ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Μαρία Κοσσυφίδου: Αποτυπώνοντας την πανδημία εν μέσω καραντίνας

Μαρία Κοσσυφίδου: Αποτυπώνοντας την πανδημία εν μέσω καραντίνας



Με δύο έργα της, στην ειδική προβολή της έκθεσης «Anthropause» που παρουσιάζεται στο MOMus-Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης έως τις 31 Ιανουαρίου 2021, συμμετέχει η Μαρία Κοσσυφίδου.
«Κατά τη διάρκεια της καραντίνας, δεν σταμάτησα να φωτογραφίζω» λέει χαρακτηριστικά η Μαρία Κοσσυφίδου μιλώντας στην «ΠτΔ» και συνεχίζει: «Κάποια στιγμή συγκεντρώθηκε ένα υλικό που αφορούσε στην καραντίνα, εφόσον ήμασταν όλοι με μάσκες ακολουθώντας τους κανονισμούς. Ενα βράδυ, χαζεύοντας, έπεσα πάνω στην ανοικτή πρόσκληση του Μουσείου Φωτογραφίας Θεσσαλονίκης, με θέμα τον covid, οπότε σκέφτηκα πως δεν χάνω κάτι με το να συμμετάσχω. Τόλμησα, επέλεξα τέσσερις φωτογραφίες με ένα συνοδευτικό κείμενο, όπως ζητούσαν, και τον Σεπτέμβριο μου έστειλαν απάντηση ότι δύο έργα μου διακρίθηκαν και θα συμπεριληφθούν στην ειδική προβολή που πραγματοποιείται στο πλαίσιο της έκθεσης».
Σημειώνεται πως στην ειδική προβολή συμμετέχουν 100 καλλιτέχνες απ' όλη την Ελλάδα, ενώ αναμένεται όλο το υλικό της έκθεσης να αναρτηθεί στο διαδίκτυο σε ειδική πλατφόρμα ώστε όλοι να μπορέσουν να δουν την έκθεση.
Ενδιαφέρον προκαλεί και ο τίτλος της έκθεσης, «ανθρωποπαύση», με αυτή την παύση να μην βλέπουμε να ισχύει για την Μαρία Κοσσυφίδου. «Νομίζω ότι για κανέναν που ασχολείται με την τέχνη δεν μπορεί κάτι να αποτελέσει παύση» λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει: «Για κάποιον που ασχολείται με τις ζωές των άλλων, και αυτό κάνει η φωτογραφία, μόνο παύση δεν είναι, γιατί ανακαλύπτεις το πώς αντιδρούν οι άνθρωποι στις συνθήκες της καραντίνας, της απόστασης, πώς αλλάζει η σχέση ανάμεσα στο προσωπικό και το συλλογικό, το ιδιωτικό και το δημόσιο». Μάλιστα όπως μας λέει με την καραντίνα είχε την ευκαιρία να ζήσει στιγμές που δεν θα ζούσε υπό άλλες συνθήκες, όπως «το έρημο Πάσχα στην περιοχή της Αγίας Αικατερίνης, σε μια αλάνα με ένα αυτοσχέδιο Ιερό και ένα ηχείο συνδεδεμένο με τον ραδιοφωνικό σταθμό του Λύχνου. Ηταν ένα σκηνικό σαν να είχε βγει από ταινία του Κοστουρίτσα» θυμάται χαρακτηριστικά.

ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΑΓΕΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ
Για πολλούς η καραντίνα αποτέλεσε ένα μάθημα, για άλλους μαρτύριο, όμως στη Μαρία Κοσσυφίδου έδωσε ένα άλλοθι. «Μου έδωσε άλλοθι για τη μοναχικότητα που έχω όλο το υπόλοιπο διάστημα» μας λέει χαρακτηριστικά και συνεχίζει «Δεν άλλαξε κάτι, ίσα - ίσα που είχα και άλλοθι και μπορούσα να το κάνω χωρίς να απολογούμαι ή να δικαιολογούμαι».
Και αφού η φωτογραφία ασχολείται με τις ζωές των άλλων, πώς είδε τους ανθρώπους γύρω της να αλλάζουν η Μαρία Κοσσυφίδου; «Οσο οι άνθρωποι είναι ελεύθεροι να είναι κοντά, πολλές φορές κρατάν αποστάσεις. Τώρα που υποχρεώνονταν να κρατούν αποστάσεις, έβλεπα να έχουν διάθεση να βρεθούν κοντά» σημειώνει και συμπληρώνει: «Εβλεπα ξένους που χαιρετιόντουσαν στον δρόμο, από μπαλκόνια πολυκατοικιών και μου έκανε εντύπωση, ανθρώπους που χαμογελούσαν ο ένας στον άλλον χωρίς να γνωρίζονται, λες και υπήρχε μία συμπάθεια γιατί συμπάσχαμε όλοι από την ίδια ασθένεια. Εγώ αυτό εισέπραττα συνέχεια».

Η ΠΑΝΔΗΜΙΑ ΩΣ ΕΜΠΝΕΥΣΗ ΚΑΙ Η ΕΚΘΕΣΗ - ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΟ
Συνεχίζοντας τη συζήτηση με τη Μαρία Κοσσυφίδου, η επόμενη ερώτηση μας έρχεται φυσικά. Μπορεί κάτι τόσο τρομακτικό όπως μια πανδημία να αποτελέσει έμπνευση για να δημιουργηθεί κάτι όμορφο; «Φυσικά και μπορεί» απαντά αμέσως για να συμπληρώσει: «Η φωτογραφία και η τέχνη γενικότερα, είχε κορυφαίες στιγμές, στις πιο δύσκολες ιστορικά περιόδους. Και ίσως να ήταν ένα στήριγμα για τους υπόλοιπους. Δηλαδή, ακόμα και στην ποίηση, τα πιο σπουδαία έργα βγήκαν στις πιο δύσκολες περιόδους που πέρασε η χώρα μας. Και στη φωτογραφία ισχύει το ίδιο».
Αυτό, η Μαρία Κοσσυφίδου το αποδίδει στο ότι οι άνθρωποι έχασαν το αυτονόητο, το δεδομένο, με αποτέλεσμα να ψάχνουν κάτι παραπάνω. Επιπλέον ήταν κάτι το πρωτόγνωρο, το να βλέπει κανείς γύρω του ανθρώπους με μάσκες και γάντια. «Ακόμα και τα απορρίμματα άλλαξαν όψη» τονίζει και αναφέρεται σε μία από τις δύο φωτογραφίες που προκρίθηκαν στον διαγωνισμό, η οποία απεικονίζει ένα γάντι στην άσφαλτο το οποίο ίσως κάποια παιδιά το φούσκωσαν, κάνοντάς το μπαλόνι.
Και μπορεί η έκθεση να είναι καλλιτεχνική, όμως έχει και έναν χαρακτήρα ντοκουμέντου. «Ολοι οι φωτογράφοι έχουν αποτυπώσει γεγονότα και καταστάσεις που δεν νομίζω να ξαναζήσουμε, εκτός και αν ζήσουμε κάποια άλλη πανδημία» σημειώνει η Μαρία Κοσσυφίδου και συνεχίζει: «Βλέπουμε τα ρούχα που είναι βγαλμένα έξω από τις πόρτες των σπιτιών για να μην μπουν μέσα με αυτά που κουβαλάν τυχόν μικρόβια… Είναι σημεία και σημάδια όλα πλέον. Κουβαλάνε τον φόβο των ανθρώπων, την ανησυχία ή την αγωνία τους. Νομίζω ότι είναι ντοκουμέντο αυτού του είδους η φωτογραφία. Βέβαια, δεν παύει να είναι και καλλιτεχνική φωτογραφία και με βάση την καλλιτεχνική τους αξία η Επιτροπή τις επέλεξε για την έκθεση».
Σημειώνεται ότι το υλικό της έκθεσης όπως προείπαμε θα αναρτηθεί στην πλατφόρμα του Μουσείου όχι μόνο λόγω των μέτρων για την πανδημία αλλά και για να μείνει ένα αρχείο εικόνων που θα μπορεί να αξιοποιηθεί είτε κοινωνικά, είτε ιστορικά είτε δημοσιογραφικά ακόμα και ερευνητικά.

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 11:10]  Λεωνίδας Καραΐσκος: «Η απλότητα...
[χθες 10:00]  Αρτεμις Παπακωνσταντινοπούλου;...
[χθες 14:01]  Περικλής Δημητρόπουλος: Ο Πατρινός...
[χθες 09:26]  Δημήτρης Τζελέπης: Πατρινός στο...
[χθες 10:22]  Παναγιώτης Περιβολάρης: «Η σιωπή...
[χθες 09:52]  Αλεξάνδρα Μακρυγεώργου: Η Liofyllo...
[χθες 13:36]  Το ArtWalk 5 ολοκληρώθηκε...
[χθες 12:53]  Ο φάρος της Ναυπάκτου - Ενα...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:19:38]