ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Η άγνοια της ατομικής ευθύνης



Αν και είναι τετριμμένη η φράση «η ιστορία επαναλαμβάνεται» θα την χρησιμοποιήσω προσθέτοντας ότι η μόνη διαφορά είναι η προσαρμογή της στα δεδομένα της κάθε εποχής.
Ξεφυλλίζοντας την ιστορία του 1940 θα συναντήσουμε την προσπάθεια των γυναικών της εποχής να συνεισφέρουν στον αγώνα πλέκοντας κάλτσες για τους αγωνιστές της πατρίδας.
Πηγαίνοντας τώρα στο μέλλον θα συναντήσουμε στις σελίδες που θα καταγράφουν την ιστορία του σήμερα, τις μοδίστρες και τους σχεδιαστές να φτιάχνουν μάσκες για τους σύγχρονους πολεμιστές, γιατρούς, νοσηλεύτριες και τραυματιοφορείς.
Αγώνας ελευθερίας αυτός του χθες. Αγώνας ελευθερίας κι αυτός του σήμερα. Αυτός είναι ο κοινός παρονομαστής των δύο εμπόλεμων καταστάσεων. Διαφέρουν σαφώς ο εχθρός, τα πολεμοφόδια, η μορφή της μάχης, τα πεδία, ο στόχος, τα συνθήματα.
Ο σύγχρονος πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη την παρούσα χρονική στιγμή, αποτελούσε στο παρελθόν σενάριο ταινιών επιστημονικής φαντασίας. Κανείς από αυτούς που βρίσκονταν βυθισμένοι στο αναπαυτικό κάθισμα μιας αίθουσας σινεμά τρώγοντας πόπ κορν και παρακολουθώντας ένα τέτοιο κινηματογραφικό σενάριο δεν μπορούσε να φανταστεί ότι θα έφτανε η στιγμή που το άρρωστο αυτό σενάριο θα το ζούσε στην καθημερινότητά του. Οι ασθενείς να αποβιώνουν τυλιγμένοι στην απόλυτη μοναξιά χωρίς να έχουν δίπλα τους έναν δικό τους άνθρωπο. Οι νεκροί να μην έχουν την ευκαιρία του ύστατου χαιρετισμού και της απόδοσης της δέουσας τιμής που προβλέπει η θρησκεία και η κουλτούρα του κάθε λαού. Με απλά λόγια να μην μπορεί κάποιος να κλάψει τον νεκρό του και να τον αποχαιρετίσει όπως αρμόζει.
Αδιαμφισβήτητα ζούμε ιστορικές στιγμές με τον παντοδύναμο άνθρωπο να έρχεται σε καθημερινή αναμέτρηση με τη δυνατότητα ανάληψης της ατομικής του ευθύνης. Μάλλον αυτό είναι που τον τρομάζει περισσότερο. Η ατομική ευθύνη που ενοχλεί αρκετούς, όταν τίθεται από την επιστημονική και πολιτική κοινότητα που διαχειρίζεται την κρίση. Η κοινωνία μας είναι άμαθη στην ανάληψη της ατομικής ευθύνης. Αντίθετα έχει εκπαιδευτεί πολύ βολικά στο να μετακυλίει αυτή την ευθύνη στον άλλο.
Να όμως που μοναδική και ασφαλής ασπίδα σε αυτόν το σύγχρονο πόλεμο είναι η ατομική ευθύνη. Δεν μπορείς να τη σπρώξεις σε κανέναν άλλο και δεν μπορεί να τη φορτωθεί κανένας άλλος. Η συμφιλίωση με αυτήν και η αποδοχή της αποτελούν μονόδρομο σε αυτή την ιδιότυπη μάχη. Ευκαιρία εκπαίδευσης λοιπόν, μιας και δεν καλούμαστε να φορέσουμε τις γαλότσες και να διασχίσουμε τα χιονισμένα βουνά της Πίνδου. Ας μάθουμε να αναγνωρίζουμε και να αναλαμβάνουμε την ευθύνη που μας αναλογεί.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:28:04]