ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Και τώρα, χανόμαστε;

Και τώρα, χανόμαστε;



Τελικά ο εορτασμός είναι μόνον το που θα πάμε, με ποιον θα φάμε και η τήρηση ενός συγκεκριμένου τελετουργικού;
Κι όταν αυτά τα χάνουμε, όπως συμβαίνει την περίοδο που διανύουμε, δεν γιορτάζουμε; Οταν χάνεται από τη ζωή μας αυτό που είναι ή ο καθένας προσδιορίζει ως κανονικότητα, χανόμαστε κι εμείς;
Μάλλον. Ετσι φαίνεται, τουλάχιστον την περίοδο αυτή. Χάθηκε η κανονικότητα και αποκαλύφθηκε η μοναξιά μας. Για να εξηγηθούμε, όλα έχουν θέση στη ζωή μας και όλα παίζουν τον ρόλο τους. Τα γιορτινά τραπέζια, το μοίρασμα της σκορδαλιάς και του βακαλάου που θέλει το έθιμο του εορτασμού του Αγίου Ανδρέα να καταναλώνουμε αύριο, η ανταλλαγή επισκέψεων, η διαδικασία της επιλογής δώρων για τους εορτάζοντες, το περπάτημα στη Ρήγα Φεραίου με τα γιορτινά μας αφού προηγουμένως έχει προηγηθεί το προσκύνημα στον Αγιο Ανδρέα και η συμμετοχή στη λιτανεία και πολλά άλλα που συμπεριλαμβάνονταν στην κανονικότητά μας.
Να όμως που ο κορονοϊός έχει άλλη άποψη. Μας βγάζει από την κανονικότητά μας και μας τοποθετεί σε μία άλλη εφιαλτική πραγματικότητα. Μία πραγματικότητα που αποκάλυψε τη μοναξιά μας που πνίγαμε πίσω από την έξοδο για τον βακαλάο και τη σκορδαλιά. Τη μοναξιά μας που πνίγαμε σε ένα ποτήρι κρασί που τσουγκρίζαμε με τους φίλους μας. Τη μοναξιά που οι οικονομικά εύρωστοι έκρυβαν κάτω από το πυκνό χιόνι στο χειμερινό πολυτελές θέρετρο του Ισγκλ της Αυστρίας, το οποίο πέρυσι τον χειμώνα είχε μετατραπεί σε κέντρο υπερμετάδοσης του κορονοϊού.
Η γραμμή ψυχοκοινωνικής υποστήριξης για τον κορονοϊό, από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, δέχτηκε 107.000 κλήσεις απελπισμένων και μοναχικών ανθρώπων, καθώς η πανδημία αποκάλυψε αυτό που κάλυπτε η κανονικότητα.
Η αναμέτρηση με τον εαυτό μας είναι δύσκολη και επώδυνη. Ιδιαίτερα βαρύ και ασήκωτο αναδεικνύεται, εκτός κανονικότητας, και το ζύγισμα των ανθρωπίνων σχέσεων. Πολλά που θεωρούνταν δεδομένα γίνονται ζητούμενα.
Κι εμείς χανόμαστε;
Οχι φυσικά. Εκμεταλλευόμαστε την ευκαιρία να γνωρίσουμε και να ζήσουμε με τον εαυτό μας. Να εκτιμήσουμε όλα αυτά που συνθέτουν την κανονικότητά μας και τα οποία διαπιστώσαμε ότι δεν είναι δεδομένα. Κι αυτό θα μας κάνει να τα απολαμβάνουμε περισσότερο όταν υπάρξει η άρση του απαγορευτικού. Θα δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στην καλημέρα και θα εστιάζουμε στο πρόσωπο των ανθρώπων που συναντάμε επιζητώντας το χαμόγελο που χάσαμε πίσω από τη μάσκα και μέχρι αυτή να το καλύψει δεν του δίναμε καμία αξία.
Κυρίως θα βγούμε κερδισμένοι από αυτή τη δοκιμασία, αν καταφέρουμε να αντιληφθούμε ότι η ζωή δεν είναι δεδομένη.
Αυτό θα μας κάνει να μην τη σκορπάμε ως ρακοσυλλέκτες, αλλά να τη ζούμε. Κι όταν αυτό το πετύχουμε, τότε θα την απολαμβάνουμε ακόμα κι αν κάποιες συγκυρίες της ζωής μας βγάζουν εκτός κανονικότητας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [23:05:50]