ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το «χέρι του Θεού» ενώπιον του Θεού!

Το «χέρι του Θεού» ενώπιον του Θεού!



Το 1986 έχει μείνει στη μνήμη μας για κάμποσες τραγωδίες, όπως την ανατίναξη του διαστημικού λεωφορείου «Τσάλεντζερ» και φυσικά την έκρηξη του πυρηνικού αντιδραστήρα του «Τσέρνομπιλ», τραγωδίες που συγκλόνισαν τον κόσμο και που προκάλεσαν ατελείωτο πόνο και τόσες απώλειες ανθρωπίνων ζωών. Το 1986, όμως, ζήσαμε και τη δολοφονία του Σουηδού πρωθυπουργού Ουλοφ Πάλμε, με την υπόθεση να κλείνει και επίσημα μόλις τον περασμένο Ιούνιο...
Αν υπάρχει, λοιπόν, μια χαρά που βιώσαμε εκείνη την χρονιά (που δεν ήταν και δίσεκτη...) είναι η μαγεία που χάρισε σε ολόκληρο τον πλανήτη η μεγάλη Αργεντινή του Ντιέγκο Αρμάντο Μαραντόνα.
Για τον γράφοντα ήταν οι πρώτες εικόνες από Παγκόσμιο Κύπελλο, καθώς παρότι ήταν εν ζωή και το 1982, δεν καταλάβαινε και πολλά από την παρέα των Ρόσι, Ταρντέλι, Τζοφ, Κόντι και σία.
Το καλοκαίρι του 1986, όμως, το γκολ του αιώνα που πέτυχε ο «Ντιεγκίτο» κόντρα στους Αγγλους, όταν πήρε μπροσταριά... λιοντάρια, δράκους και ό,τι άλλο έβρισκε μπροστά του, δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ. Ηταν το γκολ που σημάδεψε τα παιδικά μας χρόνια, όταν παίζαμε με το μπουκαλάκι της πορτοκαλάδας «Λουξ» στο 25ο Δημοτικό σχολείο, στα Προσφυγικά και στα Βερναδέικα στο Ρίον...
Μόνος εναντίον όλων. Μέχρι τέλους. Οπως εκείνη η πασίγνωστη φωτογραφία του Μαραντόνα κόντρα στους Βέλγους από το Μουντιάλ του 1982.
Μόνος, πλέον, και απέναντι στον Θεό, εκεί όπου θα απολογηθεί και για αρκετά από τα θανάσιμα αμαρτήματα στα οποία υπέπεσε στην ζωή του. Για να εξηγήσει στον Υψιστο ότι «το χέρι του Θεού» ήταν απλά μια φράση για να την... χώσει στους μισητούς Εγγλέζους που νίκησαν την χώρα του στον πόλεμο των Φόκλαντς. Στους μισητούς Εγγλέζους πλην Φρέντι Μέρκιουρι φυσικά, με τον οποίο αντάλλαξαν τις φανέλες των χωρών τους, στέλνοντας μηνύματα εντός, εκτός και επί τα αυτά... Στους μισητούς Εγγλέζους που και χθες ακόμη, πριν καλά-καλά παγώσει η σορός του «Ντιεγκίτο», έγραφαν στα ταμπλόιντ τους για τον «κλέφτη και απατεώνα Αργεντίνο»...
Οχι, δεν ήταν ο καλύτερος όλων των εποχών, τουλάχιστον για τον γράφοντα. Γιατί ο καλύτερος είναι καλύτερος παντού. Και είναι τέλειος μέσα κι έξω από τα γήπεδα. Σε μια εποχή, όμως, που «όλα τα έθνη προσκυνούν σώβρακα και φανέλες» - για να παραφράσουμε τον, επίσης αείμνηστο, Τζιμάκο - ο Μαραντόνα φέρει δικαίως τον τίτλο του «Στρατάρχη». Τον μοιράζεται για την ακρίβεια με τον «Απόλλωνα», όπως μεταφράζεται και το όνομά του στα ελληνικά, Πελέ...
Υ.Γ.1: Vanitas vanitatum, et omnia vanitas...
Υ.Γ.2: Τα κακά μαντάτα τα μάθαμε από το ραδιόφωνο, οδηγώντας... Και πήγε να μας φύγει το τιμόνι...
Υ.Γ.3: Μετά τον Κόμπι, ο «Ντιεγκίτο», καταραμένο 2020, μια χρονιά που όποιος δεν χώρισε, πέθανε...
ΚΩΣΤΑΣ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [22:15:34]