ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Αχαΐα: Το θρίλερ του αγνοούμενου πατέρα και το δράμα των παιδιών του

Αχαΐα: Το θρίλερ του αγνοούμενου πατέρα και το δράμα των παιδιών του



Εμεινε για περισσότερο από ένα 24ωρο πεσμένος σε θάμνους. Δεν έφερε σοβαρά τραύματα, όμως τα σημάδια της κόπωσης ήταν εμφανή. Για αρκετές ώρες παρέμενε χωρίς νερό και είχε υποστεί υποθερμία.

Ο λόγος για τον 82χρονο Ιωάννη Κουτσούκο, που πριν από ένα μήνα κινητοποίησε τις αρχές, όταν τα ίχνη του χάθηκαν το πρωί της Δευτέρας 21ης Σεπτεμβρίου, στην Παραλία Πλατάνου Αιγιαλείας. Αμεσα ενεργοποιήθηκε το silver alert, καθώς ο κίνδυνος για τη ζωή του ήταν ορατός, δεδομένου πως πάσχει από άνοια.

Από την πρώτη στιγμή, στις αναζητήσεις συμμετείχαν και τα παιδιά του, που έζησαν ώρες αγωνίας, μέχρι να σφίξουν και πάλι στην αγκαλιά τους τον πατέρα τους.

«Σκεφτόμουν το χειρότερο. Οτι μπορεί να τον είχε χτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο, ότι κάπου έχει πέσει και ζητά βοήθεια και να δεν τον ακούει κανείς», θυμάται σήμερα στην «ΠτΚ» η κόρη του Κατερίνα Κουτσούκου, ανακουφισμένη πλέον από την αίσια έκβαση της περιπέτειας του πατέρα της, αλλά και ευγνώμων για όλους, όσοι συνέβαλαν στην προσπάθεια εντοπισμού του «Συγκινήθηκα από τη βοήθεια του κόσμου». Αναγνωρίζει πως ο εντοπισμός του κυρ Γιάννη, ήταν αποτέλεσμα συλλογικής προσπάθειας ατόμων που επέδειξαν για ακόμα μια φορά, όπως επισημαίνει πως στα «δύσκολα όλοι γινόμαστε ένα». Στις δημόσιες ευχαριστίες μέσω φέισμπουκ εκείνη την περίοδο, ανέφερε « Συγχαρητήρια που στις μέρες μας υπάρχει ανθρωπιά και ευαισθησία! Χωρίς την πολύτιμη βοήθειά σας, τα νέα δεν θα ήταν ευχάριστα!».

Μένει μόνιμα στην Αθήνα, με την οικογένειά της και όταν ενημερώθηκε από τα αδέλφια της πως ο πατέρας της έχει εξαφανιστεί, χωρίς δεύτερη σκέψη βρέθηκε αμέσως στον τόπο καταγωγής της. Αρχισε και η ίδια, όπως και όλοι οι συγχωριανοί να τον ψάχνουν. Οσο οι ώρες περνούσαν η ανησυχία για την τύχη του ανθρώπου, στον οποίο οφείλει την ύπαρξή της κορυφώνονταν. Δεν μπορούσε να συνειδητοποιήσει αυτό που είχε συμβεί και όπως λέει «Καταρχήν δεν το πίστευα, ότι είχε χαθεί ο πατέρας μου. Η πρώτη αντίδραση ήταν αποκλείεται, γιατί ήταν ένας άνθρωπος που ποτέ δεν εξαφανιζόταν, ποτέ δεν έφευγε. Το πρόβλημα της υγείας του όμως, επέτεινε την ανησυχία μου και των αδελφών μου»

Η ΕΞΑΦΑΝΙΣΗ
Η απουσία του ηλικιωμένου έγινε αντιληπτή, όταν ο γιος του τον επισκέφθηκε το πρωί στο σπίτι του στην Παραλία Πλατάνου, προκειμένου να του χορηγήσει τη θεραπευτική αγωγή που ακολουθούσε. Δεν τον βρήκε εκεί. Κατευθύνθηκε στο καφενείο του χωριού, όπως συνήθιζε να κάνει ο 82χρονος καθημερινά… χωρίς όμως αποτέλεσμα. Η εξαφάνιση γίνεται γνωστή στην περιοχή και οι ντόπιοι αρχίζουν να τον αναζητούν. Αρχικά σε σημεία μέσα στο χωριό, που ενδεχομένως να είχε επισκεφθεί. Παράλληλα, ενημερώνεται και η αστυνομία, ενώ το ίδιο βράδυ εκδίδεται το silver alert. «Η απόσταση που έκανε ήταν καφενείο σπίτι και αντίστροφα, δεν πήγαινε κάπου πιο μακριά. Πέρναγαν οι ώρες και δεν εμφανιζόταν», περιγράφει η κόρη του.

ΑΝΑΖΗΤΗΣΕΙΣ
Ελέγχθηκαν αυλές και εξωτερικοί χώροι, όλων των σπιτιών που αυτή την περίοδο είναι κλειστά, καθώς λειτουργούν ως παραθεριστικές κατοικίες. Αναζητήθηκαν ίχνη του σε μέρη που μπορεί να τον είχαν «οδηγήσει» οι αναμνήσεις του παρελθόντος, όπως το δρομολόγιο που έκανε προς το κτήμα του, ακόμα και το κοιμητήριο που βρίσκονται τα μνήματα των γονιών του.
Οι έρευνες «απλώνουν» και στους δρόμους που οδηγούν στο Διακοπτό και στην Ακράτα. Οι διαδρομές επιλέγονται με βάσει το γεγονός, πως ο αγνοούμενος δεν θα μπορούσε να κινηθεί, μέσω μονοπατιών. Ταυτόχρονα, γίνονται αναζητήσεις και στη θαλάσσια περιοχή του Κορινθιακού Κόλπου, από μέλη της Εθελοντικής Ομάδας Πολιτικής Προστασίας «Αχαϊός».

ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ:
Τρίτη 22 Σεπτεμβρίου: Εχει συμπληρωθεί ένα 24ωρο από τη δήλωση εξαφάνισης και οι έρευνες δεν έχουν αποδώσει καρπούς. Σε αυτές μετέχουν, αστυνομία, πυροσβεστική, μέλη του Ερυθρού Σταυρού και διασώστες του «Αχαιού». Λίγο πριν τις 5 το απόγευμα, έγινε αυτό που ήλπιζαν όλοι, το «θαύμα» … ο κυρ Γιάννης εντοπίζεται στην παλαιά σιδηροδρομική γραμμή στη θέση «Λιοντάρι», στα όρια της Παραλίας Πλατάνου με το Διακοπτό Αχαΐας.

Ενα αδύναμο «ωχ» και κάτι σαν μουρμουρητά οδηγούν τους σωτήρες του, εθελοντές του «Αχαιού» Χρυσοβαλάντη Αναγνωστόπουλο και Χρήστο Λάζαρη, στο ακριβές σημείο που βρίσκεται ο 82χρονος. Τραγική ειρωνεία, από τη συγκεκριμένη περιοχή, διασωστικές ομάδες είχαν περάσει αρκετές φορές, χωρίς όμως να καταφέρουν να εντοπίσουν κάποιο ίχνος ανθρώπινης παρουσίας.

ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ: «κυρ Γιάννη σε βρήκαμε »
Μιλώντας στην «ΠτΚ», με συγκίνηση επαναφέρει στη μνήμη του τη στιγμή της πρώτης επαφής με τον ηλικιωμένο ο κ. Αναγνωστόπουλος «Βρήκα τον παππού. Ευτυχώς καλά στην υγεία του. Του έδωσα κουράγιο και του είπα, πως είμαστε δίπλα του» . Συναισθηματικά φορτισμένος μας μεταφέρει τις πρώτες κουβέντες τους:
• Κυρ Γιάννη σε βρήκαμε

• Ευχαριστώ που με βρήκες

• Μην ανησυχείς, έχω ειδοποιήσει να έρθουν να σε πάρουν.

• Εντάξει, τώρα είμαι πολύ καλά.

• Τι ήθελες εδώ παππού;

• Ηρθα να πάρω κάτι, για τα εγγόνια μου.

«Ηταν σα να βρήκα τον δικό μου πατέρα που έχει φύγει από τη ζωή. Ενιωσα μεγάλη ανακούφιση», απαντά με σπασμένη φωνή ο Χρυσοβαλάντης και θεωρεί πως όλα ήταν θέμα διαίσθησης καθώς όπως επισημαίνει «Επέλεξα τη συγκεκριμένη διαδρομή, από μόνος μου. Ηθελα να βρεθώ σε ψηλό σημείο, προκειμένου με τα κιάλια να ελέγξω και τη θαλάσσια περιοχή. Για εμένα, η διαίσθηση μου πιο πολύ με οδήγησε στο σημείο. Οταν είναι κάτι να βρω, η διαίσθηση μου είναι αυτή που μου ανοίγει το δρόμο»


ΔΕΝ ΘΥΜΟΤΑΝ ΤΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΒΗ
Η είδηση του εντοπισμού βρήκε τα παιδιά του εξαφανισθέντος στην Παραλία Πλατάνου, όπου συνέχιζαν τις έρευνες στο χωριό. Η κόρη του Κατερίνα περιγράφει πως αντέδρασε στο χαρμόσυνο νέο «Κλάματα, πολλά κλάματα, σίγουρα ανακούφιση, αλλά μέχρι να τον δούμε, σκεφτόμουν πως ίσως δεν θα είναι καλή η κατάσταση της υγείας του. Είχε επαφή με το περιβάλλον. Μετά τον απεγκλωβισμό του μίλησα, αλλά δεν με κατάλαβε και έλεγε «πονάω». Εφερε κάποιους μώλωπες από την πτώση. Δεν θυμόταν τι του συνέβη.

Οι διασώστες πέρασαν πολλές φορές από το σημείο και δεν τον είχαν δει, δεν τους είχε «δώσει» κάποιο σημάδι. Το λέω και ανατριχιάζω, εάν εκείνη τη στιγμή περνούσε κάποιο αυτοκίνητο στην περιοχή, ο θόρυβος θα κάλυπτε τη φωνή του και δεν θα τον άκουγαν(!)Ο πατέρας μου ήταν πάρα πολύ τυχερός. Γιατί άρχιζε και νύχτωνε, θα ήταν το δεύτερο βράδυ που θα ήταν έξω, οπότε σίγουρα θα ήταν άσχημα τα πράγματα».
«Με το πρώτο φως της ημέρας της επομένης της εξαφάνισης, κινητοποιήθηκαν τα μέλη μας. Συμμετείχαμε στις έρευνες και το απόγευμα, βρήκαμε τον κυρ Γιάννη», δηλώνει στην «ΠτΚ» ο αντιπρόεδρος της εθελοντικής ομάδας «Αχαϊός», Δημήτρης Μπούρδος. Με αφορμή το περιστατικό, επισημαίνει την ανάγκη ενίσχυσης του «Αχαϊού» με νέους εθελοντές και με υλικοτεχνικά μέσα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΚΟΥΤΣΟΥΚΟΥ: Πως «έχασε» σταδιακά τον πατέρα της
Ο ηλικιωμένος όπως διαπιστώθηκε, ενώ περπατούσε παραπάτησε και έπεσε από ένα τοιχίο ύψους περίπου ενός μέτρου. Για καλή του τύχη, «προσγειώθηκε» σε κλαδιά και όχι σε πέτρες. Το μέρος όπου ακινητοποιήθηκε, έγινε η «φωλιά» που τον προστάτευσε μέχρι να βρεθεί. Ηταν πεσμένος κοντά σ' έναν κορμό δένδρου και δίπλα του βρισκόταν μια μεγάλη ελιά που του «κρατούσε» σκιά, προφυλάσσοντας τον από τις ενδεχόμενες συνέπειες για την υγεία του, από την πολύωρη έκθεση στον ήλιο.
ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Σήμερα, ο 82χρονος βρίσκεται υπό την επίβλεψη και τη φροντίδα του προσωπικού του Οίκου Ευγηρίας «Ο Αγιος Χαράλαμπος», στο Αίγιο. Η κατάστασή του σε συνδυασμό με το περιστατικό που συνέβη, δεν επέτρεπαν την περαιτέρω παραμονή στο σπίτι του.
«Δεν ξέρεις πώς θα εξελιχθεί αυτή η κατάσταση, ανά πάσα στιγμή μπορεί να έχεις μια αντίδραση από τον άνθρωπο που έχεις απέναντι σου που δεν την περιμένεις. Τα άτομα με άνοια θέλουν 24ωρη επιτήρηση και φροντίδα, γιατί δεν ξέρεις τι θα γίνει στο επόμενο λεπτό, όχι την επόμενη ημέρα, τι θα σκεφτεί το μυαλό τους, τι μπορεί να κάνουν», υπογραμμίζει η κόρη του 82χρονου.
«ΤΟΝ ΕΧΕΙΣ ΗΔΗ ΧΑΣΕΙ»
Η κόρη του «λυγίζει» όταν μας διηγείται πώς «έχασε» σταδιακά τον πατέρα της. «Για εμένα δεν ήταν πια ο μπαμπάς μου, μιλούσα μαζί του και δεν ήξερε ότι είμαι η κόρη του. Το πιο τραγικό είναι αυτό, ότι τον έχεις ήδη χάσει. Μπορεί σωματικώς να είναι εκεί, όμως δεν υπάρχει. Η αντίστροφη μέτρηση για τον πατέρα μου, άρχισε όταν συνταξιοδοτήθηκε και έκλεισε την ταβέρνα που διατηρούσε. Οταν σταμάτησε να ασχολείται με κάτι που τον ευχαριστούσε και ''δούλευε'' το μυαλό του».
Τέλος, η Κατερίνα στέλνει το δικό της μήνυμα, σε όσους έχουν στο στενό τους οικογενειακό περιβάλλον ασθενείς με άνοια λέγοντας «Πρέπει να έχουν μεγάλη ψυχική δύναμη».


Της ΜΑΡΙΑΣ ΠΑΠΑΓΙΑΝΝΑΚΟΠΟΥΛΟΥ
Από την Εντυπη Εκδοση






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 21:55]  Εργασίες συντήρησης και...
[χθες 21:51]  Aγρίνιο: Αφησε την τελευταία του...
[χθες 21:36]  Κινητοποίηση στην Πυροσβεστική....
[χθες 21:23]  Ο κορονοϊός χωρίζει παιδιά από...
[χθες 20:55]  Ηλεία: Αρνητικά όλα τα rapid test...
[χθες 20:48]  Μεσολόγγι: Έργα αντιπλημμυρικής...
[χθες 19:54]  ΑΧΑΪΑ-ΤΩΡΑ: Φωτιές σε Σταροχώρι...
[χθες 19:10]  Αιγιάλεια: Νέα ρήξη για 4,7 εκατ....








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [03:12:05]