ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Όταν διακυβεύεται η Δημοκρατία

Όταν διακυβεύεται η Δημοκρατία



Ούτε η πανδημία, ούτε οι σεισμοί, ούτε το ανοικτό μέτωπο της Τουρκίας, ούτε η οικονομική κατάρρευση, αλλά ούτε και η υπεράσπιση της δημοκρατίας, κατάφεραν να ενώσουν τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου.

Ιδιαίτερα δε στο τελευταίο βαθαίνει το χάσμα περαιτέρω και λαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις με χαρακτηριστικά εμφύλιας διαμάχης.

Ο εκβιασμός ενός τρομοκράτη, που στέρησε τη ζωή σε ανθρώπους, έγινε λάβαρο και πανό στα χέρια νέων ανθρώπων. Το πιο θλιβερό είναι ότι αυτό το λάβαρο το ύψωσαν πρώτα πολιτικά πρόσωπα που υπηρέτησαν και υπηρετούν τον τόπο. Η χώρα το τελευταίο διάστημα κινείται στους ρυθμούς ενός βαρυποινίτη καταδικασθέντα τρομοκράτη.

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί ότι η τρομοκρατία θα αποτελούσε αντικείμενο, πρωτίστως πολιτικής αντιπαράθεσης, και ακολούθως κοινωνικής; Ποιος θα περίμενε ότι πολιτικοί παράγοντες που έχουν θέση στο Ελληνικό κοινοβούλιο θα διαχώριζαν τα θύματα των τρομοκρατών ανάλογα με τον πολιτικό χώρο που ανήκουν; Ποιος θα περίμενε ότι θα υπήρχαν νέοι άνθρωποι που θα διαδήλωναν περήφανοι υπό το πανό «Γεννήθηκα 17 Νοέμβρη», θα απειλούσαν τις αστυνομικές δυνάμεις και θα προκαλούσαν εκτεταμένες φθορές σε δημόσιους και ιδιωτικούς χώρους υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα που πιστεύει ότι έχει ένας τρομοκράτης;

Σε αυτή τη νέα μορφή του εμφυλίου έχει παίξει καθοριστικό ρόλο η ρητορική που υιοθέτησαν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ. Με τις δηλώσεις, τις δημόσιες τοποθετήσεις τους, τις υπογραφές τους στα κείμενα υπεράσπισης του Κουφοντίνα έριξαν αλάτι στις ανοικτές πληγές. Ολο αυτό δείχνει ότι κάποιοι αντιμετώπισαν το αίτημα Κουφοντίνα ως όχημα για την ηθική νομιμοποίηση της τρομοκρατίας. Ισως σε αυτή τη ρίζα να βρίσκεται τελικά και η απάντηση γιατί στη χώρα μας δεν έχει νικηθεί ακόμα η τρομοκρατία.

Μπορεί να αντιληφθεί κανείς τι θα συνέβαινε στη χώρα αν απαντούσαν στην πρόκληση, σχηματίζοντας μέτωπο, οι συγγενείς των θυμάτων της τρομοκρατίας; Μέχρι τώρα όλοι αυτοί έχουν απαντήσει με θαυμαστή ψυχραιμία και αυτοέλεγχο στην καθημερινή και εξοργιστική πρόκληση του δέχονται. Στον αυτοέλεγχο όλων αυτών οφείλεται το γεγονός ότι δεν έχει ξεσπάσει εμφύλια σύρραξη.

Την ίδια ψυχραιμία διακρίναμε και στο άκρως ορθό και εύστοχο άρθρο της κ. Ντόρας Μπακογιάννη στην εφημερίδα «Τα Νέα». Πέραν των άλλων σπουδαίων που σημείωνε σε αυτό, υπενθύμισε «στους μικρούς και μεγάλους "κ. Δρίτσες" του ΣΥΡΙΖΑ» όπως έγραψε η ίδια ότι «το 1989, μετά τη δολοφονία του Παύλου Μπακογιάννη, τρομοκρατήθηκε μια ολόκληρη κοινωνία, βλέποντας ξανά στην πόρτα της το φάντασμα ενός νέου εμφύλιου. Και τότε τη Δημοκρατία την κράτησαν όρθια οι ηγέτες ΟΛΩΝ των πολιτικών κομμάτων της εποχής, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο Χαρίλαος Φλωράκης και ο Λεωνίδας Κύρκος με την κοινή τους καταδίκη της βίας χωρίς υποσημειώσεις και αστερίσκους».

Αν το νυν πολιτικό σύστημα δεν είναι ικανό να κάνει ακόμα ένα βήμα πιο πέρα ας ακολουθήσει τουλάχιστον την περπατημένη και τα βήματα των προκατόχων του.     

Και για το τέλος δανείζομαι μία από τις ουσιαστικότερες φράσεις που σημειώνει στο άρθρο της η κ. Μπακογιάννη και η οποία αποτελεί φράση του Παύλου Μπακογιάννη. «Επειδή διαφωνούμε δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να συνυπάρχουμε».  






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:13:13]