ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η καταστροφή της Σμύρνης

Η καταστροφή της Σμύρνης



ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. Μάρτιος, 09. Την Κυριακή, το θέμα της έκθεσης ήταν εύκολο. Η Πρόεδρος της Δημοκρατίας φοράει τα παπούτσια που την εξυπηρετούν. Για ποιό λόγο να κάνει το αντίθετο; Οταν ο Καραμανλής πήγαινε για γκολφ, φορούσε παπούτσια για το γκολφ. Οταν πας για περπάτημα, φοράς παπούτσια για περπάτημα και όχι ψηλοτάκουνο, ιδιαίτερα εάν είσαι άνδρας Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αν και δεν αποκλείουμε και αυτό να συμβεί κάποια εποχή, αλλά έχουμε καιρό ως τότε. Λογικά.

Τη Δευτέρα το πρωί, το θέμα ήταν στρωτό και βατό και πάλι: Είμαστε υπέρ της ισότητας των γυναικών με τους άνδρες (υποθέτουμε και των γυναικών μεταξύ τους, γιατί δεν βλέπουμε να συζητείται πολύ αυτό) και φυσικά κατά των φαινομένων απαξίας, εκμετάλλευσης, κακομεταχείρισης.

Τη Δευτέρα το μεσημέρι, μπήκε εξτρά θέμα: Αστυνομική βία στη Νέα Σμύρνη. Δεν δυσκολευτήκαμε ούτε εκεί: Είμαστε αναφανδόν κατά της αστυνομικής βίας, εφόσον είναι ασύμμετρη ή καταχρηστική. Ασύμμετρη είναι η βία που ασκείται εντελώς δυσανάλογα σε σχέση με τη φύσης της περίστασης. Καταχρηστική είναι η βία που δεν έπρεπε να ασκηθεί καθόλου.

Και στα τρία θέματα, βαθμός άριστα 20. Εγραψε και ο Χρυσοχοϊδης καλά: Είπε ότι θα ελεγχθούν τα περιστατικά και θα αποδοθούν ευθύνες.

Τα γραπτά δεν είναι δύσκολα, όταν τα θέματα είναι τα αναμενόμενα. Η πραγματική ζωή, βέβαια, δεν είναι υποχρεωμένη να παρακολουθεί τις απόψεις, τις θέσεις, τις δεσμεύσεις, τους χαιρετισμούς και τους χαρταετούς. Θυμηθήκαμε το επεισόδιο στο Κουκάκι, με την οικογένεια Ινδαρέ, που μήνυσε αστυνομικούς για αυθαιρεσία και κακοποίηση. Ο εισαγγελέας έβαλε την υπόθεση στο αρχείο, μετατοπιζόμενος σε θέση δικαστή. Αποφάνθηκε ότι οι μηνυτές (πολίτες) είχαν άδικο γιατί οι μηνυθέντες (αστυνομικοί) υποστήριζαν αντίθετους ισχυρισμούς. Προεξόφλησε δηλαδή ότι το κράτος εξ ορισμού πρεσβεύει το αληθές και το δίκαιο και όποιος διατείνεται το αντίθετο είναι αυταπόδεικτα ψευδόμενος. Είμαστε το κράτος και είμαστε οι καλοί. Ακόμα πιο επικίνδυνο: Είμαστε οι καλοί, και άρα γινόμαστε κράτος (Ελλάδα, 1967) ή πάμε να γίνουμε κράτος (Ελλάδα, 2011).

Αφήνουμε το Κουκάκι γιατί είναι επικίνδυνο να κυκλοφορείς σε ύποπτες ταράτσες και επιστρέφουμε στη Νέα Σμύρνη. Η αστυνομία δεν πρέπει να υπερβάλλει και φυσικά δεν πρέπει να ασχημονεί. Αλλά αν παρ' όλα αυτά και υπερβάλλει και ασχημονεί, αυτό χρειάζεται να εξηγηθεί.

Ο ρηχός και εύκολος τρόπος είναι να κατηγορηθεί η κυβέρνηση για υπόθαλψη και ενθάρρυνση των κρουσμάτων, αν όχι και για καθοδήγηση. Δεξιά η κυβέρνηση, πάει να πει αυταρχική, τι άλλο θα κάνει; Θα βάζει την αστυνομία να βαράει, να τρομοκρατεί, να σπάει τον τσαμπουκά των πολιτών και των κινημάτων. Χούντα, παιδί μου, τι περιμένεις; Και αλήθεια να μην είναι, δεν πειράζει. Η σημερινή δεξιά είναι κληρονόμος της προδικτατορικής, συνεπώς φέρει δια βίου ενοχή για το προπατορικό μπερντάχι του παρελθόντος. Δεν ξεχνάμε τι σημαίνει δεξιά, μάλλον τι οφείλει να σημαίνει δεξιά, προκειμένου να ευθυγραμμίζεται με τον τρόπο που μας εξυπηρετεί να ερμηνεύουμε την πολιτική πραγματικότητα, έτσι που- ετεροπροσδιορίζοντας τον αντίπαλο- να αυτοπροσδιοριζόμαστε ως δημοκρατικοί, της ηρωικής κοπής κιόλα.

Αλλά να που αποφάσισε να μπει στον ρόλο και ο τσατίλας αστυνομικός. Αυτός που τον πάνε καροτσάκι ως μπάτσο, γουρούνι, δολοφόνο, που προπηλακίζεται και υποτιμάται, που προκαλείται από πορείες και ασχήμιες αναρχικοαυτονομοροπαλοφόρων ειρηνιστών, που αντιμετωπίζει τις ύβρεις και τα υπεροπτικά βλέμματα των νεοκουφοντινικών, που τρώει πετριές και μολότοφ, καλή ώρα πριν λίγες μέρες κάποιοι αστυνομικοί που επέστρεφαν με μοτοσικλέτες στο αστυνομικό μέγαρο της Πάτρας. Και μόλις σπάσει το σκοινί της αυτοπειθαρχίας και των κανονισμών, χυμάει με το γκλομπ για να πάρει την εκδικησούλα του, είτε εκτός εαυτού είτε για να ξεχαρμανιάσει. Θα πεις, και δικαίως, πως αυτές είναι επιεικώς αντιεπαγγελματικές συμπεριφορές, και πιθανόν να υποδηλώνουν άτομα με σπέρματα Κορκονέα στον ψυχισμό τους. Αλλά το δίκιο σου δεν θα έχει και μεγάλη σημασία μπροστά στο φαινόμενο της σώρευσης ηλεκτρικού φορτίου και στις δύο, πλέον, πλευρές του σκηνικού. Αυτό είναι το πρόβλημα που πρέπει να δούμε, πέρα από την καρέκλα του Χρυσοχοϊδη, το ενδεχόμενο δηλαδή, μια παρυφή του αστυνομικού σώματος να έχει αρπάξει επικίνδυνα με τούτα και με κείνα, και να μη μαζεύεται ούτε με ΕΔΕ ούτε με προανακρίσεις, και μαζί να αυξάνεται και ο κόσμος που συγκατανεύει σε στιλ «καλά σας κάνει», διότι, βλέπεις, όταν πετάς πέτρες στο νερό, οι πέτρες σηκώνουν κύματα, και όταν απεργάζεσαι διχασμούς, στο τέλος διχασμούς θα έχεις, και οι διχασμοί δεν είναι κατά παραγγελία, αλλά πυροδοτούν διεργασίες που πολύ συχνά αυτονομούνται και δεν ελέγχονται.

Το συμπέρασμα: Χρειάζεται υπευθυνότητα. (Αριστα 20). Τι περίεργο. Στα γραπτά πάμε μια χαρά. Στα προφορικά επίσης. Αλλά μόλις πάμε στο εργαστήριο, μας τρυπάνε οι σωλήνες, ξεχύνονται τα αέρια, διαρρέουν τα οξέα και ανατιναζόμαστε. Ηθελες να ανάψεις και τσιγάρο.

 




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [22:29:59]