ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΓΝΗΣ


Η περίπτωση του Α.




Σόρι Α. αν δημοσιεύουμε προσωπικά σου, αλλά η περίπτωσή σου ενδιαφέρει. Εχουμε έναν φίλο λοιπόν που έμαθε από τον πατέρα του σέρβικα, και από τη μητέρα και τη γιαγιά του ελληνικά. Επειδή οι γονείς του μιλούσαν μεταξύ τους στα γαλλικά, ήξερε και τα γαλλικά απταίστως. Στο σχολείο διδάχθηκε αγγλικά. Ασε που ήξερε και πινγκ πονγκ και κολύμβηση. Αλλά εμείς τους αποκλείσαμε τον Ερυθρό Αστέρα, το 1971 με το γκολ του Καμάρα. Ο φίλος λοιπόν εγκαταστάθηκε στις ΗΠΑ και παντρεύτηκε λατινοαμερικάνα, οπότε έμαθε και ισπανικά. Με την κόρη τους μιλούν ισπανικά και αγγλικά. Μπορεί να σας πονοκεφαλιάσαμε με όλα αυτά, αλλά σας βεβαιώνουμε ότι ο φίλος και οι συγγενείς του ήταν ανέκαθεν φυσιολογικοί άνθρωποι. Η πολυγλωσσία σίγουρα έχει κάποιες επιδράσεις, αλλά σε όσους τους γνωρίσαμε δεν εκδηλώθηκε κάποια επίδραση αρνητική. Εμείς οι υπόλοιποι, με ξένες γλώσσες φροντιστηρίων, μάλλον τους ζηλεύαμε για την ευχέρεια της γλωσσομάθειας μέσω του οικογενειακού και φυσικού τους περιβάλλοντος: Ξέρεις γλώσσες χωρίς να έχεις υποχρεωθεί να καθήσεις σε θρανίο, απλά παίζοντας και συζητώντας για το μεσημεριανό φαγητό. Διαπιστώνουμε ότι στην Ελλάδα κάποιοι ανησυχούν ότι τα παιδιά του νηπιαγωγείου μπορεί να πάθουν κάποια ανήκεστη βλάβη αν διδαχθούν γουατ ιζ δις, δις ιζ ε κατ, ισ δισ ε κατ, γιες ιτ ιζ, μπατ ενάδερ κατ, από τα 4 τους. Εμείς έχουμε ακούσει ειδικούς να λένε ότι ο εγκέφαλος είναι δομημένος έτσι που να διαχωρίζει τη μια γλώσσα από την άλλη, γιατί οι γλώσσες, εγκεφαλικά προιόντα, έχουν κώδικες και τύπους που αναγνωρίζονται και καταχωρούνται αυτομάτως σε χωριστή κατηγορία, χωρίς να προκαλείται σύγχυση, περίπου όπως καταλαβαίνεις ότι είναι άλλο πράγμα μια οσμή και άλλο ένα χρώμα. Σε κάθε περίπτωση, δεν δικαιολογείται αλλεργία απέναντι σε ένα τέτοιο μέτρο σαν κι αυτό που πήγε να προκαλέσει έναν ακόμα εθνικό εμφύλιο. Δικαιούται ένα παιδάκι να ξέρει τι θα πει Μάστερ Σεφ, που βλέπει κάθε μέρα η οικογένεια στην τηλεόραση. Δεν θα πάθει συμφόρηση από μια τέτοια πληροφορία.
Δεν είμαστε ωστόσο ειδικοί. Εμπειρικά τα κρίνουμε αυτά. Η κρίση δεν μας έκανε οικονομολόγους (εξακολουθούμε να έχουμε αυτή την γλυκύτατη άγνοια), ούτε η επιδημία λοιμωξιολόγους και επιδημιολόγους (αν και μερικοί νομίζουν πως έγιναν, και θα ανοίξουν και ιατρείο). Κατ' αντιστοιχία, δεν μπορούμε να μετέχουμε στη δημόσια συζήτηση περί εκπαιδευτικής πολιτικής και διδακτέας ύλης σαν εμπειρογνώμονες. Καταθέτουμε μια εκτίμηση, ως απόσταγμα πείρας: Ακούμε κάποιους να απορούν για μια γνώση που δεν κατέχουν και να θαυμάζουν εκείνους που την κατέχουν, ως πολυμαθείς. Εκπλήσσονται όταν ακούν ότι πρόκειται για πληροφορία που τη διδαχθήκαμε στα σχολεία της εποχής μας, 1968-80. «Μας δίδαξαν τέτοιο πράγμα στο σχολείο; Γιατί δεν το θυμάμαι;». Δεν το θυμόμαστε γιατί το σχολείο μας επιβλήθηκε κυρίως ως πειθαναγκασμός και δεν κατάφερε να μας μάθει να αγαπάμε τη γνώση και τη μόρφωση. Θυμόμαστε εκείνα τα οικτρά βραδάκια (πηγαίναμε εναλλάξ πρωί και απόγευμα στο σχολείο, μέχρι και Σάββατο) που έπρεπε να υποστούμε Ομήρου Οδύσσεια στο πρωτότυπο και τη μετάφραση του Πολυλά, μια δοκιμασία που μας έκανε να απορρίψουμε τον Ομηρο, την Οδυσσέα, τη γλώσσα και βεβαίως τον Πολυλά. Και πιάνουμε τον εαυτό μας σήμερα, να διαβάζει το άρθρο του Γιάννη Μόσχου, στην «Πελοπόννησο», σχετικά με τις οδηγίες της Κίρκης στον Οδυσσέα, πώς θα φτάσει στα πέρατα του κόσμου, πώς θα βρεθεί στις πύλες του Αδη, περνώντας από τη χώρα των Κιμμέριων, ενός λαού που ούτε ο ήλιος δεν έχει καταφέρει να δει, κάτι που η ίδια ήξερε από πρώτο χέρι, γιατί ο ήλιος ήταν πατέρας της. Και λέμε, τι θαυμάσια πράγματα είναι αυτά, τι απίστευτες επινοήσεις, συμβολισμοί και ποίηση, ανάβλυση μύθων, θρύλων, παραδόσεων και σχημάτων με ψυχαναλυτικές προδιαγραφές. Και για όλα αυτά, εμείς γνωρίζουμε πασαλείμματα και περιλήψεις που δεν αποδίδουν τίποτα, παρά μόνο πνίγουν το έπος και αλλοιώνουν το περιεχόμενό του, σαν μια τυρρανική περιπέτεια και όχι ως ταξίδι στις καταβολές του Ανθρώπου. Μεγάλη ήττα της ελληνικής παιδείας ότι δεν κατάφερε να συμφιλιώσει τη νεολαία με τους θησαυρούς της γλώσσας και της σοφίας, παρά μόνο έκαψε τα μυαλά εκατοντάδων χιλιάδων μαθητών με εσφαλμένες μεθόδους που μας έκαναν να απεχθανόμαστε τον Ομηρο, τον Βιζυηνό, τον Παπαδιαμάντη και τον Σολωμό. Επίσης, τη Χημεία και τα Μαθηματικά. Εως και τη Γυμναστική.
Δεν είμαστε ειδικοί λοιπόν. Λέμε μόνο ότι θέλουμε ένα σχολείο που να σε κάνει να αγαπάς αυτό που σου διδάσκει, όπως εμείς αγαπούσαμε μικροί να μαθαίνουμε την ενδεκάδα του Παναθηναικού και του Ολυμπιακού, αλλά και του Πανιωνίου και του Αιγάλεω. Να ζητάς από τον δάσκαλο το παρακάτω της Οδύσσειας με δίψα και περιέργεια και όχι να πάσχεις λες και σε κυνηγάνε οι Λαιστρυγόνες. Αλήθεια: Τι ήταν αυτοί;
Ρωτήσαμε κάποτε την κόρη του Α. ποιά εν τέλει είναι η αίσθησή της για την εθνική της ταυτότητα. Δεν το σκέφτηκε καθόλου: Μινεσότα Γιου Εσ Έι. Οχι, δεν την αφομοίωσε η παγκοσμιοποίηση. Εννοούσε ότι είναι ένας άνθρωπος που ζει σε μια περιοχή που περιέχει τον κόσμο. Μια σύγχρονη εκδοχή οικουμενικότητας, πολυδιάστατος πλούτος και ελευθερία. Ο Οδυσσέας έφτασε στην Ιθάκη του. Η Ιθάκη είναι η πατρίδα μας, δηλαδή ο κόσμος όλος.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:43:25]