ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Η θλιμμένη εκπαίδευση

Η θλιμμένη εκπαίδευση



Τα ακαδημαϊκά πράγματα δεν μπορείς να καταλάβεις εύκολα εάν δεν είσαι ακαδημαϊκός, αντίθετα με τα ιατρικά, για τα οποία μπορείς να έχεις άποψη χωρίς να είσαι γιατρός, όπως και με τα νομικά, όπου, κατ' αντιστοιχία, μπορείς να έχεις γνώμη για την ενοχή ή την αθωότητα κάποιου χωρίς να έχεις γνώσεις πάνω στο αντικείμενο, χωρίς να ξέρεις τι λέει η δικογραφία και χωρίς να έχεις παρακολουθήσει καν τη δίκη. Θα πεις, έχουμε τον τύπο για να μας ενημερώνει και να μορφώνουμε άποψη. Χρειαζόμαστε όμως και κάποιον που να μας ενημερώνει μέχρι πού μπορεί να φτάνει η άποψή μας. Ενίοτε τον χρειάζεται και ο τύπος αυτόν τον κάποιον.
Αλλά λέγαμε για τα ακαδημαϊκά: Ολον τον προηγούμενο καιρό παρακολουθούσαμε τις συνενώσεις σχολών της πάλαι πότε ανώτερης καλούμενης παιδείας με τις σχολές της ανώτατης, που οδήγησε στην ανωτατοποίηση των πρώτων, χωρίς να είναι βέβαιο ότι υπερασπίστηκε το επίπεδο των δεύτερων. Καταγράφαμε λόγο και αντίλογο. Ηταν δύσκολο να έχουμε ίδια άποψη. Ερχεται σήμερα η πρυτανεία του Πανεπιστημίου Πατρών για να βάλει τις φωνές. Το Πανεπιστήμιο έφτασε να έχει 35 σχολές, από 24 που είχε, σε έξι πόλεις της περιφερειακής ζώνης. Να το πούμε ανάπτυξη; Οχι, γιατί το ίδιο το πανεπιστήμιο δεν βλέπει υψηλή ακαδημαϊκότητα στην κατάσταση. Επιπλέον, στερείται πόρων και προσωπικού για να στηρίξει όλα αυτά τα τμήματα, ενώ το κυνηγούν και οφειλές των συνενωμένων τμημάτων από την προηγούμενη ζωή τους. Πού είναι εκείνοι που στήριξαν και πέτυχαν τις συνενώσεις, για να υπερασπιστούν το εγχείρημα; Μπορούν να αποδείξουν ότι η οριζόντια ανωτατοποίηση συνεπάγεται αυξημένη κατάρτιση μετατρέψιμη σε εχέγγυα που εκτιμώνται από την αγορά εργασίας; Μπορούν επίσης να αποδείξουν ότι το νέο καθεστώς αύξησε τους πόντους του κύρους του Πανεπιστημίου Πατρών;
Η ίδια η διασπορά σε έξι αστικά κέντρα αποφέρει μεν κάποια ωφέλη στις τοπικές οικονομίες- κατά παράδοση, αυτό είναι και το βασικό κίνητρο της διασποράς- αλλά στερείται επιστημονικής αξίας. Είναι γνωστό ότι η επιστημοσύνη ενός ακαδημαϊκού ιδρύματος δεν είναι μόνο ζήτημα διδαχής, μελέτης και εξετάσεων. Σε πολύ μεγάλο βαθμό συμπληρώνεται από τις αλληλεπιδράσεις που αναπτύσσονται σε ένα προηγμένο ακαδημαϊκό περιβάλλον, ανεξάρτητα από το αντικείμενο των σπουδών και των ενασχολήσεων. Η θητεία ενός φοιτητή σε μια σχολή που φιλοξενείται σε ένα περιβάλλον ξεκομμένο από συλλειτουργούσες ομόλογες ενότητες δεν έχει σχεδόν τίποτα να του προσφέρει στην κατεύθυνση αυτή.
Επιπλέον, είναι αμφίβολο εάν οι σχολές που έχουν αναπτυχθεί στα περιφερειακά κέντρα αφορούν, έστω, πεδία που «συνομιλούν» με την περιρρέουσα παράδοση, ζωή και παραγωγική- πολιτισμική ταυτότητα, ώστε να αποτελέσουν εργαλεία ανέλιξης για τις κοινωνίες αλλά και για τις ίδιες τις σχολές, μέσα από τον εμπειρικό- ερευνητικό προσανατολισμό τους σε ζώντα αντικείμενα.
Δεν ξέρουμε εάν είναι αργά για να αντιμετωπιστούν όλα αυτά. Αλλά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε την αγωνιώδη ένσταση της νέας πρυτανικής αρχής, ούτε να την παραβλέψουν οι αρχές της πολιτείας και οι τοπικές κοινωνίες. Μπορεί ένα πανεπιστήμιο να λειτουργεί κόντρα στις απόψεις της διοίκησής του; Αυτό είναι το πρώτο βήμα προς την κατάθλιψη. Αλλά εμεις θέλουμε ένα πανεπιστήμιο ζωντανό και όχι θλιμμένο.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [13:23:58]