ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ζακυνθινος διονυσης


Του εκλογικού νόμου τα δύσκολα



Τον παλιό εκείνο τον καιρό, που ο κόσμος δεν είχε προχωρήσει και η εξέλιξη της τεχνολογίας δεν είχε προσλάβει τον χαρακτήρα μιας ακλόνητης σταθεράς, πολλοί συνέδεαν την έγκυο γυναίκα με την κάλπη, λέγοντας ότι δεν ξέρεις ούτε η μία ούτε η άλλη τι θα βγάλει.
Στην εποχή μας, εκ των προτέρων γίνονται αμφότερα γνωστά, τόσο το φύλο ενός παιδιού που έρχεται στον κόσμο όσο και το αποτέλεσμα (έστω κατά προσέγγιση) μιας εκλογικής αναμέτρησης.
Όμως, αν και έχουμε συμφωνήσει στα τεχνικά χαρακτηριστικά της διεξαγωγής των εκλογών, δεν έχουμε ακόμη καταφέρει να καταλήξουμε σε ένα διαχρονικό εκλογικό νόμο που να ερμηνεύει ικανοποιητικά τη λαϊκή εντολή, σε συνδυασμό με την αναγκαιότητα της κυβερνησιμότητας της χώρας.
Είναι η απλή αναλογική το δικαιότερο εκλογικό σύστημα; Ασφαλώς, ναι. Αλλά η πρακτική εφαρμογή της στα πεδία της νομοθετικής και εκτελεστικής εξουσίας συνεπάγεται ανυπέρβλητα αδιέξοδα, σε μια χώρα που η συνεννόηση και η συναίνεση απουσιάζουν ως επί το πλείστον από την πολιτική κουλτούρα της.
Τούτων δοθέντων, οι κατά καιρούς διαφοροποιήσεις στον εκλογικό νόμο και οι θέσεις που παίρνουν τα κόμματα έναντι αυτών, είναι κατά περίπτωση συνάρτηση μιας προφανούς πολιτικής σκοπιμότητας.
Συνήθως είναι τα κόμματα εξουσίας που επιθυμούν ένα εκλογικό σύστημα που να ενισχύει το πρώτο κόμμα, για ευνόητους λόγους.
Ο ΣΥΡΙΖΑ, που ως κυβερνών κόμμα υιοθέτησε και πέρασε την απλή αναλογική, δεν είναι η εξαίρεση του κανόνα. Το έκανε για να βάλει εμπόδια στη Νέα Δημοκρατία που θα ερχόταν στα πράγματα.
Ήταν αναμενόμενο ότι η Νέα Δημοκρατία θα διαφοροποιούσε τον εκλογικό νόμο, ώστε το πρώτο κόμμα να παίρνει μπόνους εδρών και να εξασφαλίζει την απαραίτητη κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να μπορεί να κυβερνήσει.
Παρεμπιπτόντως, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έδωσε ένα πρώτο δείγμα γραφής με συγκεκριμένες ρυθμίσεις που προώθησε για να επιτευχθεί η κυβερνησιμότητα των περιφερειών και των δήμων.
Πάντως, η αντίθεση του ΣΥΡΙΖΑ στη διαφοροποίηση του εκλογικού νόμου συνιστά μονόδρομο, εφόσον είναι υποχρεωμένος να υπερασπιστεί αυτό που ψήφισε ως κυβέρνηση.
Και σε ό, τι αφορά το ΚΙΝΑΛ, η άρνηση του είναι η κλασική στάση ενός μικρού κόμματος που νιώθει ότι συνθλίβεται από τους μεγάλους. Δεν χρειάζεται να έχει κάποιος μεγάλη φαντασία για να σκεφτεί ότι το κραταιό ΠΑΣΟΚ του παρελθόντος θα έφερνε έναν αντίστοιχο νόμο προς ψήφιση.
Αξιοσημείωτο είναι, πάντως, το «Ναι» της Ελληνικής Λύσης. Ωστόσο, πίσω απ' αυτό ίσως να βρίσκεται μια πολιτική υστεροβουλία, υπό την έννοια ότι ο Κυριάκος Βελλόπουλος διαμηνύει, εμμέσως πλην σαφώς, ότι το κόμμα του αποτελεί για τη Νέα Δημοκρατία μια πολύτιμη «εφεδρεία». Είναι μια άλλη συζήτηση αν η Νέα Δημοκρατία καταφύγει ποτέ σ' αυτήν, ενδεχόμενο που για την ώρα δεν είναι καθόλου ορατό.
Άλλωστε, και στην πολιτική, καλό είναι ποτέ να μην λες ποτέ.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [04:54:39]