτι που αποκαλύπτεται, μέχρι ενός βαθμού. Αυτός είναι και ο λόγος της αλήθειας. Πρέπει να ακουμπήσεις τον άλλο καταθέτοντας κάτι.

Οταν βλέπουν οι θεατές τα έργα σας, τι θα θέλατε να νιώσουν; Τι θα θέλατε να τους καταθέσετε;
Μου είναι ευχάριστο να πιστεύω πως είναι ελεύθεροι να ακολουθήσουν τους δικούς τους συνειρμούς και ότι αυτό λειτουργεί ως ένας πομπός συναισθήματος. Δεν θέλω αναγκαστικά να μπουν σε έναν δικό μου συνειρμό. Η τέχνη πρέπει να το προσφέρει αυτό και εκεί έγκειται η όποια λυτρωτική λειτουργία που έχει γενικότερα. Είναι αυτό που το κάνεις δικό σου, το ενδύεσαι, σε αφορά, προβάλλεις τον εαυτό σου μέσα στο έργο.


Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
Από την Έντυπη Έκδοση





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 11:05]  Πάτρα: Τι θα δούμε αυτές τις μέρες...
[χθες 09:55]  Ερχεται η «Ηλέκτρα» του Εθνικού...
[χθες 04:00]  Στο Κογκρέσο ο Ρίτσαρντ Γκιρ
[χθες 13:47]  Χ. Σταματόπουλος: Συνδέοντας το...
[χθες 12:33]  Σικελία: Αποκαλύφθηκε ελληνιστικό...
[χθες 11:33]  Με δύο συναυλίες αποχαιρέτησε τη...
[χθες 11:20]  Β. Γιαννίσης: Κάθε βιβλίο είναι...
[χθες 10:53]  Γυρίζουν την Ελλάδα "οι κάτω απ'...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [12:24:24]