ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Τα παιδιά χρειάζονται πάντα εξηγήσεις

ΜΑΣΚΟΦΟΡΟΙ ΜΑΘΗΤΕΣ: Τα παιδιά χρειάζονται πάντα εξηγήσεις



ΤΗΣ ΜΠΕΤΙΝΑΣ ΝΤΑΒΟΥ *


Το ανθρώπινο πρόσωπο είναι ο κύριος φορέας της έκφρασης και της εκδήλωσης των συναισθημάτων μας. Οι μικρές μυϊκές κινήσεις γύρω από τα μάτια και το στόμα εκφράζουν τη συναισθηματική μας κατάσταση και μας δίνουν πληροφορίες για τη συναισθηματική κατάσταση του άλλου, συμβάλλοντας έτσι σε πολύ μεγάλο βαθμό στην διαπροσωπική αλληλεπίδραση και επικοινωνία. Οταν μέρος του προσώπου κρύβεται, όταν δεν μπορούμε να δούμε το χαμόγελο ή τη συνοφρύωση του άλλου, όταν αλλοιώνεται μέσα από τη μάσκα η συναισθηματική χροιά της φωνής, η επικοινωνία δυσχεραίνεται και επηρεάζεται η συναισθηματική σύνδεση μεταξύ των ανθρώπων.
Είναι σαν να πρέπει ξαφνικά να προσαρμοστούμε σε ένα κόσμο ανέκφραστων (και συνεπώς συναισθηματικά ουδέτερων) προσώπων.
Οσο μικρότερη είναι η ηλικία του παιδιού, τόσο μεγαλύτερη και η αναστάτωση που προκαλείται από τις ελλιπείς εκφραστικές πληροφορίες. Τα πολύ μικρά παιδιά φοβούνται τις μάσκες (ακόμη και τις χαρωπές αποκριάτικες μάσκες) και τα κρυμμένα πρόσωπα τους προκαλούν μεγάλη αβεβαιότητα, όχι μόνο για τα συναισθήματα και τις προθέσεις του άλλου, αλλά γενικά για το πώς να ερμηνεύσουν και να αξιολογήσουν μία κατάσταση. Γιατί για να αξιολογήσουν ένα συμβάν ως ακίνδυνο ή απειλητικό, αναζητούν με το βλέμμα τους πληροφορίες από τις εκφράσεις του προσώπου του ενηλίκου που τα συνοδεύει. Οταν αυτά τα σημάδια δεν τα βρίσκουν, γιατί η ιατρική μάσκα κρύβει το μισό πρόσωπο, αισθάνονται αβεβαιότητα και ανασφάλεια. Η ανάπτυξη της ικανότητας να συνάγουμε συναισθηματικές πληροφορίες για τον άλλο, ακόμη και όταν τα σημάδια είναι ελλιπή, ολοκληρώνεται στο μέσον περίπου της εφηβείας και τότε η μάσκα παύει να είναι τόσο απειλητική.
Ένας τρόπος να βοηθήσουμε τα παιδιά να αντέξουν αυτή τη συνθήκη, για όσο διαρκεί, είναι να προσπαθήσουμε να αναπληρώσουμε τις πληροφορίες που τους λείπουν, με πιο δυνατή φωνή και πιο εκφραστικά βλέμματα. Να τα εξασκήσουμε, βάσει της ηλικίας τους και μέσα από το παιχνίδι, στην αναγνώριση των συναισθημάτων του άλλου από άλλα σημάδια (π.χ. από τη στάση του σώματος, την κύρτωση των ώμων, τις χειρονομίες).
Και βεβαίως, όπως σε κάθε τι, όλα θα εξαρτηθούν από τη δική μας ψυχραιμία. Εάν η στάση μας είναι υποστηρικτική, ήρεμη και συστηματική, θα τα βοηθήσουμε να συνηθίσουν. Στα παιδιά δεν αρέσουν οι σωματικοί περιορισμοί. Οσο συχνά τους θυμίζουμε να μην περπατούν ξυπόλητα (και γιατί) ή να φοράνε κασκόλ και γάντια το χειμώνα (και γιατί), άλλο τόσο συχνά θα χρειαστεί να τους υπενθυμίζουμε να φορούν τη μάσκα (και γιατί). Το «γιατί», με λόγια ανάλογα με την ηλικία του παιδιού, είναι πολύ σημαντικό, γιατί τα παιδιά χρειάζονται πάντοτε εξηγήσεις.
Ολα αυτά, αφορούν την άμεση αντιμετώπιση. Το ενδεχόμενο μιας μακρόχρονης, μονιμότερης χρήσης της μάσκας είναι ένα άλλο ζήτημα, πολύ πιο περίπλοκο, που μένει να μελετηθεί.


*Η Μπετίνα Ντάβου είναι καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Τμήμα Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.





Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 17:47]  Μια φανταστική ιστορία με αφορμή...
[χθες 17:42]  Μια πολυσύνθετη σύγχρονη ανάγκη
[χθες 17:40]  Το πρόβλημα της αλήθειας
[χθες 17:38]  Mια Πολιτεία δίχως παιδεία, όραμα...
[χθες 17:33]  Ερμαια στα σατανικά σχέδιά τους...
[χθες 17:29]  Εκφράζοντας καχυποψία στην εξουσία
[χθες 17:26]  Υπάρχουν και πράγματα που γίνονται...
[χθες 17:23]  Covid-19 και θεωρίες συνωμοσίας:...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [00:12:14]