ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Τα καλά παιδιά

Τα καλά παιδιά



Ο Σωτήρης Τσιόδρας είναι ο έλληνας που δεν έχει πει τίποτα ευχάριστο μέσα στο 2020. Δεν φταίει ο ίδιος, δεν είναι ο τύπος του, είναι ο ρόλος του. Τον επωμίστηκε χωρίς να τον διεκδικεί, από αίσθηση καθήκοντος έναντι της επιστήμης και της κοινωνίας και από φιλοτιμία. Βλέποντάς τον μαζί με τον Ν. Χαρδαλιά στην τηλεόραση, η πρώτη σκέψη ήταν τι γρήγορα που περνάει ο καιρός. Μας είπαν πως τελευταία φορά ήταν πριν δυόμιση μήνες. Πότε πέρασαν αυτοί οι δυόμιση μήνες; Προχθές ήταν που μας έπνιξε η αγανάκτηση επειδή μας έκοβαν το καρναβάλι (έτσι θα λέμε, ότι μας το έκοψαν, σσσσσ, μιλιά για τα πάρτι, θα μας καταλάβουν), και ήδη φάγαμε και τις πέντε πρώτες μέρες του Αυγούστου. Μπορούμε να κάνουμε προβολή στο κοντινό μέλλον. Με τα πρώτα κρύα του φθινοπώρου, Νοέμβριος κάπου, το ίδιο δίδυμο, με διαφορετικές μάσκες, θα μας ανακοινώνει μέτρα συναφή με αυτά που ακούγαμε την άνοιξη. Συνισταμένη θα είναι πως κάτι που αγαπάς πολύ δεν θα μπορείς να το κάνεις με τον τον τρόπο που έκανες ή δεν θα μπορείς να το κάνεις καθόλου ή ο τρόπος με τον οποίο θα μπορείς να το κάνεις, θα σε κάνει να πάψεις να το αγαπάς. Αν είναι να βγεις το βράδυ και να μην μπορείς να πλησιάσεις άνθρωπο, γιατί να βγεις; Κάθεσαι και στο σπίτι.
Η επανεμφάνιση του Διδύμου της Χρονιάς ήταν αυτή τη φορά μακροσκελής. Είχαν να μας πουν πολλά μαζεμένα, με προφανή σκοπό να μας ταρακουνήσουν. Δεν είναι ασφαλώς οι μόνοι που ανησυχούν. Πατρινοί γιατροί μας έλεγαν τις προηγούμενες ημέρες πως αν δεν ελεγχθεί η κατάσταση αμεσότατα, θα έχουμε εκτίναξη των κρουσμάτων με όρους γεωμετρικής προόδου, όπου ένας αριθμός πολλαπλασιάζεται επί τον εαυτό του και το γινόμενο επί τον εαυτό του και ούτω καθεξής. Αλλά τι είναι αυτό που πάει τόσο στραβά; Κινούμαστε, εργαζόμαστε, ψυχαγωγούμαστε στους γνωστούς χώρους. Δεν βλέπουμε κάτι εξόφθαλμα στραβό, πέρα από μισοφορεμένες μάσκες και ξεχειλίζοντα ρουθούνια. Το πρόβλημα έγκειται σε εντοπισμένες παρασπονδίες. Δεν είναι κανόνας, εξαίρεση είναι, αλλά αυτό δεν λέει τίποτα. Από την εξαίρεση μπορεί να προκύψει ο κανόνας. Εσύ, τύπος και υπογραμμός, παρασύρεσαι με την παρέα σου ένα βράδυ, στο κλαμπ ή στον γάμο: Εκεί μπορεί να γίνει η διασπορά, και το πράγμα να αφηνιάσει. Ετσι όμως είναι δομημένη η ψυχή μας: Μια ξεροκέφαλη αισιοδοξία ποτίζει το μυαλό μας και στήνει τρικλοποδιές. Πίνουμε και καπνίζουμε, ενώ ξέρουμε ότι βλάπτει, οδηγούμε με μεγάλες ταχύτητες, ενώ έχουμε ακουστά τον κίνδυνο, επιχειρούμε αποκοτιές κόντρα στις πιθανότητες. Ο κόβιντ, βέβαια, είναι αμέσου επιδόσεως. Είναι αρκετά πιθανόν να πληρώσεις το πρώτο λάθος, όπως συμβαίνει με το ατύχημα.
Αν τηρήσουμε τις οδηγίες και τους κανονισμούς, θα τη σώσουμε την παρτίδα. Οχι γαμήλιο γλέντι με πάνω από 100 άτομα. Με 95 είμαστε εντάξει; Δεν θα σηκωθεί κανείς για ζεμπεκιά; Δεν θα ιδρώσει; Δεν θα του χτυπούν παλαμάκια από κάτω; Δεν θα αγγιχτούν οι καλεσμένοι; Θα διασκεδάσουν καθήμενοι σαν κάκτοι; Οταν μας στερεύουν οι ιδέες για να προχωρήσει το κείμενο, δεν θα αγγίξουμε το σαγόνι και το στόμα μας; Δεν είναι υπερβολικά αυτά που μας ζητούν Τσιόδρας- Χαρδαλιάς. Υπερβολή είναι ο ίδιος ο κόβιντ, η συμπεριφορά του οποίου γελοιοποίησαν τις εκτιμήσεις μας. Οταν έκλειναν τα μπαρ, τον Μάρτιο, φανταστήκαμε ότι θα κρατήσει 2-3 εβδομάδες η όλη φασαρία και εικάζαμε ότι είτε οι ερευνητές είτε ο ηλιαράκος θα τον γονάτιζαν τον κόβιντ στο άψε σβήσε.
Δεν υπολογίσαμε καλά. Θα πρέπει επομένως να αποδεχθούμε λίγη πραγματικότητα παραπάνω. Δεν φανταζόσουν στη ζωή σου ότι θα χρειαζόσουν μάσκα για να ψωνίσεις ένα σνακ από αρτοπωλείο. Εγινε κι αυτό. Με λίγη προσπάθεια, συνηθίζεται. Κάποτε αγαπήσαμε αναπτήρες και μπρελόκ, πολύ περισσότερο όταν ήταν χαρισμένα από αγαπημένους ανθρώπους. Θα μάθουμε να έχουμε τη μάσκα μας μαζί. Και θα την αγαπήσουμε ή τέλος πάντων θα μάθουμε να τα πηγαίνουμε καλά μαζί της.



Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [11:00:25]