ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Παλαιά Διαθήκη

Παλαιά Διαθήκη



Εχουμε σίγουρα ένα κοινό όλοι όσοι παρεπιδημούμε στην Αχαια. Εχουμε ζήσει τουλάχιστον έναν μεγάλο σεισμό. Οι μεγαλύτεροι έχουν ζήσει πολλούς, και αρέσκονται να κάνουν τον έξυπνο στους μικρότερους: Ο παλιότερος δικός τους σεισμός ήταν οπωσδήποτε μεγαλύτερος. Ο ανταγωνισμός αυτός, ποιός έχει κάτι μεγαλύτερο από τον άλλον, εφαρμόζεται σε πολλά πεδία, ως γνωστόν. Ο σεισμός είναι φαινόμενο, όπως πολλά άλλα, που ενώ τον βιώνουμε με ανασφάλεια ή τρόμο (στους σεισμούς το μέγεθος έχει μεγάλη σημασία), τον αφηγούμαστε μετά ως ανδραγάθημα (κρατάμε ακόμα την κυριαρχία στον όρο: για γυναικαγάθημα δεν έχει διανοηθεί κανείς να μιλήσει, διότι η ανδρεία, ενώ είναι γένους θηλυκού, κατάγεται από το αρσενικό φύλο, με αποτέλεσμα ακόμα και οι προτομές γυναικών να αποκαλούνται ανδριάντες, αλλά εδώ που τα λέμε ανδριάντες γυναικών σπάνια γίνονται, μολονότι πολλές γυναίκες έχουν κάνει ανδραγαθήματα- μεγάλη η παρένθεση, αλλά την έφερε η κουβέντα. Ασχετο: Ηρθε ο σεισμός και αλλάξαμε συζήτηση, μέχρι τώρα μιλάμε κατ΄εξοχήν για κόβιντ. Νέος όρος: Κοβέντα. Δεν λες κοβέντα- κρατάς κρυμμένα κρούσματα- θεραπευθέντα).
Επιστροφή στο θέμα: Αρεσκόμαστε να αφηγούμαστε εμπειρίες, κάτι που κάνουμε ακόμα και αν η εμπειρία είναι κοινή για όλους. Οταν ο σεισμός γίνεται στις πέντε το πρωί, το πιθανότερο είναι ότι κοιμόμαστε και σηκωθήκαμε από τα κρεβάτια μας. Αρα τι νόημα έχει να λες: Νιώθω κούνημα, και ξυπνάω τον Μήτσο, του λέω, Μήτσο, σεισμός, και τότε ακούω τη τζαμαρία να τρίζει, και τον πολυέλαιο να κουνιέται, και πετάγομαι, και πετάγεται και ο Μήτσος, και λέει, σεισμός, και πέφτει ένα ποτήρι από το τραπέζι. Είναι ιντριγκαδόρικο, εάν εσύ που είσαι με τον Μήτσο είσαι ο Γιακουμής. Κατά τα λοιπά; Εχει νόημα να το λες, γιατί η αφήγηση είναι ένα εργαλείο προσέλκυσης της προσοχής και επέκτασης του προσωπικού μεγέθους. Λοιπόν, έχει και στον άνθρωπο το μέγεθος μεγάλη σημασία, ακόμα και αν είναι πλαστό: Τον σεισμό δεν τον προκάλεσες εσύ, αλλά δεν πειράζει: Οι άνθρωποι που έχουν περιουσία εμπειριών, τις φορούν σαν παράσημα. Περιμένουν την κατάλληλη στιγμή, και πάντα αυτή θα προκύψει, για να δηλώσουν: Εζησα τον σεισμό του 1981 στην Αθήνα. Ουάου. Σαν να ήσουν στην ομάδα που έκανε το σαμποτάζ στον Γοργοπόταμο.
Δεν φοβόμαστε τόσο τον σεισμό, όσο τον φόβο του σεισμού, σε συνδυασμό με την ανακλαστική ανησυχία ότι μπορεί η δόνηση που σε ταρακουνάει να είναι επιπέδου Ατλαντίδας. Ενα παλιό λεωφορείο σε χοροπηδάει πολύ περισσότερο, αλλά έχεις πεποίθηση ότι δεν σου επιφυλάσσει κάτι παραπάνω από αυτό. Ο σεισμός είναι χθόνια κατάσταση. Επικοινωνεί με θρύλους βιβλικών και προιστορικών καταβολών και ξυπνάει ενσωματωμένα γονιδιακά φορτία. Το αυτοκίνητο είναι μεταγενέστερη συνθήκη, είναι εξημερωμένο, αν και εξόχως φονικό, αλλά η κίνηση του εδάφους κάτω από τα πόδια σου, η αμφισβήτηση των σταθερών συντεταγμένων της εστίας σου, το φύσημα του Κακού Λύκου στην καλύβα σου, είναι προαιώνια φοβία.
Φοβάσαι τον φόβο του σεισμού, γιατί θυμίζει τη θνητότητα και την ευαλωτότητά σου. Οταν χτυπάει ο σεισμός, δεν έχεις πατέρα φύλακα και μητέρα φύλακα του πατέρα και εσένα, είσαι εσύ και η βαρύτητα, εσύ και η τρωτότητα των κατασκευών και της ψευδασφάλειας του κόσμου σου. Οταν χτυπάει ο σεισμός, στον τρόμο των γονιών σου, βλέπεις το ψέμα τους, και τους μισείς. Η αγκαλιά τους είναι τρύπια, η σιγουριά τους δεν είναι εγγυημένη, η δύναμή τους είναι μια απάτη. Στο αεροπλάνο, όταν κουνάει, στο καράβι, όταν περνάς το Κάβο Ντόρο, κοιτάς τα βλέμματα των αεροσυνοδών και των ναυκλήρων, η ηρεμία τους σε πείθει ότι είναι παιχνιδάκι η κατάσταση, στον σεισμό όμως, ο πρώτος που τρέχει είναι ο γονέας, ώστε λοιπόν ψευδόσαστε, δεν είμαστε άτρωτοι, ένα άχυρο είναι το σπίτι μας, η ζωή μας, ο κόσμος μας, μετά από κάθε σεισμό, οι γονείς μας, μας φαίνονται ψεύτικοι και ξένοι, προδότες και κίβδηλοι, μας επισκέπτεται ο φόβος του Ισαάκ, ότι ο θεός, ενώ σε λατρεύει, κρατάει μαχαίρι και μια χαρά θα σε σκοτώσει, και δεν έχει την γενναιότητα να το κάνει ο ίδιος, βάζει να το κάνει ο Αβραάμ ενώ ο ίδιος κουνάει τη γη και γελάει.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [20:50:06]