ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το μαντό του γένους

Το μαντό του γένους



ΝΕΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ. Ιανουάριος, 21. Δεν είδαμε την ορκωμοσία του Μπάιντεν, λόγω φόρτου. Κακώς, πολύ κακώς. Οι αμερικάνοι τα μετατρέπουν σε γιορτή αυτά, Λέιντι Γκάγκα, ύμνοι, ενωτικά μηνύματα, περιστέρια, κάουντρι τραγούδια, φράκα, αστραφτερές γραβάτες, για να βλέπει ο κόσμος τι ωραίο πράγμα είναι η δημοκρατία.
Σπουδαία υπόθεση τα δικαιώματα, οι εκλογές, η έκφραση γνώμης, η πρόσβαση στην παιδεία , την υγειονομική φροντίδα και την ασφαλιστική κάλυψη, αλλά θέλει και λίγο παιάνα η κατάσταση. Θέλει παίδες ελλήνων ίτε, θέλει έναν Φειδία να σπέρνει με αγάλματα την Ακρόπολη, θέλει έναν Ελτον Τζον, θέλει ορχήστρες, θέλει τη μεγάλη τραγουδίστρια της φυλής να ενσαρκώνει τις συλλογικές αρετές, την ιστορία και τους κοινούς κώδικες του έθνους, θέλει έναν μόδιστρο να φτιάχνει ένα τουίντ φόρεμα και ένα μαντό σε μπλε του ωκεανού, για τη σύζυγο του προέδρου, καθώς διαβάσαμε σε ανταπόκριση του Αθηναϊκού Πρακτορείου (την περιγραφή του φορέματος την κάναμε κόπι πέιστ, γιατί τα εγκεφαλικά μας κύτταρα είναι απροπόνητα σε ορολογία μόδας. Εμείς μέχρι χθες, ως μαντό ξέραμε μόνο τη γνωστή ηρωίδα, αλλά μάλλον δεν έχει σχέση).
Η ορκωμοσία και το τελετουργικό της, ήταν γεμάτα από πολιτικές και επικοινωνιακές συνδηλώσεις, που έρχονταν ασφαλώς σε ευθεία γραμμή με την έφοδο των βισσώνων στο Καπιτώλιο, τον βαθύ διχασμό τον οποίο εν μέρει προκάλεσε, εν μέρει εκμεταλλεύθηκε ο Τραμπ, την αποστροφή εκατομμυρίων πολιτών για τους θεσμούς. Αυτά δεν θεραπεύονται με δηλώσεις, ομιλίες, παρεμβάσεις καλλιτεχνών και καμπάνιες. Πολύ καλύτερα μπορεί να το πετύχει μια γλυκιά, υποβλητική γιορτή, μια ατμόσφαιρα στην οποία θέλεις να ανήκεις, κάτι σαν ένα χριστουγεννιάτικο τραπέζι που βλέπει ο πλανημένος ορειβάτης να φαντάζει πίσω από ένα φωτισμένο παράθυρο, ενώ εκείνος μόλις επιστρέφει στα σκοτάδια, έχοντας κυνηγηθεί από αρκούδες και βρυκόλακες. Τι προτιμάς; Την δαγκωνιά στην αρτηρία ή το τζάκι και τη ζεστή κοτόσουπα;
Θα πεις, γιορτές σε στάδια, με τρομπέτες, κράνη, κόκκινα χαλιά, εμβατήρια, κάνανε και οι Μεταξάδες και οι Χιτλεράδες, όπως βέβαια και οι αυτοκράτορες της Ρώμης, αλλά η δημοκρατία έχει διαφορά, που έγκειται πρωτίστως στην αισθητική, στο μέτρο, την κομψότητα, στο σωστό δέσιμο στο αυγόκομμα της σούπας, στη σωστή απόχρωση του μαντό, ο ράφτης έχει βουτήξει στον ωκεανό τη βελόνα του για να πετύχει το προσήκον μπλε, οι λογογράφοι, άνθρωποι υψηλής παιδείας και αστέρια της επικοινωνίας, έχουν συνθέσει κείμενα- έργα τέχνης και ατάκες μαστόρικες, και όλο αυτό το θέαμα και ακρόαμα σε εξυψώνει και σε γλυκαίνει, σε συγκινεί και σε καθηλώνει: Θα παραγγείλω τη σούπα.
Η δημοκρατία, που λες, είναι πολιτισμός. Αλλά ο πολιτισμός είνα ευρύχωρος. Εχει και άλλα στοιχεία μέσα. Πάρε παράδειγμα το Μπαλί. Εκεί οι αρχές έχουν ένα θεματάκι με τον πληθυσμό που δεν είναι και πολύ συνεργάσιμος στο ζήτημα της μάσκας. Βγαίνουν τα συνεργεία για τον έλεγχο, τσιμπάνε τους απείθαρχους, αλλά εκείνοι σκοτίστηκαν: Δεν έχουν λεφτά για να πληρώσουν πρόστιμο. Και τι να τους κάνεις; Βρήκε λύση η κυβέρνηση: Τα συνεργεία υποχρεώνουν τους αμασκοφόρετους να κάνουν πους απ επί τόπου. Μάλιστα, αν φοράς μάσκα πλημμελώς, γλιτώνεις με δεκαπέντε κάμψεις. Αν δεν φοράς καθόλου, σε υποχρεώνουν να κάνεις μέχρι πενήντα. Ολα αυτά μας φάνηκαν λογικά για Μπαλί. Αυτό που μας προκάλεσε απορία ήταν άλλο: Πόσος κόσμος μπορεί να κάνει πενήντα κάμψεις χωρίς διάλειμμα; Ακόμα και ο Βαρουφάκης δυσκολεύεται. Πάντως δεν βλάπτει να ξεσηκώνουμε καμία ιδέα, για να την εφαρμόσουμε είτε στη μασκοφορία, είτε στο διπλοπαρκάρισμα, είτε στη ρύπανση του δημοσίου χώρου, τώρα που έχουν κλείσει τα γυμναστήρια και έχει υποχωρήσει η γράμμωσή μας.
Η είδηση της ημέρας, βέβαια, μας ήρθε από την Πάτρα: Προ ημερών, μετά από έναν καυγά στο φανάρι, ένας άνδρας έριξε πυροβολισμούς προς τον οδηγό ενός αυτοκινήτου, που απομακρύνθηκε άρον άρον. Η αστυνομία τον αναζήτησε και τον βρήκε. Εκείνος είπε, διαβάζουμε στην «Πελοπόννησο», ότι τα βλήματα ήταν άσφαιρα και ότι λίγο αργότερα πέτυχε τον άλλο άντρα και δόθηκαν εξηγήσεις, οπότε θεώρησε το ζήτημα λήξαν. Δεν έγινε και κάτι. Πώς κάνετε έτσι; Καλό είναι να του δείξει ο δικηγόρος του στο ράφι του γραφείου: Παιδί μου, αυτό το βιβλίο δεν το ξέρεις, αλλά λέγεται ποινικός κώδικας. Ρίξε του μια ματιά. Δεν έχει εικόνες, αλλά λέει ωραία πράγματα.
Ετσι που λέτε. Ωραίο πράγμα η δημοκρατία, αλλά το κακό είναι ότι έχει και πολίτες.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [02:43:31]