ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Να' τανε το 2021



Είτε για λόγους γοήτρου είτε για λόγους ακτινοβολίας των περιοχών, ακτινοβολίας που μετασχηματίζεται σε επισκεψιμότητα και άντληση ποικίλων κερδών και προνομίων, έχει τη σημασία της η ερώτηση πού και πώς ξεκίνησε η Επανάσταση του 1821. Ασφαλώς έχει τη σημασία της και από τη σκοπιά της εγκυρότητας και της πληρότητας της ιστοριογραφίας. Εάν βέβαια εξετάσουμε το ζήτημα από τη σκοπιά της ουσίας της ιστορίας και της πολιτικής, σημασία μεγάλη δεν έχει. Μιλάμε για προκρίτους και άλλα κοινωνικά στελέχη, μιλημένους και ορκισμένους, που ψήνουν την ανατροπή και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή, όχι χωρίς δισταγμούς, φόβους και διλήμματα, και εν τέλει παίρνουν το τουφέκι μόλις διαπιστώνουν ότι καλύτερα να ρισκάρουν το κεφάλι τους, παρά να τους το πάρει στα σίγουρα ο πασάς, γιατί κάτι τέτοιο έψηνε από τη δική της πλευρά η οθωμανική διοίκηση. Συνεπώς η εξέγερση δεν είχε μόνο ως κίνητρο την αποτίναξη του ζυγού. Φαίνεται ότι είχε και στοιχεία άμυνας: Εκεί που φτάσαμε, ή τους διώχνουμε ή μας σουβλίζουν. Και έγιναν όσα έγιναν, με την κάθε περιοχή να τα αφηγείται μέσα από το φίλτρο που αναδεικνύει τον ρόλο της ως κατ' εξοχήν πρωταγωνιστικό. Αυτός ήταν, από όσο ξέρουμε, ο λόγος που ο Οθωνας όρισε την 25η Μαρτίου ως ορόσημο, προκειμένου να παραλληλιστεί ο ξεσηκωμός με την ημέρα του Ευαγγελισμού, ως θεόσταλτο γεγονός, που οδηγούσε στη θεία αναγέννηση ενός έθνους. Και να εκλείψουν τυχόν διχαστικοί διαγκωνισμοί, που αποσκοπούσαν και σε διεκδικήσεις από το νεοσύστατο κράτος. Ξέρουμε ασφαλώς ότι στις 25 Μαρτίου η εξέγερση είχε ήδη ξεκινήσει.Τώρα βέβαια οι επίγονοι του Πετρόμπεη λένε ότι πρώτοι πήραν το κάστρο των Καλαμών, οι καλαβρυτινοί επιμένουν ότι ο Γερμανός όρκισε τους αγωνιστές στην Αγία Λαύρα (στα απομνημονεύματά του ο ίδιος, ανύποπτος περί της σημασίας που θα μπορούσαν να έχουν μεταγενέστερα αυτές οι λεπτομέρειες, λέει πως διαμήνυσε πως αν χρειαστεί να πάρουν τα όπλα οι Ελληνες, να τα πάρουν), και οι πατρινοί λένε ότι στην Πάτρα έγινε ορκωμοσία και το πρώτο στρατιωτικού χαρακτήρα γεγονός. Για την ακρίβεια, οι πατρινοί δεν λένε τίποτα. Περνάμε από το ηρώο στην πλατεία Αγίου Γεωργίου και ούτε που ανοίγουμε ένα ιστορικό λεξικό να διαβάσουμε τι παριστάνει αυτή η σύνθεση.
Τη συζήτηση αυτή την κατέστησαν επίκαιρη οι κινήσεις της Επιτροπής για το 2021 και οι επισκέψεις της Γιάννας Αγγελοπούλου σε Καλάβρυτα και Πάτρα, ως τμήμα περιοδείας στη Δυτική Ελλάδα, που περιλαμβάνει περάσματα από Τρίπολη και Μεσολόγγι. Εύλογα, αφού οι περιοχές αυτές είχαν εμβληματική ανάμειξη στα επαναστατικά γεγονότα, τα οποία ξεπήδησαν και ρίζωσαν στη ΝΔ Ελλάδα, αλλά δεν θα είχαν επιτυχία εάν δεν μεταλαμπαδευόταν η φωτιά στη Ρούμελη, το σύνολο του Μωριά και τα νησιά με τους ρωμαλέους (και στην τσέπη) καπετανέους.
Ο ρόλος πάντων και πασών ήταν ούτως ή άλλως μεγάλος. Και είναι ιστορικά αποτιμημένος, έστω και αν πάντα θα υπάρχει μια ερευνητική- κριτική προσέγγιση που θα επιχειρεί αναθεωρήσεις και ανατροπές σε σχέση με άλλες. Είναι γεγονός ότι το φως που εκπέμπουν τα μεγάλα γεγονότα φωταγωγούν εξ ανακλάσεως και τους επιγόνους, κι ας μην πρόκειται να κάνουν στη ζωή τους τίποτα το ηρωικό, αλλά μπορείς να αποσπάσεις πολύ μεγαλύτερα ωφέλη εάν επενδύσεις δημιουργικά στην ιστορική παρακαταθήκη, με όρους σταθερότητας, και με μελλοντική προοπτική. Αυτό προσπαθεί να πετύχει η επιτροπή για το 2021, ρυμουλκώντας τις εθνικές περιφέρειες σε μια τέτοια προσπάθεια, για την οποία έχουμε αργήσει μεν, αλλά όχι καταδικαστικά. Να κοιτάξουμε μπροστά, λέει η Γιάννα Αγγελοπούλου, αλλά εμείς στεκόμαστε με το καριοφύλλι στο χέρι, μη τυχόν ακουστεί καμιά κουβέντα για τον Καποδίστρια. Λες και αν δεν ακουστεί, θα είναι κέρδος για κανέναν η σιωπή, η αταραξία και η στασιμότητα. Μιλούσαμε για τον ρόλο της ποίησης στη ζωή των νέων μας. Μήπως να ασχοληθούμε με τον ρόλο του 1821 στη συνείδησή τους, τις προσλαμβάνουσές τους, την αίσθησή τους για εθνική ταυτότητα και τα δομικά στοιχεία του νεοελληνικού χώρου;



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:04:26]