ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καιρίδης: Ηττα του λαϊκισμού σε Ελλάδα και ΕΕ

Καιρίδης: Ηττα του λαϊκισμού σε Ελλάδα και ΕΕ



Ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων στο τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πάντειο Πανεπιστήμιο Δημήτρης Καιρίδης και υποψήφιος Ευρωβουλευτής με την Νέα Δημοκρατία έρχεται αύριο στην Πάτρα και μιλάει στην «Π».

Είστε καθηγητής Διεθνών Σχέσεων και Διευθυντής του Μεταπτυχιακού Προγράμματος «Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές» στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τι σας έκανε να βάλετε υποψηφιότητα με τη ΝΔ;
Η δική μου έγνοια είναι να αποτρέψουμε, έστω την ύστατη στιγμή τη μετατροπή της τρέχουσας κρίσης σε μονιμότερη και μη αναστρέψιμη παρακμή. Γι' αυτό αποφάσισα να βγω από την ακαδημαϊκή ασφάλεια και να πάρω μέρος σε αυτή τη μάχη.
Ο Σύριζα δυστυχώς παρέτεινε την κρίση και της προσέδωσε μονιμότερα χαρακτηριστικά παρακμής.
Η σημερινή πορεία είναι απολύτως αδιέξοδη: αναιμική ανάπτυξη, επενδυτική άπνοια, φυγή των νέων στο εξωτερικό, επιταχυνόμενη γήρανση, στοχοποίηση της μεσαίας τάξης, αντιμεταρρύθμιση και ισοπεδωτισμός στην παιδεία, θεσμικές παρεκτροπές στη δημόσια διοίκηση και τη δικαιοσύνη. Παντού ένας διάχυτος λαϊκισμός. Διχαστικός και απολύτως τοξικός λόγος, ο οποίος κορυφώνεται στο σημερινό άγος του αγριεμένου πολακισμού.
Η χώρα μας πλήρωσε πανάκριβο τίμημα για τις αυταπάτες και τα ψεύδη του λαϊκισμού όμως, τώρα, έχει μια ευκαιρία ανάταξης που δεν μπορεί να πάει χαμένη.
Η Νέα Δημοκρατία είναι ο φυσικός πολιτικός μου χώρος ως η μεγάλη ευρωπαϊκή και φιλελεύθερη παράταξη. Έβαλε την Ελλάδα στην ΕΟΚ, πριν από σαράντα χρόνια, την κράτησε στην Ευρωπαϊκή Ένωση στην κρίση του καλοκαιριού του 2015 και τώρα επιφορτίζεται με την ευθύνη της πολιτικής αλλαγής που χρειάζεται η πατρίδα μας. Για να ανακτήσει την αξιοπιστία της, να ξαναπιάσει το νήμα των μεταρρυθμίσεων που απαιτούνται για να αντιμετωπίσουμε με ασφάλεια τις προκλήσεις της νέας εποχής και να διεκδικήσουμε την περισσότερη και ισχυρότερη Ευρώπη που χρειαζόμαστε.

Γιατί ο Δημήτρης Καιρίδης είναι υποψήφιος ευρωβουλευτής και όχι βουλευτής; Ποιο είναι το όραμά σας για την Ευρωβουλή;
Καταρχήν, το διακύβευμα είναι κοινό: Αφορά την ήττα του λαϊκισμού και στην Ελλάδα και στην Ευρώπη. Η ήττα του λαϊκισμού στις ευρωεκλογές αποτελεί πρόκριμα για τη μεγάλη πολιτική αλλαγή που χρειαζόμαστε στις εθνικές εκλογές. Εκτιμώ δε, πως οι γνώσεις μου, η επαγγελματική μου εμπειρία ως καθηγητή διεθνών σχέσεων και η ευρύτερη ενασχόληση μου με τα ευρωπαϊκά θέματα όλα τα προηγούμενα χρόνια από διάφορες θέσεις με καθιστούν πιο χρήσιμο στην Ευρωβουλή.
Ο στόχος μου στην Ευρώπη είναι πολύ συγκεκριμένος. Πρωταρχική αποστολή μου είναι να συμβάλω στην οικονομική και κοινωνική ανάταξη, με έμφαση στους πολλούς, τη μεσαία τάξη και τα λαϊκά στρώματα, που κουβάλησαν το μεγαλύτερο φορτίο της κρίσης. Προϋπόθεση είναι η μείωση των υπερ-πλεονασμάτων, ώστε να μειωθούν οι φόροι και οι εισφορές, η τραπεζική ένωση για να γυρίσουν οι καταθέσεις και ο κοινός προϋπολογισμός της ευρωζώνης για την ενίσχυση των χωρών σε κρίση, όπως η Ελλάδα. Για να πετύχουμε όμως αυτό το μεγάλο στόχο-κλειδί της μείωσης των υπερπλεονασμάτων για την ελληνική ανάπτυξη θα πρέπει να ανακτήσουμε τη μεταρρυθμιστική μας αξιοπιστία έναντι των εταίρων μας. Αυτό προϋποθέτει μια καθαρή ευρω-νίκη της ΝΔ.
Ταυτόχρονα, θα ήθελα να αφοσιωθώ στην αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων για την αναβάθμιση της παιδείας μας. Αλλωστε, η παιδεία στη χώρα μας υπήρξε ο βασικός μοχλός εθνικής προόδου και κοινωνικής ανέλιξης. Ο εκπαιδευτικός ισοπεδωτισμός του Σύριζα εντάσσεται στην ευρύτερη στοχοποίηση της μεσαίας τάξης και προσφέρει τη χειρότερη υπηρεσία στους πιο αδύναμους των συμπολιτών μας.
Τέλος, με απασχολεί το ζήτημα της ασφάλειας. Τόσο της εξωτερικής που αφορά την αναβάθμιση των συνόρων μας σε ευρωπαϊκά έναντι κάθε εξωτερικής απειλής όσο και εσωτερικά, μιας και η σημερινή ανασφάλεια πλήττει τη μεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών και, ιδίως, των πιο αδύναμων.

Η άνοδος των ακροδεξιών κομμάτων είναι αισθητή. Αν τα ακροδεξιά κόμματα της Ευρωπαϊκής Ενωσης ενωθούν, θα μπορούσαν να σχηματίσουν τη δεύτερη μεγαλύτερη πολιτική ομάδα στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Σε τί οφείλεται κατά τη γνώμη σας η άνοδος αυτή;
Στην οικονομική κρίση του 2008, στην ευρύτερη πίεση της παγκοσμιοποίησης που αυξάνει τις ανισότητες στο εσωτερικό πολλών ευρωπαϊκών κοινωνιών, στην προσφυγική κρίση του 2015 και, κυρίως, στην αίσθηση της απώλειας ελέγχου των συνόρων, που οι εικόνες από τα ελληνικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου αντιπροσώπευαν. Επίσης στην πολιτική αδυναμία να δοθούν σύγχρονες απαντήσεις στις υπαρκτές ανησυχίες των πολιτών και στις νέες γενιές που δεν έχουν την ίδια αίσθηση της ιστορίας με τις πρώτες μεταπολεμικές γενιές που οικοδόμησαν τη σημερινή Ευρώπη και, βέβαια σε μεγάλο βαθμό στις αρνητικές πλευρές του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης.
Η άνοδος της ακροδεξιάς πλήττει ευθέως την ευρωπαϊκή συνοχή που χρειαζόμαστε για να βγούμε από τη σημερινή κρίση. Ομως, η πολυδιάσπασή της και το γεγονός ότι οι φιλο-ευρωπαϊκές δυνάμεις θα διατηρήσουν την πλειοψηφία, περιορίζουν κάπως τον κίνδυνο για το Ευρωκοινοβούλιο. Αντίθετα, τα πράγματα θα είναι πιο δύσκολα, μετά τις ευρω-εκλογές, σε εθνικό επίπεδο για μια σειρά από χώρες.

Η έξαρση της ακροδεξιάς βίας έρχεται να συναντήσει την ισλαμική δημιουργώντας ένα εκρηκτικό περιβάλλον και συνάμα έναν φαύλο κύκλο βίας. Πώς θα μπορούσε να αποτραπεί το ανωτέρω φαινόμενο;
Αποφεύγοντας την παγίδα μιας «σύγκρουσης πολιτισμών» που οι φανατικοί και από τις δυο πλευρές μετά μανίας επιδιώκουν. Θα πρέπει δηλαδή με ψυχραιμία, εγρήγορση και διεθνείς συνεργασίες να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της ριζοσπαστικοποίησης στη βία, που είναι ένα παγκόσμιο φαινόμενο και συνδέεται και με το πρόβλημα κατάχρησης του ίντερνετ που περιέγραψα. Το χειρότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να απομονώσουμε τη συντριπτική πλειοψηφία των μετριοπαθών μουσουλμάνων, που είναι και οι ίδιοι, και μάλιστα περισσότερο, θύματα της ισλαμιστικής βίας. Η απάντηση της πρωθυπουργού της Νέας Ζηλανδίας στις πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις εκεί αποτελούν ένα σωστό υπόδειγμα. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να είμαστε ανελέητοι έναντι κάθε μορφής βίας. Αλλωστε, η βία είναι από τη φύση της φασιστική και αντι-δημοκρατική.

Στις 25/1/2019 κυρώθηκε από την Βουλή των Ελλήνων η Συμφωνία των Πρεσπών. Είναι μια καλή ή κακή Συμφωνία; Είχε ελλείψεις; Και αν ναι, ποιες ήσαν αυτές κατά τη γνώμη σας;
Από την πρώτη στιγμή επισήμανα και, συστηματικά, επί ένα χρόνο, στον δημόσιο διάλογο, ότι πρόκειται για μια κακή, μια λάθος Συμφωνία. Γιατί αντί να επιλύει το πρόβλημα, το περιπλέκει και το διαιωνίζει. Το βασικό πρόβλημα έγκειται στο άρθρο 7 και στην αναγνώριση από την Ελλάδα, για πρώτη φορά, του αυτόνομου «μακεδονισμού», δηλαδή ενός ξεχωριστού «μακεδονικού» έθνους, με «μακεδονική» γλώσσα και ταυτότητα. Η αναντιστοιχία μεταξύ του ονόματος του κράτους και του εθνικού προσδιορισμού του λαού που κατοικεί σε αυτό αποτελεί την πεμπτουσία ενδεχόμενων διεκδικήσεων σε βάρος μας στο μέλλον.
Προσωπικά, πάντα πίστευα στην ανάγκη μιας συμφωνίας προς όφελος του εθνικού συμφέροντος και των σχέσεων καλής γειτονίας στη Βαλκανική. Ωστόσο, ο Αλέξης Τσίπρας πολιτεύθηκε χωρίς γνώση, μυστικά και με εσωτερική πολιτική στόχευση τη διάσπαση της αντιπολίτευσης κι έτσι η Ελλάδα κατέστη επισπεύδουσα για μια Συμφωνία που οι γείτονες είχαν βασικά ως προτεραιότητα. Τώρα, η Ελλάδα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί τη συμμετοχή της στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να διασφαλίσει θιγόμενα συμφέροντα και, κυρίως, να ακυρώσει κάθε είδους αλυτρωτική διάθεση εκ μέρους της γείτονος χώρας ή τρίτων δυνάμεων που θα μπορούσαν να τη χρησιμοποιήσουν βλαπτικά απέναντι στη χώρα μας.

Της ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΡΗΓΑΤΟΥ



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [22:50:46]