ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Θα γίνουμε κάτι πολύ στιγμιαίο; 



«Ποιος διαβάζει όλα αυτά τα βιβλία;» Ηταν το ερώτημα των μαθητών που μας επισκέφτηκαν προ ημερών, όταν είδαν τις βιβλιοθήκες στην αίθουσα συσκέψεων της εφημερίδας μας.
Πριν από μερικά χρόνια η ερώτηση αυτή δεν θα διατυπωνόταν καν. Ή -για να είμαι πιο ακριβής- κάποια χεράκια θα απλώνονταν στις βιβλιοθήκες για να ξεφυλλίσουν κάποιο από αυτά με έκδηλη τη δίψα στα μάτια τους να τρέξουν πάνω στις σελίδες του. Πλέον τα δάχτυλα τρέχουν αχόρταγα πάνω στο πληκτρολόγιο κάποιας ηλεκτρονικής συσκευής.
Η παρατήρηση των μαθητών συγκρούεται με την προσωπική μου αισιοδοξία ότι το χαρτί δεν πέθανε και δεν μπορεί να πεθάνει. Αν συμβεί αυτό, μαζί του θα σβήσει ο νους, η σκέψη, ο προβληματισμός και όλα θα αποτελούν ένα εφήμερο πέρασμα μπροστά από την οθόνη.
Η αισιοδοξία μου όμως έρχεται να ενισχυθεί από τα όσα κατέθεσε πρόσφατα επισκεπτόμενη την Αθήνα η αρχισυντάκτρια της αμερικανικής Vogue ή, όπως αποκαλείται ευρέως, η «σιδηρά κυρία της μόδας», Αννα Γουίντουρ. Οταν ρωτήθηκε αν έφτασε το τέλος για τα περιοδικά και τις εφημερίδες, απάντησε: «Το χαρτί είναι η πασαρέλα μας. Από εκεί στέλνουμε το μήνυμά μας στον κόσμο και από εκεί παίρνουν τη σκυτάλη το ψηφιακό βίντεο, οι εκδηλώσεις και όλα τα άλλα. Είμαστε η ποιότητα, η καλύτερη δημοσιογραφία, τα καλύτερα μυαλά στη δουλειά που κάνουμε και, αν γίνουμε κάτι το πολύ στιγμιαίο, το οποίο όλοι παρακολουθούν για ένα λεπτό πριν εξαφανιστεί, τότε δεν είμαστε αυτό που εμείς πιστεύουμε ότι είμαστε, το οποίο έχει να κάνει με πολύ εξαιρετική δημοσιογραφία και ποιότητα».
Κι εδώ είναι το κρίσιμο ερώτημα: Πόσες και πόσοι είναι διατεθειμένοι να υπηρετήσουν την εξαιρετική δημοσιογραφία του χαρτιού; Για να δοθεί η απάντηση, θα πρέπει κανείς να ανατρέξει στα έντυπα. Και εκεί, στις σελίδες τους, θα συναντήσει αρκετούς που μάχονται για να κρατήσουν ζωντανό το χαρτί. Αρκετούς που μάχονται να συνομιλήσουν με τον αναγνώστη τους. Να τον πείσουν ότι κάτι έχει να κερδίσει μουτζουρώνοντας τα δάχτυλά του με μία εφημερίδα ή ξεφυλλίζοντας το ιλουστρασιόν χαρτί ενός περιοδικού. Αν δεν δοθεί η ευκαιρία στα νέα παιδιά να νιώσουν στα δάχτυλά τους την υφή του χαρτιού, τότε θα συνεχίσουν να ρωτάνε «ποιος διαβάζει αυτά τα βιβλία;»





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:36:28]