ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αστικές αναπλάσεις

Αστικές αναπλάσεις



Ακόμα και τώρα δεν ξέρουμε ακριβώς το πώς και το γιατί, αλλά ουσιαστικά είναι σαν να το ξέρουμε. Το ένα αυτοκίνητο κυνήγησε το άλλο, του έφραξε τον δρόμο. Επακολούθησε συμπλοκή, βγήκε μαχαίρι, βγήκε πιστόλι. Το θύμα στο νοσοκομείο, δεν αναφέρονταν σοβαρές ελπίδες επιβίωσης. Ο δράστης- οι δράστες αναζητούνταν, χωρίς να έχουν οι ίδιοι να έχουν πολλές ελπίδες να μην αποκαλυφθεί η ταυτότητά τους. Πας σε σύγκρουση με πιθανή κατάληξη τη χρήση πυρός και τον φόνο, και το κάνεις στον κόμβο Κουρτέση. Πώς και δεν διάλεξαν τη διασταύρωση Ερμού και Καραϊσκάκη, όπου και το αστυνομικό μέγαρο. Αιτία της σύρραξης κάποιος διαπληκτισμός, κάποια διαφορά, κάποιος ανταγωνισμός, βίαιη αναμέτρηση με θέμα την ισχύ ή την επιβολή. Ορισμένοι μιλούν για την περίφημη «νύχτα». Η μόνη νύχτα που ξέρουμε να έχει η Πάτρα, ιδιαίτερα τώρα με την πανδημία, είναι αυτή που μεσολαβεί μεταξύ λυκόφωτος και ξημερώματος. Αλλά πάντα υπάρχει ένας κόσμος πέραν αυτού που γνωρίζεις, και σίγουρα υπάρχει κόσμος πέραν αυτού που θα ήθελες να υπάρχει. Την ώρα του μεγάλου μας ύπνου, κινούνται άλλες μορφές και άλλοι ίσκιοι.
Η μεγαλύτερη αποτυχία των πόλεων είναι η αδυναμία τους να εντάξουν στον ιστό τους όλα τα στοιχεία τους, με όρους θεμιτής συμμετοχής στην καθημερινότητα και προσυπογραφής κοινών κανονισμών, προταγμάτων, αξιών και υγιούς αντίληψης για την αισθητική. Μιλάμε για μια περιθωριοποίηση που σε μεγάλο βαθμό έχει πολεοδομικά χαρακτηριστικά. Είναι ορισμένες γειτονιές που περιχαρακώνουν τους πυρήνες τους στο πλαίσιο μιας αυτονομημένης ταχύτητας, με άλλους κώδικες, γλώσσα και επιδιώξεις. Εχει άλλους πρωταγωνιστές και άλλους νόμους εκεί. Η ιδέα των αστικών αναπλάσεων, υμνήθηκε ως λύση για την απο-περιθωριοποίηση, την επέκταση της αστικής ταυτότητας στις παρυφές της πόλης, σαν ένα κύμα που θα εμφυτευόταν σε συνειδήσεις και θα αφηγείτο την πολιτισμική σημασία του ανήκειν. Πολύ ωραία ιδέα, αλλά για τα εργαστήρια. Καμία αρχιτεκτονική δεν μπορεί να αποδώσει αφ' εαυτής: Αυτός που αστικοποιεί δεν είναι μόνος ο αρχιτέκτονας. Είναι οι κοινωνικές και οικονομικές δραστηριότητες, όπως βέβαια και η παιδεία, η κατάρτιση, η κοινωνική μόρφωση και η αστική αγωγή αυτές που δημιουργούν τον άλλον αέρα και διαλύουν τις νύχτες και φωτίζουν τους παραδρόμους τους.
Ποιό είναι το προφίλ των ανθρώπων αυτών; Μαχαίρια, λοστάρια, πιστόλια. Μέσα κυριαρχίας και κατοχύρωσης θέσης. Αλλά και φόβος. Τον χτυπάς, για να μη σε χτυπήσει. Του ρίχνεις για να μη σου ρίξει. Μετά θα έρθουν περιπολικά, κυνηγητά, χειροπέδες, συνήγοροι κι ανακριτές και εδώλια και κελιά, και όλα αυτά που συνιστούν μια διαδρομή ζωής ανάμεσα στο πεζοδρόμιο, τους προθαλάμους των μπαρ και των ορκωτών εφετείων. Είναι ένας κόσμος που δεν μας ενδιαφέρει, και δεν τον ενδιαφέρουμε. Τεμνόμαστε σπανίως, σαν χθες, όπου δίπλα στα δύο οχήματα που φρέναραν στον κόμβο, θα μπορούσε να κινείται το δικό μας ή να διασχίζουμε πεζοί το οδόστρωμο, γυρίζοντας παγωμένοι από δουλειές, αγορές, μανάβικα και φροντιστήρια. Θα ακούγαμε ένα μπαμ, θα βλέπαμε αίμα και σώμα στο κράσπεδο, θα μέναμε άφωνοι, κι ύστερα που όλοι και όλα θα μαζεύονταν, θα έμενε δρόμος κενός, κάθε κόσμος στη θέση του, καθένας στη δική του νύχτα, ξένοι στην ίδια πόλη, να θυμηθούμε και την ταινία που έγινε διάσημος ο τίτλος της, χωρίς κανείς να θυμάται το περιεχόμενό της.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [14:38:00]