ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το αγκάθι της νοοτροπίας

Το αγκάθι της νοοτροπίας



Τα χρόνια περνάνε, οι κοινωνίες εξελίσσονται αλλά το αγκάθι της κακής νοοτροπίας παραμένει βαθιά ριζωμένο.
Διαχρονικά στη χώρα μας έχει αναπτυχθεί ένα περίεργο τοπικιστικό δίκτυο με τη συνδρομή του πολιτικού συστήματος που πάντα ανταποκρίνονταν άκριτα στα «θέλω» του και σε ότι αυτό θεωρεί ότι είναι απαραίτητο για τη μικρή κοινωνία του.
Ετσι φτάσαμε η χώρα μας να γεμίσει με δομές υγείας, πανεπιστημιακά τμήμα, δημόσιες υπηρεσίες και πολλά άλλα που κυρίως υπηρετούν το τοπικό αίτημα και πολύ λιγότερο τον σκοπό.
Ποτέ οι τοπικές κοινωνίες δεν εκπαιδεύτηκαν από τους αιρετούς τους να συνεργάζονται, να συνεννοούνται και κυρίως να ζυγίζουν αν αυτό που αιτούνται είναι πραγματικά προς το συμφέρον τους.
Ζήσαμε προσφάτως τον ξεσηκωμό της τοπικής κοινωνίας του Αιγίου επειδή η διοίκηση της Υγειονομικής Περιφέρειας αποφάσισε νε μετακινήσει μία αναισθησιολόγο στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Πάτρας προκειμένου να γίνουν αναβληθέντα χειρουργεία για μακρό χρονικό διάστημα, σε ογκολογικούς και άλλους ασθενείς. Προφανώς δεν είναι η δέουσα λύση. Από τη στιγμή όμως που η χώρα βρίσκεται σε πόλεμο πανδημίας δεν θα πρέπει όλες οι δυνάμεις της να τεθούν στη διάθεση των αρμοδίων που γνωρίζουν ποια μέτωπα υστερούν κι έχουν ανάγκη ενίσχυσης;
Δεδομένων των συνθηκών ας αποφασίσουμε επιτέλους τι θέλουμε ως κοινωνία. Να μένει ο καρκινοπαθείς στη λίστα αναμονής, για την οποία πάλι εμείς οι ίδιοι διαμαρτυρόμαστε, ή να δρομολογούνται λύσεις για την άμεση αντιμετώπισή τους οι οποίες πιθανόν να ξεβολέψουν κάποιους και να ανατρέψουν κεκτημένα; Το μολύβι πάνω στο χαρτί του επιχειρησιακού σχεδιασμού αντιμετώπισης μιας κρίσιμης κατάστασης δεν θα πρέπει να το κινεί το τοπικό συμφέρον και ο λαϊκίστικος λόγος, αλλά η πραγματική ανάγκη.
Βέβαια κι αυτό είναι ένα σύμπτωμα της έλλειψης εμπιστοσύνης στους θεσμούς οι οποίοι με τη σειρά τους δύσκολα και πολύ σπάνια αρθρώνουν το «όχι» απέναντι σε έναν τοπικό ξεσηκωμό. Κι αυτό διότι στη ζυγαριά βαραίνει το πολιτικό κόστος της επόμενης ημέρας. Ετσι η πλειοψηφία υποκύπτει στην άρνηση της αλλαγής, στην εναντίωση σε μεταρρυθμίσεις. Υποκύπτει στις πιέσεις για προστατευτισμό τοπικών αιτημάτων ή αντίδρασης σε μέτρα που απειλούν κατεστημένα προνόμια και συμφέροντα.
Βέβαια η τακτική αυτή δεν καταγράφεται μόνον σε επίπεδο τοπικών κοινωνιών αλλά και σε κεντρικό. Διδάσκεται πρωτίστως από την κεντρική εξουσία. Ετσι είδαμε προχθές τον Πρωθυπουργό να ανακοινώνει την αύξηση του προστίμου παράβασης των μέτρων κατά του κορονοϊού στα 500 ευρώ και μόλις εκφράστηκαν αντιδράσεις να την αποσύρει δίνοντας μία δεκαήμερη προθεσμία.
Η κοινωνία μας έχει ανατραφεί όπως ένα κακομαθημένο παιδί. Τα θέλει όλα και με τον δικό της τρόπο. Πλέον δύσκολα μπορεί να ακούσει τους αρμοδίους. Και πολύ περισσότερο να πειθαρχήσει με αυτό που αποφασίζουν οι θεσμοί. Αρνείται να ακούσει, να εμπιστευτεί, να συνεργαστεί, να συνεννοηθεί παρ ότι στην πλειοψηφία των περιπτώσεων καλείται να πληρώσει και τις συνέπειες.
Αν δεν ξεριζωθεί το αγκάθι αυτής της νοοτροπίας δεν πρόκειται ποτέ να κάνουμε το επόμενο βήμα και να προχωρήσουμε ως κοινωνία.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:13:43]