ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΡΙΖΟΓΙΑΝΝΗ ΜΑΡΙΝΑ


Αυτό το τσίμπημα είναι διαφορετικό



Επί κοντώ ή επί αγρώ;
Δεν θα απαντήσω στο δίλημμα που θέτει η διπλανή στήλη, διότι ως μέλος της συντακτικής ομάδας του περιοδικού μας συμμετείχα σε αυτή τη διχογνωμία. Αλλωστε απαντήθηκε από το εξώφυλλο του Trip που ήδη ξεκίνησε το ταξίδι του και βρίσκεται στα χέρια των περισσοτέρων από εσάς.
Θα προσπαθήσω όμως να ερμηνεύσω την υψηλή τηλεθέαση που συγκεντρώνουν οι «Αγριες μέλισσες». Αν και τις μέλισσες προσπαθούμε γενικά να τις αποφύγουμε, με αυτές συμβαίνει το αντίθετο. Κολλήσαμε στο μέλι τους για τα καλά. Αποτέλεσαν αφορμή να ανοίξουμε και πάλι την τηλεόρασή μας.
Πίσω όμως από αυτό κρύβεται, κατά τη δική μου ερμηνεία, κάτι πολύ θετικό. Η διατήρηση των ποιοτικών κριτηρίων σε αυτό που σερβίρει η μικρή οθόνη. Προσωπικά πίστευα ότι είχαν απολεσθεί. Μάλλον βρίσκονταν σε κατάσταση καταστολής και περίμεναν το κατάλληλο τσίμπημα. Οι «Αγριες Μέλισσες» το πέτυχαν. Συνδύασαν δυνατές ερμηνείες μέσα σ' ένα σκηνικό που συγκινεί την ελληνική ψυχή. Το μάτι επιμένει να αποζητάει τον καθαρό ήρωα. Η ελληνική ύπαιθρος συνεχίζει να συγκινεί και να ξετυλίγει στο μυαλό και στην ψυχή του κάθε τηλεθεατή ένα κουβάρι με ξεκάθαρες αναμνήσεις. Απλώνει νήμα ποτισμένο σε μεθυστικά αρώματα που το έχουν γνέσει στο αδράχτι τα χέρια κάποιας αρχόντισσας γιαγιάς που καθισμένη δίπλα στη γλάστρα του βασιλικού γέμιζε τα παιδικά μάτια με την πιο όμορφη εικόνα.
Οι «Αγριες Μέλισσες» τσίμπησαν το ευαίσθητο σημείο της ελληνικής ψυχής που πνιγμένη στην άγρια καθημερινότητα αναζητά να βρει καταφύγιο και να ταξιδέψει σ' έναν άλλο κόσμο με συνταξιδιώτες ανθρώπους μιας άλλης εποχής. Ανθρώπους που δεν είναι όλοι απαλλαγμένοι από τα πάθη τους, αλλά το φυσικό περιβάλλον, οι πρωταγωνιστές και οι εξαίσιες ερμηνείες τους έχουν τη δύναμη να σε κάνουν να τα βλέπεις με άλλο μάτι.
Ισως η σαρωτική τηλεθέαση να μαρτυράει και μία ενδόμυχη νοσταλγία για την Ελλάδα του παρελθόντος, για ξεχασμένες αξίες, για μία κοινωνική πραγματικότητα που υμνεί την αθωότητα, προστατεύει και δικαιώνει τον αδύνατο. Κι αυτό δεν αφορά μόνον όσους την έζησαν αλλά κι αυτούς που τη γνώρισαν μέσα από τις περιγραφές των μεγαλυτέρων. Τα πράσινα ξύλινα θρανία του Δημοτικού Σχολείου ξύπνησαν μνήμες και προκάλεσαν διηγήσεις.
Αυτή είναι η επιτυχία ενός τηλεοπτικού προϊόντος. Το τσίμπημα που επιφύλαξαν οι «Αγριες Μέλισσες» στους τηλεθεατές ήταν μοιραίο. Απομένει η δικαίωσή τους από την εξέλιξη της πλοκής και την κατάληξή της.

*************
Το δίλημμα που έθετε ο Κωνσταντίνος Μάγνης στη διπλανή στήλη στο Κυριακάτικο φύλλο της «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ» ήταν το εξής:

Επί κοντώ ή επί αγρώ;
Δημήτρης Γκοτσόπουλος εναντίον Κατερίνας Στεφανίδου. Οχι δεν υπάρχει κάποια αντιδικία μεταξύ του καλλιτέχνη και της πρωταθλήτριας. Αλλά- έχει ενδιαφέρον κάποια εν οίκω να βγαίνουν εν δήμω- υπήρξε διχογνωμία στους κόλπους του συντακτικού προσωπικού του trip.
Κάποια στιγμή στις διχογνωμίες θα εφαρμοστεί το εκδοτικό- διευθυντικό- αρχισυντακτικό δικαίωμα, ανάλογα με τη βαθμίδα που καλείται να πάρει την απόφαση. Αλλά η συζήτηση διεξάγεται με όρους ισοτιμίας. Πού ξέρεις; Μπορεί καμιά φορά να έχουν οι διευθυντές το άδικο… (συνεκτιμωμένου, βέβαια, ότι το τελικό δίκιο το έχει η πραγματικότητα)
Η διαφωνία έγκειτο στην επιλογή προσώπου για το εξώφυλλο της έκδοσης του trip Νοεμβρίου. Από τα πρόσωπα που απασχόλησαν τις στήλες του περιοδικού, και που ανταποκρίθηκαν με κολακευτική για το trip και την ομάδα του προθυμία, επιλέχτηκαν δύο ενδεικνυόμενες περιπτώσεις, διασημότητες και οι δύο για διαφορετικούς λόγους. Η Κατερίνα Στεφανίδου και ο πατρινής καταγωγής πρωταγωνιστής του σίριαλ «Αγριες Μέλισσες» Δημήτρης Γκοτσόπουλος.
Επικράτησε η άποψη ότι όταν έχεις στην έκδοσή σου μια ολυμπιονίκη και παγκόσμια πρωταθλήτρια, πάσα άλλη πρόταση παυσάτω. Και αυτό πριν καν φτάσουμε σε συζήτηση για την ποιότητα της αθλήτριας και του χαρακτήρα ή την ακτινοβολία της. Αρκούν και οι συμβολικοί λόγοι. Η Κατερίνα Στεφανίδου είναι ένα πρόσωπο που ενώνει τους Ελληνες κάτω από τη σημαία, με τη σκληρή ατομική της προσπάθεια και την υποδειγματική της υπέρβαση, η οποία εμπνέει τους νέους ανθρώπους και διδάσκει ότι κάθε Ελληνας μπορεί να βρεθεί στην κορυφή του αντικειμένου του, υπό τον όρο της φιλοδοξίας, της οργάνωσης, της αυτοπειθαρχίας και του μόχθου.
Η αντίθετη άποψη τα αναγνώριζε όλα αυτά, υποστήριζε όμως ότι δεν μπορούμε να παραβλέπουμε την απίστευτη δημοτικότητα του συγκεκριμένου σίριαλ και του συγκεκριμένου προσώπου, που έχει σκλαβώσει το πανελλήνιο τηλεοπτικό κοινό με την ερμηνεία του, το φιζίκ του και τον τύπο του.
Η πρώτη πλευρά επίσης τα αναγνώριζε όλα αυτά αλλά εν τέλει υπήρξε ένα διά ταύτα με τη μορφή του εξωφύλλου στο περιοδικό που κυκλοφόρησε: Στεφανίδου. Αλλά η συζήτηση δεν έμεινε λειψή: Η δημοτικότητα της Στεφανίδου μπορεί να εξηγηθεί. Των «Μελισσών»; Ενα σίριαλ που φτιάχτηκε και παίχτηκε κάτω από τη μύτη των βαρέων παρατηρητών του δημοσίου βίου και των κοινωνικών ρευμάτων, παίρνει τη ρεβάνς του χαμένου κύρους της ελληνικής τηλεόρασης κατά τρόπο παραπάνω και από σαρωτικό. Ο λόγος;
Αλλος λέει ότι απλά ο κόσμος διψούσε για κάτι ποιοτικό. Αλλος λέει ότι το σίριαλ αυτό μας υπνωτίζει μέσα στην ατμόσφαιρα της μυθολογίας των αγνών κοινωνικών ηθών του ελληνικού επαρχιακού παρελθόντος, με όπλο το αγαπημένο θέμα, από καταβολής λογοτεχνίας και θεάτρου: Την ταλαιπωρία των καλών ανθρώπων, τη δοκιμασία των ιδανικών και των αξιών, αλλά και τον μαζοχιστική έλξη που ξυπνάει μέσα μας η γοητεία του κακού.
Απλοί άνθρωποι είμαστε. Τι ζητάμε; Μερικά χρυσά μετάλλια και καθαρούς ήρωες για τα βράδια μας. Και ωραίους, πρωτίστως.






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [15:57:54]