ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Παύλος κύκλος



Εάν έχετε αστιγματισμό, δεν κάνετε για ποίηση και ρομάντσο. Δεν κάνετε για οδήγηση επίσης και για αναγνώριση γνωστών, πολύ περισσότερο εάν έχετε αστιγματισμό, είστε εκ κατασκευής φευγάτοι και αν οι γνωστοί αλλάζουν κουρέματα και φορούν γυαλιά που σε προστατεύουν από τον ήλιο και από γνωστούς που έχουν αστιγματισμό. Δεν κάνετε για ρομάντσο, γιατί όταν επίκειται πανσέληνος, εσείς ξεσηκώνετε τον κόσμο με φωτογραφίες ενός δίσκου σελήνης πλήρους, ενώ στην πραγματικότητα λείπουν κάποιες αποφασιστικές μοίρες για να επέλθει η πλήρωση του δίσκου μέσα σε μια απολυτότητα φωτεινότητας. Πώς είναι δυνατόν να μιλάς για πανσέληνο, όταν λείπουν δέκα μοίρες, κακομοίρη;
Οποιος πάσχει από αστιγματισμό, υπερμετρωπία και τα διάμεσά τους, μπορεί να βάλει γυαλιά, μπορεί και να μη βάλει, αλλά είτε βάλει είτε δεν βάλει, θα βλέπει ελλειπτικά, θα του λείπουν κάποιες μοίρες και κάποια ψηφία των ειδώλων, κάτι το οποίο δεν προβληματίζει τους οφθαλμιάτρους. Δεν έχει και πολύ σημασία για τους οφθαλμιάτρους εάν εσύ βλέπεις τον Πέτρο και νομίζεις ότι είδες τον Παύλο. Δεν είναι σπουδαίο. Και οι δύο ευαγγελιστές ήταν, ο ένας μεταγενέστερος, αλλά γενικά συνέπεσαν στο ίδιο δόγμα και μάλιστα γιορτάζουν την ίδια ημέρα. Καλοί άνθρωποι και οι δύο. Σπουδαίο προσόν αυτό, γίνεσαι άγιος και σε λατρεύουν μετά.
Αλλά εσύ φοράς γυαλιά και πιστεύεις ότι βλέπεις καλά. Και το βράδυ της Παρασκευής, με το οπτικό νεύρο κουρασμένο επειδή έβλεπες Παύλους- Πέτρους και Πέτρους- Παύλους επί ένα διήμερο, κοίταξες στον ουρανό και λες, να μια πανσέληνος, φαινόμενο που δεν είναι και πολύ προσιτό σε πολλούς ανθρώπους που η ζωή τους δεν τους επιτρέπει να κοιτούν συχνά τον ουρανό.
Αλλά δεν ήταν πανσέληνος.
Ο δίσκος ήταν ελλειπτικός.
Αυτό συνιστά μια παραποίηση ποίησης και μια καταδολίευση εξιδανίκευσης, βάρβαρα αμφότερα, κυρίως όμως σε εκθέτει σε μια ντροπιαστική σπουδή, σαν να εξαγγέλλεις πρωτοχρονιά στις 11.58'', σαν φωνάζεις γκολ, ενώ η μπάλα πάει στο δοκάρι, σαν να χαλάς τη γιορτή, τη μέθεξη, τη μυσταγωγία, με μια επιπόλαιη εξέταση δεδομένων μασκέ.
Αλλά ο αστιγματικός μαθαίνει με τα χρόνια να αγαπά τις ελλειμματικές πανσελήνους, τις ατελείς τελειότητες, τις ανολοκλήρωτες ολοκληρώσεις, τις βέβαιες αβεβαιότητες. Βλέπει χειρότερα, αλλά δεν τον νοιάζει, δεν έχει καλή σχέση με το πλήρες, η ζωή του όλη είναι πουκάμισα που περισσεύουν, στραβοξυρισμένα χείλη, λυμένα κορδόνια και αφηρημάδες που χορεύουν γύρω του σαν μπούλες που σαρκάζουν και ειρωνεύονται παρέα με τη δικτατορική αίσθηση της Τάξης των Πραγμάτων. Ο αστιγματικός στην ουσία νιώθει ότι η πανσέληνος δεν είναι πλήρης, αλλά γράφει με το μάτι του την ελλείπουσα γραμμή, και γεμίζει με πανσέληνο και ποίηση και μοναξιά και παρέα και αγάπη και από όλα τον ουρανό του. Ο αστιγματικός βλέπει λάθος, αλλά βλέπει αυτό που έπρεπε να υπάρχει. Φεύγοντας τα φεγγάρια, μένουν όσα τραγουδήθηκαν γι' αυτά. Βγάλε τα γυαλιά σου, τα τραγούδια δεν θέλουν γυαλιά και οι σιωπές δεν χρειάζονται τραγούδια. Τι Πέτρος, τι Παύλος, ο κύκλος θα είναι φαύλος.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:14:23]