ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δανάη Στράτου:Να μιλήσω με όσους δούλευαν στην «Πατραϊκή»

Δανάη Στράτου:Να μιλήσω με όσους δούλευαν στην «Πατραϊκή»



«Είναι ένα πολιτιστικό μνημείο που ανήκει στους ανθρώπους και εγώ με αυτή την έννοια θέλω να μπω και να το θυμήσω αν μπορώ». Αυτό επισημαίνει η γνωστή εικαστικός Δανάη Στράτου, η οποία συμμετέχει στην ομάδα του Λιθογραφείου και του Mosaic, της αναδόχου που θα υλοποιήσει την παράσταση «Πάτρα, πόλη των εργοστασίων, του ρεμπέτικου και του Καραγκιόζη», στο πλαίσιο υλοποίησης του έργου «NeTT», το οποίο έχει ενταχθεί και χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Πρόγραμμα Εδαφικής Συνεργασίας Ελλάδα Ιταλία 2014-2020» του ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας.

Την σκηνοθετική επιμέλεια του εγχειρήματος έχει ο Πατρινός ηθοποιός και σκηνοθέτης Φάνης Δίπλας, ενώ πριν λίγο καιρό η Δανάη Στράτου βρέθηκε στην Πάτρα και επισκέφθηκε το κτίριο της Πειραϊκής Πατραϊκής, έναν χώρο που έχει άμεση σχέση με την οικογένειά της, καθώς ιδρυτής της ήταν ο παππούς της Σταμούλης Στράτος μαζί με τον Χριστόφορο Κατσάμπα. Εκεί, στον χώρο της Πειραϊκής Πατραϊκής, η Δανή Στράτου, στο πλαίσιο του συγκεκριμένου πρότζεκτ αναμένεται να πραγματοποιήσει εγκατάσταση. Το σήμερα, πάει την Δανάη Στράτου στο χθες και όπως λέει η ίδια: «Ετσι είναι και η ζωή... Εδώ και αρκετά χρόνια, μπορώ να πω και μια 20ετία νωρίτερα, είχα και πάλι μπει στους χώρους των παλαιών εργοστασίων της Πειραϊκής στην Πάτρα και μου είχε γεννηθεί το ενδιαφέρον κάποια στιγμή να κάνω κάτι εκεί, ένα έργο τέχνης, κάτι που να καταγράφει με έναν τρόπο μια μνήμη του πώς αυτό το πράγμα ίσως λειτουργούσε».

Ετσι και αλλιώς όλη η δουλειά της Δανάη Στράτου είναι βασισμένη στην έννοια του site specific και όπως επισημαίνει μιλώντας στην «ΠτΔ» πάντα δουλεύει με βάση έναν τόπο, έναν χώρο, της αύρας ή της ενέργειας που αυτός βγάζει. «Κατ' επέκταση "διαβάζουμε" αυτόν τον χώρο με έναν νέο τρόπο και μπορεί να γίνει μια νέα ανάγνωση μιας συνθήκης που υπάρχει ή υπήρχε εκεί».

Οι κατάλληλες προϋποθέσεις βρέθηκαν και όταν πριν από δύο περίπου μήνες ο Φάνης Δίπλας επικοινώνησε μαζί της, απάντησε θετικά. «Είμαστε πολύ ευγνώμονες που μπορέσαμε να περπατήσουμε μέσα στους χώρους, που είδαμε πώς είναι σήμερα τα πράγματα» τονίζει ενώς συνεχίζει: «Για εμένα αυτό έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον γιατί μου δίνει την ευκαιρία να μπω, να φωτογραφήσω, να αφουγκραστώ τους χώρους, να θυμηθώ παιδικές αναμνήσεις, καθώς ως παιδί είχα πάει αρκετές με τον πατέρα και του θείο μου και προσπαθούσα να θυμηθώ τι μου είχε μείνει από αυτό».

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ
Και όταν την ρωτάμε τι θυμάται από τις παιδικές της επισκέψεις στον χώρο, η Δανάη Στράτου επισημαίνει πως πρόκειται περισσότερο για μια αίσθηση, «μια μνήμη που έχει να κάνει με κάτι τελείως διαφορετικό καθώς τότε ο χώρος ήταν ζωντανός».

Ετσι, με την επίσκεψή της στον χώρο άρχισαν σιγά - σιγά να έρχονται στο μυαλό μικρά στιγμιότυπα επισκέψεων. «Θυμάμαι τα στέγαστρα για να παρκάρουν τα αυτοκίνητα που είναι σχεδόν ίδια. Θυμάμαι τον χώρο έξω από το διοικητικό κτίριο, όπου ήταν η προτομή του παππού μου και τον θυμάμαι φροντισμένο και υγιή ενώ τώρα είναι αφημένος» σημειώνει και συνεχίζει: «Δεν είχα την συναίσθηση του πόσο μεγάλος χώρος είναι. Θυμόμουν την είσοδο με τα δύο ημικύκλια... πολύ "σπασμένα πράγματα, περισσότερο ως μια γενική αίσθηση». Και θυμήθηκε και τον χώρο των κλωστοϋφαντουργίων, τα μηχανήματα που λειτουργούσαν εκεί. «Μπορώ να πω ότι συγκινήθηκα. Και επειδή είναι πρόσφατος ο θάνατος του πατέρα μου ίσως και να έχει περισσότερο νόημα το να βρεθώ κοντά σε αυτή την ιστορία της οικογένειάς του».

ΠΕΡΗΦΑΝΗ
«Πρόκειται για ένα προσωπικό ενδιαφέρον και θα ήθελα να είναι περήφανη η οικογένειά μου που τα έζησε όλα, όσοι ακόμα παραμένουν εν ζωή» μας λέει η Δανάη Στράτου αν η εγκατάσταση αυτή θα αποτελεί έναν φόρο τιμής στο παρελθόν της οικογένειάς της και συνεχίζει: «Παράλληλα, με ενδιαφέρει να ακούσω τις απόψεις και όσων εργάζονταν τότε στην Πατραϊκή». Και μία από τις πιο έντονες αναμνήσεις που έχει από τις επισκέψεις της ως παιδί στον χώρο είναι η θετική ανταπόκριση των εργαζομένων. «Με έκανε ως παιδί να αισθάνομαι περήφανη γιατί ένιωθα ότι ο πατέρας μου ήταν αυτό που λέμε "καλό αφεντικό". Και έχει σημασία για ένα παιδί να αισθάνεται περήφανο για τον μπαμπά του!» επισημαίνει.

Εχοντας ακόμα στο μυαλό της αυτή την αγάπη των ανθρώπων, η Δανάη Στράτου θα ήθελε να μιλήσει με παλιούς εργαζόμενους αλλά και τον θείο της. «Θα ήθελα να έχω την φωνή τους. Να ακούσω ιστορίες, να μου διηγηθούν εκείνα τα χρόνια και ίσως θα μπορούσαν αυτά να ενσωματωθούν στο πρότζεκτ».

ΤΟ ΣΗΜΕΡΑ
Επισκεπτόμενη και πάλι τον χώρο μετά από τόσα χρόνια, η Δανάη Στράτου αισθάνθηκε περήφανη καθώς όπως λέει «δεν είχα συνειδητοποιήσει το μέγεθος αυτού που είχε κάνει ο παππούς μου και ήταν και για εμένα μια αποκάλυψη». Αλλωστε όπως τονίζει ποτέ οι γονείς της δεν την άφησαν να επαναπαυθεί ή δεν την ταύτισαν με τον χώρο, δίνοντάς της πάντα εναύσματα για να πατήσει στα πόδια της και να κάνει κάτι δικό της. Ομως, ακόμα και σήμερα την πλησιάζουν άνθρωποι που οι πατεράδες ή οι παππούδες τους είχαν εργαστεί στην Πατραϊκή και της μιλούν με συγκίνηση για εκείνα τα χρόνια.

Και μπορεί αυτές οι εποχές να έχουν περάσει, όμως όπως επισημαίνει η γνωστή εικαστικός το θέμα είναι το τώρα και το μέλλον του συγκεκριμένου χώρου. «Εμένα με ενδιαφέρει να ζωντανέψει έστω και για μία μέρα με έναν τρόπο... να ζωντανέψει έστω ένα κομμάτι του με ένα έργο τέχνης. Είναι κρίμα... Θα έπρεπε να είναι ένα κόσμημα για την πόλη. Εχει τόσα πλεονεκτήματα αυτός ο χώρος. Είναι ένα μνημείο ιστορικό της πόλης που δεν θα έπρεπε να είναι εγκαταλελειμμένο» τονίζει χαρακτηριστικά η Δανάη Στράτου και συνεχίζει: «Θα έπρεπε να είναι κάτι που θα προσφέρει στην Πάτρα, στους ανθρώπους της. Θέλει ένα όραμα για να γίνει κάτι από το οποίο οι πολίτες της Πάτρας θα μπορούν να επωφεληθούν απ' αυτό με την καλύτερη έννοια της λέξης».

Με το σκεπτικό αυτό, η Δανάη Στράτου θέλει να δώσει ένα έναυσμα «και μια ενεργοποίηση στον τόπο και ίσως και την επιθυμία στους ίδιους τους πολίτες της Πάτρας να διεκδικήσουν αυτό που τους ανήκει και να το κάνουν δικό τους, κάτι ζωντανό».

Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[16:50]  Χάρις Μανιατοπούλου: Να μην αφήνεις...
[10:22]  Ρούλα Γεωργακοπούλου: Περί περγαμόντου,...
[χθες 12:31]  Πάτρα: Η αλήθεια του Ελισσαίου...
[χθες 23:45]  Η επόμενη ταινία του Γουές...
[χθες 16:32]  Ευτυχία Νούλα: Η γυναίκα που βοηθά...
[χθες 19:49]  Μια όμορφη ανθοδέσμη -Το δώρο...
[χθες 13:21]  Δημήτρης Μπάλλας: Ο οίκτος...
[χθες 14:05]  Αντωνία Καούρη: Το άστρο του...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [22:37:36]