ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ιωάννα Τσάκωνα: «Ν

Ιωάννα Τσάκωνα: «Ν' ακολουθούμε το μονοπάτι που φωτίζει την καρδιά και τα όνειρά μας»



Εργάζεται ως υγειονομικός αξιωματικός στην Ελληνική Αστυνομία με την ειδικότητα του ψυχολόγου. «Το μαγικό ταξίδι της Σοφίας» είναι το πρώτο της παραμύθι. Η Ιωάννα Τσάκωνα μιλάει για την όμορφη ιστορία της και τους συμβολισμούς της, για τους φόβους και την αντιμετώπισή τους, για το «φως» που σκέφτηκε να χαρίσει στα παιδιά της «Φλόγας», ενώ τους ψιθυρίζει τρεις μαγικές λέξεις.

Πότε ξεκίνησε η σχέση σας με το γράψιμο;
Από μικρό παιδάκι και εν συνεχεία στην εφηβική μου ηλικία, θυμάμαι τον εαυτό μου να κρατά ημερολόγιο, σχεδόν καθημερινά. Εκεί, κατέγραφα τις σκέψεις, τα συναισθήματα, τα μυστικά και τις συμπεριφορές μου. Η τακτική αρθρογράφηση σε περιοδικά και εφημερίδες, με θεματολογία τη σωματική και ψυχική υγεία, ήρθε στη ζωή μου μετά την ολοκλήρωση των βασικών μου σπουδών στην Ψυχολογία, το 2004. Αυτό ικανοποίησε αρκετά την ανάγκη μου για έκφραση, μέσω της τέχνης της συγγραφής κατά έναν τρόπο.
Παραμύθι -για μικρά και μεγάλα παιδιά- «Το μαγικό ταξίδι της Σοφίας». Από ποια ανάγκη σας προέκυψε;
Πολύ όμορφη ερώτηση. Σαφέστατα και θεωρώ ότι δεν υπάρχει ηλικιακός περιορισμός στο παραμύθι. Αλίμονο αν υπήρχε... Γι' αυτό και η αφιέρωση που κάνω από τη δεύτερη σελίδα του βιβλίου είναι: «Το παραμύθι αυτό αφιερώνεται με αγάπη τόσο στα παιδιά που κρύβουν ένα σοφό ενήλικα μέσα τους όσο και στους ενήλικες, που κουβαλούν ένα ξέγνοιαστο μικρό παιδάκι μέσα τους!». Σίγουρα, η χρονική στιγμή της γέννησής του δεν ήταν τυχαία. Ολα όσα ζήσαμε αυτή τη χρονιά και συνεχίζουμε να ζούμε είναι τόσο πρωτόγνωρα για όλους μας, σε επίπεδο ιατρικό, ψυχολογικό, πολιτικό, κοινωνικό, οικονομικό, που αν δε στραφούμε στην τέχνη, για εμένα είναι αυτή της συγγραφής, τώρα, πότε άραγε θα συμβεί αυτό; Ηθελα, λοιπόν, να δημιουργήσω κάτι, που θα ήταν λουσμένο από φως, σε μια προσπάθεια να απομακρύνω κατά κάποιον τρόπο τη μαυρίλα και τη σκοτεινότητα, που νιώσαμε να μας περιβάλλει.
Οι φόβοι το θέμα του παραμυθιού σας, τους οποίους παραλληλίζετε με τα ρούχα που φοράει το ένα πάνω στο άλλο η μικρή ηρωίδα σας, για να προστατευθεί από το κρύο, με αποτέλεσμα να τη βαραίνουν. Πώς
«γεννήθηκε» η Σοφία σας;
Το «παιχνίδι» με τα ρούχα, πράγματι, είναι ένας βασικός συμβολισμός του παραμυθιού, που παραπέμπει σε όλα τα βάρη, που κουβαλάμε κατά τη διάρκεια της ζωής μας και που μόνο αν μπορέσουμε να τα ξεφορτωθούμε, θα αρχίσουμε να ζούμε ουσιαστικά και ξέγνοιαστα. Τα ρούχα, επίσης, θυμίζουν τις άμυνες που υψώνουμε, προκειμένου να αντιμετωπίζουμε δυσκολίες και τις οποίες δε χρειαζόμαστε άλλο, όταν η ζωή μας αποκτά κανονικότητα και ευτυχία. Ετσι, λοιπόν, η Σοφία μου γεννήθηκε ως αβίαστο και μοιραίο αποτέλεσμα των συνεδριών μου, καθώς έβλεπα και συνεχίζω να βλέπω στη δουλειά μου, καθημερινά, πως μια ιστορία μπορεί να λειτουργήσει λυτρωτικά στην ψυχή κάποιου, χωρίς περίπλοκες ψυχοθεραπευτικές παρεμβάσεις και χρόνιες «κυκλοθεραπείες», αν μπορώ να χρησιμοποιήσω αυτόν τον όρο. Δημιουργείται μια μαγευτική «αλχημεία», λοιπόν, όταν διηγείται κάποιος μια ιστορία, η οποία είναι ικανή να διορθώσει, να κινητοποιήσει και να δώσει εν τέλει νέα ερεθίσματα και νέες οπτικές.
Ως ψυχολόγος, πόσο εύκολο είναι, θα λέγατε, να αποφασίσει ένας ενήλικας να φύγει από τη Χώρα του Ψύχους;
Το να αφήσει κάποιος τη «Χώρα του Ψύχους» ή οποιαδήποτε τοξική κατάσταση, σίγουρα, δεν είναι κάτι εύκολο και ανώδυνο. Δεν είναι ότι φταίει η Χώρα του Ψύχους... Η αλήθεια είναι ότι εμείς οι ίδιοι αρνούμαστε να την αφήσουμε γιατί δυστυχώς έχουμε μάθει να ζούμε σε αυτήν, παρότι μας πονάει. Το οικείο, άλλωστε, όσο προβληματικό και αν είναι, πάντα έλκει τον άνθρωπο, με αποτέλεσμα ακόμη και να επιλέγουμε να πονάμε παρά να αντιμετωπίζουμε την αλλαγή, ακόμα και αν γνωρίζουμε ότι είναι για κάτι καλύτερο. Το κλειδί, εντούτοις, ή το «μυστικό» για την εσωτερική γαλήνη, την ευτυχία και την ελευθερία της ψυχής μας είναι αφενός η αποδέσμευση από βαθιά ριζωμένες πεποιθήσεις, που δε μας βοηθούν πια στο εδώ και το τώρα και αφετέρου η απελευθέρωση από τα μπλοκαρισμένα ή λιμνασμένα συναισθήματα, που κουβαλάμε μέρες, μήνες, χρόνια...
Και οι γονείς, τι πρέπει να κάνουν όταν ανακαλύπτουν φόβους των παιδιών τους που τους στερούν το χρώμα από τη ζωή τους;
Το πιο σημαντικό πράγμα, που μπορούν να κάνουν οι γονείς είναι να συνειδητοποιούν, καταρχήν, τους δικούς τους φόβους διότι τα παιδιά συχνά μιμούνται και υιοθετούν τους φόβους των γονιών. Κάτι άλλο, που θεωρώ εξίσου σημαντικό, είναι να καταλάβουμε όλοι οι γονείς, ότι τόσο ο υπερβολικός φόβος όσο και η παντελής έλλειψη φόβου αποτελούν εξίσου σημαντικό πρόβλημα για τα παιδιά. Αυτό νιώθω την ανάγκη να το γράψω καθώς πολλές φορές πανικοβάλλονται οι γονείς και μεγαλοποιούν καταστάσεις, δίνοντας υπερβολική προσοχή στην παραμικρή συμπεριφορά χωρίς να υπάρχει κανένας λόγος γι' αυτό. Αυτό, που χρειάζεται το παιδί, όταν εκφράζει ένα φόβο του, είναι κάποιον να τον ακούσει με προσοχή, σεβασμό και κατανόηση, ακόμα και αν τον θεωρεί (τον φόβο) αβάσιμο. Να το βοηθήσουν να κατανοήσει ότι ο φόβος του είναι κάτι φυσιολογικό και να του τονίσουν πως μαζί μπορούν να βρουν τρόπους διαχείρισης αυτού του συναισθήματος.

Για τους ήρωες της «Φλόγας»

Στο παραμύθι σας, σημαντικός και συμβολικός είναι ο ρόλος του δέντρου. Θα μας πείτε;
Το δέντρο το αγαπώ και από την πρώτη στιγμή που έγραφα το παραμύθι ήξερα πως θα κατείχε σημαντικό ρόλο σε αυτό. Τα δέντρα μάς μαθαίνουν πως είμαστε ικανοί να τα βγάζουμε πέρα, τόσο με τον καλό όσο και με το κακό καιρό, να ανθίζουμε και να καρπίζουμε, να ξέρουμε ποια είναι η θέση μας, πού ανήκουμε και επιπλέον, να έχουμε διάθεση να προσφέρουμε προστασία σε σημαντικούς άλλους για εμάς. Ως εκ τούτου, τα δέντρα και η φύση στο σύνολό της είναι ιδιαίτερη πηγή έμπνευσης, ειδικά όταν το ζητούμενο είναι να νιώσουμε ζωντανοί και δυνατοί ταυτόχρονα!!!
Πάμε, όμως, στη «Φλόγα». Μιλήστε μας γι αυτήν την όμορφη πρωτοβουλία.
Η αγάπη μας και ο θαυμασμός μας για αυτά τα παιδιά -που είναι οι πραγματικοί ήρωες της ζωής και υποκλινόμαστε για τον αγώνα που δίνουν καθημερινά, μας οδήγησε στο να πάρουμε με πολλή χαρά αυτήν την πρωτοβουλία. Ετσι, λοιπόν, αποφάσισα σε συνεργασία με την Τοπική Διοίκηση Αχαΐας της Διεθνούς Ενωσης Αστυνομικών, να προσφέρουμε φέτος στις γιορτές το ήμισυ των εσόδων του κάθε βιβλίου για την ενίσχυση του Συλλόγου Γονέων Παιδιών με Καρκίνο «Φλόγα». Επιτρέψτε μου, να πω και από εδώ, ένα ΜΕΓΑΛΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ στους συναδέλφους μου, που αγκάλιασαν αυτήν την πρωτοβουλία, με αποτέλεσμα, καθημερινά, να «ταξιδεύει» η Σοφία, προσδοκώντας να χαρίσει λίγο από το «Φως» της σε αυτά τα υπέροχα πλάσματα...
Ποιές μαγικές λέξεις θα ψιθυρίζατε στα παιδιά της «Φλόγας»;
ΑΓΑΠΗ, ΖΩΗ, ΑΓΚΑΛΙΑ!!!
Με αυτό το υπέροχο δώρο που προσφέρετε στον Σύλλογο Γονέων Παιδιών με Καρκίνο «Φλόγα» - Παράρτημα Πάτρας, ο νους πάει αναπόφευκτα στις αλλιώτικες φετινές γιορτές. Ποια φράση θα τις πασπάλιζε με την αναγκαία χρυσόσκονη;
Να προχωράμε πάντα ΜΠΡΟΣΤΑ, όπως κάνει και η Σοφία, παρά τους φόβους της, παρά τις αντιξοότητες, που προκύπτουν και να ακολουθούμε το μονοπάτι, που φωτίζει την καρδιά και τα όνειρά μας!!!
Εστω το 2021 ήρωας μια ιστορίας. Πώς το φαντάζεστε;
Μια καλόκαρδη, μοναδική, ιδιαίτερη Μαγισσούλα, που συνάντησα στα βάθη του παραμυθόκοσμου... Στο τέλος νικά το κακό με το μυστηριώδες φίλτρο της... Είναι το δεύτερο παραμύθι μου, που σιγά-σιγά ολοκληρώνω. Σας ευχαριστώ ολόψυχα για την όμορφη συνέντευξη και εύχομαι σε όλους μας Καλές Γιορτές (και ας είναι αλλιώτικες φέτος) με Υγεία και σύντομα... Ελευθερία!








Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 22:05]  Δημήτρης Μπαχάρας:...
[χθες 19:37]  Ευδοκία Στάμου-Βασιλειάδου: «Θεωρώ...
[χθες 22:03]  Μίνως Ευσταθιάδης: «Δεν υπάρχει...
[χθες 18:02]  Ελένη Νταλαπέρα: «Θα ήθελα να...
[χθες 20:23]  Γιάννης Κιουρτσάκης: «Η γλώσσα μας...
[χθες 17:41]  Αντώνης Φωστιέρης: «Σε όλη μας τη...
[χθες 20:31]  Λένα Διβάνη: «Σήμερα ο...
[χθες 17:44]  Νίκος Παναγιωτόπουλος: «Η μόνη μου...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:35:56]