ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Θυμωμένη αριστερά



Να μη λέμε ψέματα. Το χρήμα δεν είναι ανεπιθύμητο σχεδόν για κανέναν, φυσικό πρόσωπο, επαγελματία, επιχείρηση, οικογένεια, ιδιαίτερα σε εποχές όπου είσαι στριμωγμένος, ανασφαλής και ευάλωτος. Φυσικά αυτό ισχύει και για τα Μέσα Ενημέρωσης. Δεν υπάρχει Μέσο που θα απέκρουε οικονομικούς πόρους, απλώς υπάρχει μια κλιμάκωση στον δείκτη της αξιοπρέπειας, του βαθμού των παραχωρήσεων που θα δεχθείς να κάνεις σαν σιωπηρό ή εννοούμενο όρο της υποστήριξης. Κάποιος μπορεί να μην παζαρέψει τίποτα. Κάποιος μπορεί να παζαρέψει τα πάντα. Κάποιος άλλος όχι απλώς δέχεται να παζαρέψει τα πάντα, αλλά ψάχνει εναγωνίως πώς θα γίνει να παζαρευτεί. Αλλά γενικά δεν νομίζουμε ότι είναι εύκολο για την ύλη ενός ΜΜΕ να μείνει απολύτως αποσυνδεμένη από τα συμφέροντα των ιδιοκτητών του. Εξαγορά όμως που να κατευθύνει ευνοιοκρατικά την ειδησεογραφία, τα σχόλια, τη διάταξη της ύλης, σε ελάχιστες περιπτώσεις μπορεί να συμβαίνει, και νομίζουμε ότι το κοινό είναι σε θέση να το διακρίνει.
Το (κακόγουστο) σποτ που μας έδειξε ο ΣΥΡΙΖΑ γενικεύει ισοπεδωτικά και μάλλον σκόπιμα. Ενισχύει την προκατάληψη του κοινού απέναντι στα «συστημικά ΜΜΕ» (λες και μπορεί να υπάρχει ενημερωτική επιχείρηση που να τελεί εκτός συστήματος, και να λειτουργεί σε πλαίσια παραγωγής του) και καλλιεργεί την άποψη ότι η ειδησεογραφία που αφορά την κυβέρνηση, όταν δεν είναι απορριπτική, είναι εξαγορασμένη. Αν δούμε, δηλαδή, τον Χαρδαλιά στην οθόνη ή στο πρωτοσέλιδο να ενημερώνει για μέτρα της Πολιτικής Προστασίας, αυτό συμβαίνει επειδή μας τα σκάσανε, και όχι από ελεύθερη επιλογή της σύνταξης, με βάση τους κανόνες που επιβάλλονται από τις προτεραιότητες της κοινής γνώμης και τα γενικά κριτήρια της δημοσιογραφίας. Για πολύ καιρό ο κόσμος ήθελε να βλέπει αυτό και τίποτε άλλο, και πάντως δεν τον ενδιέφερε η κριτική. Και τι κριτική να κάνεις; Οτι είναι λίγα τα μέτρα που επιτρέπεται να κυκλοφορείς με σκύλο και έπρεπε περισσότερα; Και ποιός έπαιρνε την ευθύνη να συνηγορήσει υπέρ μέτρων που θα αποδεικνύονταν καταστροφικά;
Με άλλα λόγια, το σποτ περνάει μια εικόνα ενός οίκου ανοχής όπου μπορούν να γίνονται τα πάντα, ανάλογα με τον πελάτη και τις προτιμήσεις του. Τα Μέσα Ενημέρωσης είναι ψυχροί επαγγελματίες με μηδαμινό κώδικα ηθικής και δεοντολογίας ως προς τη διαχείριση του εαυτού τους.
Αλλά και αν αυτό ίσχυε, βρισκόμαστε άραγε σε μια εποχή όπου τα ΜΜΕ μπορούν να κατευθύνουν το δημόσιο αίσθημα; Εν τοιαύτη περιπτώσει, καμία κυβέρνηση δεν θα έχανε εκλογές. Θα εξαγόραζαν συνειδήσεις εκδοτών και δημοσιογράφων και θα έχαιραν υψηλής δημοτικότητας όλες. Αλλά αυτό δεν συμβαίνει. Ο κόσμος έχει τα κριτήριά του απέναντι στα πρόσωπα και τα σχήματα της πολιτικής σκηνής. Μάλιστα, αν τα ΜΜΕ κοντράρουν τα κριτήρια αυτά, θα υποστούν απώλειες, πιθανόν ασυμμάζευτες. Οσο και να ελέγξεις τα ΜΜΕ, στο διαδίκτυο γίνεται χαλασμός. Είναι σαν να θέλεις να φρενάρεις έναν χείμαρρο με τις παλάμες.
Είναι γεγονός ότι τη θεωρία περί «πληρωμένων κονδυλοφόρων» δεν τη διατύπωσε πρώτος ο ΣΥΡΙΖΑ. Ακούστηκε για πρώτη φορά κατά τη δεκαετία του '80, όταν άρχισε να διαμορφώνεται στον κόσμο της πολιτικής μια αφόρητη μιντιοπληξία που έκανε τη ζωή των ανθρώπων της ενημέρωσης πολύ δύσκολη. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένας σχηματισμός βουτηγμένος σ' αυτή την αντίληψη, ίσως επειδή τα ιδρυτικά στελέχη του διαμορφώθηκαν ως συνειδήσεις την εποχή που τα ΜΜΕ ήταν μηχανισμοί υψηλής ακτινοβολίας και καταλήφθηκαν από δίψα απόσπασης προσοχής, όχι μόνο ως πολιτικός χώρος, αλλά και ως πρόσωπα. Το όλο κλίμα, ωστόσο, και φυσικά η ταύτιση του εκδοτικού συμφέροντος με τον δημοσιογράφο του δελτίου ειδήσεων ή του ενυπόγραφου σχολίου, αποπνέει μια μοχθηρότητα. Βλέπουμε το πρόσωπο μιας αριστεράς που σκέφτεται άσχημα για τους άλλους. Διαβάστε κάποιες ανακοινώσεις της δημοτικής αρχής και των υποστηρικτών της. Σου δημιουργούν μια αίσθηση ότι θέλουν να σπάσεις το πόδι σου κι ότι αν ήξεραν να κάνουν βουντού θα το έκαναν, αλλά δόξα τω θεώ δεν ξέρουν.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:45:26]