ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Αβοήθητη πλέει η ναυαρχίδα



Και κει που πιστεύεις ή θέλεις να πιστέψεις ότι κάτι άλλαξε σε αυτή τη δαιδαλώδη κρατική μηχανή, συμβαίνουν πράγματα που διαψεύδουν αυτή σου την κρυφή ελπίδα.
Δυστυχώς τα λάδια που την κινούν συνεχίζουν να παράγονται σε σκοτεινές κομματικές παράγκες με πρώτη ύλη όχι το δημόσιο συμφέρον και το πολυσυζητημένο κοινό καλό, αλλά τα μικροσυμφέροντα, τις κομματικές και πολιτικές φιλίες και κουμπαριές.
Αυτό τουλάχιστον ζούμε την περίοδο αυτή στην περιοχή μας με τα τεκταινόμενα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας. Δεν πρόκειται για ένα Κέντρο Υγείας μιας απομακρυσμένης περιοχής, που και αυτό θα πρέπει να τυγχάνει της δέουσας προσοχής και φροντίδας, αλλά για ένα πανεπιστημιακό νοσοκομείο που είναι δεύτερο στην Ελλάδα από απόψεως δυναμικότητας και προσφοράς στο δημόσιο σύστημα υγείας.
Πρόκειται για ένα τριτοβάθμιο νοσοκομείο που αποτελεί τη ναυαρχίδα του υγειονομικού συστήματος όχι μόνον της Δυτικής Ελλάδας αλλά της ευρύτερης περιφέρειας που παρέχει υψηλότατου επιπέδου εξειδικευμένες υπηρεσίες υγείας. Πρόκειται για ένα νοσοκομείο που την κρίσιμη αυτή περίοδο, ως νοσοκομείο αναφοράς κορονοϊού, αν και δοκιμάστηκε πρώτο, πανελλαδικά, στη μάχη για την αναχαίτιση της πανδημίας λειτούργησε παραδειγματικά με το σύνολο του επιστημονικού, υγειονομικού και διοικητικού του προσωπικού να μάχεται αγόγγιστα στην πρώτη γραμμή.
Πρόσφατοι διοικητικοί χειρισμοί το έφεραν εν μέσω μιας ιδιαίτερα δεινής κατάστασης και τραυμάτισαν βαθειά όλη αυτή την προσπάθεια και την επιτυχία που σημείωσε. Δημιουργήθηκαν ισχυρά μέτωπα ανάμεσα στους ανθρώπους που έχουν στα χέρια τους την τύχη και την πορεία του συγκεκριμένου νοσηλευτικού ιδρύματος και κοινωνικά μέτωπα.
Το δυστύχημα είναι ότι η ηγεσία του υπουργείου Υγείας που όφειλε να παρέμβει από την πρώτη στιγμή που προέκυψε το ζήτημα και να κλείσει τα μέτωπα αυτά, επέτρεψε με τη σιωπή της - για να μην πούμε αδιάφορη στάση της - τα μέτωπα αυτά να διευρυνθούν περαιτέρω και φυσικά η ναυαρχίδα να αφεθεί στην τύχη της.
Κι αυτό έγινε σε αυτή την κρίσιμη πανδημική περίοδο που το Υπουργείο όφειλε, ούτως ή άλλως, να έχει στραμμένο το βλέμμα του πάνω της και να ελέγχει την πορεία της.
Ακόμα και σήμερα εξακολουθεί να αφήνει τη ναυαρχίδα να πλέει σε θολά νερά με το πλήρωμα διχασμένο και με τον πλοίαρχο εξασθενημένο χωρίς τη στήριξη των υποπλοιάρχων. Τι μέλλον μπορεί να έχει αυτή η ναυαρχίδα και ο στόλος που την ακολουθεί;
Από τον περασμένο Φεβρουάριο ανοιγοκλείνουν οι φάκελοι των υποψηφίων για τη θέση του αναπληρωτή διοικητή. Απόφαση δεν ελήφθη διότι κάθε πρόταση φαίνεται ότι σκοντάφτει στα «θέλω» πολιτικών παραγόντων. Ετσι για όλο αυτό το πολύμηνο διάστημα το νοσοκομείο κουτσαίνει διοικητικά.
Σε πιο οργανωμένο και κανονικό κράτος συμβαίνουν αυτά; Μήπως επαναπαυθήκαμε στις δάφνες της πρώτης επιτυχημένης αντιμετώπισης της πανδημίας; Αλλά πέραν του κορονοϊού δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι υπάρχουν πολλοί άλλες ασθένειες που το σύστημα οφείλει να είναι πανέτοιμο για την αντιμετώπισή τους.
Ποιος λοιπόν πολιτικός παράγοντας νομιμοποιείται να τηρεί αυτή τη στάση έναντι μιας υγειονομικής μονάδας;





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:16:59]