ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Φταίει ο ιός ή ο κακός εαυτός;

Φταίει ο ιός ή ο κακός εαυτός;



Πώς γίνεται ένα σχολείο να μένει κλειστό με αλυσοδεμένες πόρτες και να τελεί υπό κατάληψη, χωρίς να υπάρχει μέσα σε αυτό ούτε ένας καταληψίας μαθητής;
Ελληνική πρωτοτυπία κι αυτό. Οπως και η γενική απραξία έναντι του κλειστού δημόσιου σχολείου. Αν ως κοινωνία έχουμε αποφασίσει ότι το δημόσιο σχολείο είτε κλειστό, είτε ανοιχτό, είναι το ίδιο, ας το κλείσουμε οριστικά να μην επιβαρύνεται και το δημόσιο ταμείο. Και μη βγουν οι γνωστοί λαϊκιστές και υπερασπιστές του δημόσιου σχολείου και πουν το αντίθετο, διότι ψεύδονται. Πώς είναι δυνατόν ο υπέρμαχος του λαού, της δημόσιας εκπαίδευσης και της ελεύθερης και δωρεάν πρόσβασης όλων των παιδιών στη μάθηση να βάζει ο ίδιος λουκέτο; Τι είδους υπεράσπιση είναι αυτή;

Δεν πρόλαβαν να ανοίξουν τα σχολεία και την επομένη έκλεισαν. Κι αυτό συμβαίνει σε μία περίοδο που οι μαθητές ξεκίνησαν τη νέα τάξη έχοντας ήδη κενά στο μαθήματα και σημαντική απώλεια γνώσης από την αναστολή λειτουργίας των σχολείων κατά την πρώτη φάση της πανδημίας.

Στην πλειοψηφία των περιπτώσεων μία ομάδα μαθητών περνάει ένα λουκέτο στην πόρτα του σχολείου, τοποθετεί μπροστά της και δύο κάδους απορριμμάτων και όλοι παραδίδονται. Το δημόσιο σχολείο χρησιμοποιείται διαχρονικά ως μέσο άσκησης αντικυβερνητικής πολιτικής. Αν και δεν το ομολογούν τα αντιπολιτευτικά ρεύματα επιχαίρουν διότι νομίζουν ότι προκαλούν βλάβη στην Κυβέρνηση. Μόνο που η βλάβη αυτή προκαλείται αποκλειστικά και μόνον στους χιλιάδες μαθητές και κατ' επέκταση στην κοινωνία. Αντί, οι μαθητές, να βρίσκονται στις τάξεις τους γυρίζουν με τις τσάντες στους ώμους στις πλατείες και στις καφετέριες. Θέαμα το οποίοι δεν δείχνει να ανησυχεί την πλειοψηφία των γονέων αλλά και των εκπαιδευτικών.

Παρ' ότι είναι η πρώτη σχολική χρονιά που καταλαμβάνει τόσο χώρο στο δημόσιο βίο μας, δεν έχουμε καταφέρει να εξασφαλίσουμε την ομαλή της λειτουργία. Κυβέρνηση, αντιπολίτευση, λοιμωξιολόγοι, εκπαιδευτικοί, γονείς, ειδικοί και μη μάχονται για το πολύπαθο σχολείο. Ολοι όμως πιάστηκαν απροετοίμαστοι. Ολος αυτός ο θόρυβος και ο πανικός άνοιξε παράθυρα στον γονεϊκό παραλογισμό που πιστεύει ότι προστατεύει το παιδί του εάν του απαγορεύσει να φοράει μάσκα ή με την άρνησή του να υποβληθεί σε θερμομέτρηση και δειγματοληπτικό έλεγχο. Γιατί οι γονείς δεν υπερασπίζονται με το ίδιο σθένος το άνοιγμα των σχολείων;

Ο ιός επικάθισε σε ένα σχολικό έδαφος απροστάτευτο και διαβρωμένο. Η σταδιακή εισχώρηση των γονιών στο σχολικό περιβάλλον έχει ως αποτέλεσμα την επιβολή και όρων σε εδάφη που δεν τους αναλογούν.

Οι νέες συνθήκες απαιτούν πάνω απ' όλα ψυχραιμία, συνεννόηση, στενή συνεργασία μεταξύ όλων των εμπλεκομένων, απομόνωση του κακού εαυτού και πειθαρχία. Τα σχολεία πρέπει να είναι ανοιχτά και σε πλήρη λειτουργία όσο οι συνθήκες το επιτρέπουν. Δεν γνωρίζουμε αύριο τι μας επιφυλάσσει ο άγνωστος εχθρός. Μπορεί ο ίδιος να προχωρήσει σε κατάληψη των σχολικών κτιρίων. Ηδη έχει κάνει την εμφάνισή του. Ας υψώσουμε εμπόδια στο πέρασμά του. Μην ανοίγουμε τις πόρτες από μόνοι μας.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:28:19]