ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Κατά τα άλλα, Καλά



Αλλόκοτες, μοχθηρές, βδελυρές συμπεριφορές. Μια γυναίκα καταστρέφει το πρόσωπο μιας άλλης, από παράφορη ζήλια και εκδικητικότητα. Μια άλλη γυναίκα αρπάζει ένα παιδάκι, το αιχμαλωτίζει, το ποτίζει ναρκωτικές ουσίες και το ελευθερώνει να περιφέρεται με συνείδηση θολή. Ενας άνδρας παριστάνει τον γιατρό, εκμεταλλεύεται εύπιστους ανθρώπους, οδηγεί στον θάνατο δύο έφηβους και έναν ηλικιωμένο, πείθοντας τις οικογένειες να εγκαταλείψουν τις θεραπείες τους. Τρεις υποθέσεις για πολυήμερη δημόσια συζήτηση και σχοινοτενείς αναλύσεις, οι περισσότερες από τις οποίες παραβλέπουν το οφθαλμοφανές: Παράλληλα με τον δικαστή πρέπει να επιληφθεί ο ψυχίατρος. Ισως, αποκλειστικά εκείνος. Η επιστήμη είναι αρμόδια να μιλήσει, όχι ο μέσος «Εμείς». Αλλά είναι φυσιολογική η ροπή μας, σε κάθε ακραίο γεγονός να χώνουμε τη μύτη μας επί σκηνής, να ξεψαχνίσουμε τις λεπτομέρειες των συμβάντων, να φέρουμε τους εαυτούς μας στους ρόλους δραστών, θυμάτων και μαρτύρων, να προσπαθήσουμε «να το χωρέσει ο νους μας», περίπου όπως κάνει ο Χορός στις τραγωδίες στριφογυρίζει γύρω από μαχαιρωμένα σώματα ή τυφλωμένους άρχοντες, και μάχεται σκίζοντας χιτώνες να ερμηνεύσει με τον λόγο του ανθρώπου τις τρομερές εμπνεύσεις της ειμαρμένης και τα κατορθώματα του δαίμονα πάνω στις συνειδήσεις και τις επιλογές.
«Πες μου να καταλάβω» είναι η φράση με την οποία υποδέχεσαι τον ανάστατο μάντη που έρχεται να σου μεταφέρει τα φοβερά συμβάντα, με τους πηχαίους τίτλους του, τα μπουκέτα από θαυμαστικά και αποσιωπητικά, τις βαριές μουσικές, τις μελοδραματικές λεζάντες. Σύρεις λοιπόν μέσα από την αφήγηση τον εαυτό σου στον τόπο του εγκλήματος, βλέπει, ακούει, φαντάζεται, συναισθάνεται, ολοφύρεται, αφορίζει. Στον πυρήνα της αλυσίδας των αντιδράσεων βρίσκεται η παρηγορητική και ανακουφιστική σκέψη «εγώ, δεν θα το έκανα ποτέ αυτό», η οποία όμως καλείται να αντιπαλέψει μια φρικιαστική τάση για ταύτιση: «Εάν μου το έκαναν όμως;».
Μέσα από τη ζύγιση αυτή επανακαθορίζουμε τις ισορροπίες μας μέσα στις φαινομενικά σταθερές, αλλά στην ουσία χαοτικές συνιστώσες και παραμέτρους της πραγματικότητας, που άλλοτε παριστάνει το έλος, και άλλοτε εφορμά σαν χείμαρρος, χωρίς ποτέ να μπορείς να προβλέψεις με ακρίβεια τι από όλα θα ισχύσει την επόμενη στιγμή. Οι τραγωδίες και οι ακρότητες μας βοηθούν να επανα-ανακαλύψουμε και να συμφωνήσουμε συλλογικά τις έννοιες των ορίων.
Υστερα θα έρθουν οι συγγραφείς για να πάρουν ιδέες για τις ιστορίες τους, παραβλέποντας κυνικά ότι αντλούν υλικό από ζητήματα που πλήγωσαν πραγματικούς ανθρώπους. Οι τρεις ιστορίες αποκλίνουν καταφανώς, έχοντας έναν κοινό τόπο: Μια εκδοχή παράνοιας και αρρωστημένης φαντασίας. Οι συμπεριφορές ξεφεύγουν από τις κλίμακες του κοινού μας αξιακού κώδικα, συνεπώς είναι αδόκιμο να εξετάζονται από τη σκοπιά της ηθικής και της θεμιτότητας. Ο άνθρωπος που καίει με βιτριόλι έναν άλλον, παίζοντας εντός του μυαλού του ένα επινοημένο δράμα Απόρριψης, ανήκει σε έναν άλλον ψυχοδιανοητικό πλανήτη. Το ίδιο και ο άνθρωπος που υποδύεται τον ιατρό χωρίς να έχει πατήσει πόδι σε ιατρική σχολή: Εχει βγει από τις σελίδες του Ταλαντούχου Κύριου Ρίπλεϊ, αποφασισμένος να πάρει μια θέση που πίστεψε ότι αναλογούσε στον εαυτό του και που για συγκυριακούς λόγους δεν του έτυχε. Κατά τα άλλα όλοι τους φυσιολογικοί, περιποιούνται τον εαυτό τους, πληρώνουν τους λογαριασμούς τους, σε καλημερίζουν στο ασανσέρ. Μια μικρή βίδα είναι στριμμένη εντός του εγκεφάλου τους, αλλά αρκεί η βλάβη αυτή για να προκαλέσει μια κολοσσιαία διαφορά. Δεν είμαστε σαν και εκείνους, ηρεμήστε. Εμείς είμαστε Οι Καλά. Κοιταζόμαστε μεταξύ μας, αντλούμε επιβεβαίωση ο ένας από τον άλλον και συνεχίζουμε τις ζωές μας. Δεν θα κάψουμε το πρόσωπο κανενός. Οχι, δεν θα το κάνουμε. Μάλλον όχι.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [08:58:32]