ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Σταύρος Ράπτης: Οι κοπάνες, η Αλάμπρα και η Παναχαϊκή

Σταύρος Ράπτης: Οι κοπάνες, η Αλάμπρα και η Παναχαϊκή



«Μια αναπάντεχη επιδημία, που προκαλεί ξαφνική αμνησία στους ανθρώπους, βρίσκει τον Αρη, ένα άνδρα γύρω στα 40,να ακολουθεί ένα πρόγραμμα αποκατάστασης» Κάπως έτσι ξεκινά η νέα ταινία του Χρήστου Νίκου «Μήλα» η οποία θα ανοίξει το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα του τμήματος Orizzonti, του 77ου φεστιβάλ κινηματογράφου της Βενετίας. Και η ταινία αυτή φέρει και πατρινή υπογραφή, καθώς το σενάριο συνυπογράφει ο Πατρινός Σταύρος Ράπτης, ο οποίος σήμερα μιλά στην «ΠτΔ» για την ταινία και όχι μόνο.

Πώς είναι να συμμετέχεις σε μια ταινία για μια επιδημία εν μέσω μιας πανδημίας τον ρωτάμε και η απάντηση έρχεται άμεσα: «Δεν είχαμε τέτοια πρόθεση. Ξεκινήσαμε να την γράφουμε πριν τέσσερα χρόνια, πριν 1,5 χρόνο γυρίστηκε και έτυχε έτσι η συγκυρία» σημειώνει και συνεχίζει: «Στην ταινία η πανδημία είναι λίγο αλληγορική, δεν υπάρχει ο κίνδυνος του θανάτου. Δεν είναι κάτι τόσο ανησυχητικό όσο η κατάσταση που ζούμε σήμερα. Αλλά από την άλλη, δεν παύει να είναι και ένας συνδυασμός που λίγο μας τρόμαξε».

Το κεντρικό ερώτημα της ταινίας είναι «Μήπως τελικά είμαστε όλα όσα δεν μπορούμε να ξεχάσουμε;» και αυτό το ερώτημα αποτέλεσε την βάση για την έναρξη της ιστορίας. «Αν κάτι είναι πάντα μέσα σου δεν σε καθορίζει;» αναρωτιέται ο Σταύρος Ράπτης επισημαίνοντας πως αυτό το «κάτι» δεν χρειάζεται να είναι απαραίτητα ένα σημαντικό γεγονός αλλά μικρές στιγμές. «Ουσιαστικά κάποια γεγονότα ορίζουν έναν άνθρωπο μέχρι να φτάσει η στιγμή που θα τα ξεχάσει λόγω της ηλικίας και όχι λόγω πανδημίας» επισημαίνει.

Η ταινία έχει αρκετά κωμικά στοιχεία μέσα της. Αλλωστε, αρχικά ξεκίνησε ως κωμωδία, όμως οι δημιουργοί της κατάλαβαν ότι ο ήρωάς τους κουβαλά ένα βαρύ δράμα, αυτό του να μην μπορεί να θυμηθεί το ποιος είναι. Ετσι, στην πορεία έμειναν μόνο κάποια από αυτά τα στοιχεία με στόχο να ελαφρύνουν το βαρύ θέμα.

Σημειώνεται πως πρόκειται για την πρώτη ελληνική ταινία που ανοίγει το τμήμα των Οριζόντων. «Δεν το έχουμε πολυπιστέψει ακόμα» λέει γελώντας ο Σταύρος Ράπτης και συνεχίζει: «Μας φάνηκε πολύ μεγάλο γι' αυτό που περιμέναμε, καθώς πρόκειται για μια ταινία μικρής παραγωγής. Αλλά οι προγραμματιστές του Φεστιβάλ μας είπαν ότι είναι μια ταινία επίκαιρη και ολοκληρωμένη που θα ήθελαν να έχουν ως πρόταση για το πρόγραμμα των Οριζόντων».

Η ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΕΣ ΜΝΗΜΕΣ
Ο Σταύρος Ράπτης γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πάτρα, ενώ έφυγε για να σπουδάσει κινηματογράφο στην Αθήνα όπου εργάζεται κυρίως ως casting director και λιγότερο - όπως λέει ο ίδιος - ως σεναριογράφος και σκηνοθέτης. Και όταν τον ρωτάμε για την ιδιότητα του ηθοποιού, όπως τον είδαμε στο «L» του Μπάμπη Μακρίδη ο ίδιος γελά και λέει πως έγινε μία φορά και δεν επαναληφθεί ποτέ πια!

Αραγε τι μνήμες έχει από την Πάτρα; «Οι μνήμες μου ουσιαστικά είναι από το σχολείο» μας λέει και συνεχίζει: «Πήγα σχολείο στο 2ο και στο 7ο και δεν ξέρω αν είναι σωστό να πω ότι το πρώτο που θυμάμαι είναι οι κοπάνες... Αλλά θυμάμαι την Αλάμπρα και πολλά άλλα και προφανώς τα καλοκαιρινά μπάνια».

Ο ίδιος σπούδασε κινηματογράφο χωρίς να ξέρει ποιον ακριβώς τομέα ήθελε να ακολουθήσει. «Ηθελα να μάθω πώς γίνεται αυτή η δουλειά. Και το έμαθα γιατί δοκίμασα διάφορες θέσεις» τονίζει, περνώντας από διάφορες ειδικότητες. «Δοκιμάζοντας, κατέληξα παραδόξως στο casting που ούτε το φανταζόμουν ότι υπάρχει στη δουλειά» μας λέει ο Σταύρος Ράπτης, μια θέση στην οποία είναι εδώ και 20 χρόνια, έχοντας συμμετάσχει σε σημαντικές ταινίες του νέου ελληνικού κινηματογράφου.

Μιλώντας για τον κινηματογράφο στην Πάτρα, σημειώνει πως είναι κρίμα που δεν υπάρχει ένας θερινός κινηματογράφος... «Είναι σχεδόν ντροπή για την πόλη που δεν υπάρχει έστω ένα θερινό σινεμά... Και πάλι καλά που υπάρχει στο Ρίο» τονίζει, ενώ όταν τον ρωτάμε για τα κινηματογραφικά του βράδια στην Πάτρα, ο Σταύρος Ράπτης θυμάται τη δεκαετία του '90 και τις προβολές του Νίκου Καββαδία δια «γυμνού οφθαλμού»: «Στο Λύκειο, έβλεπα όλες τις ταινίες που έπαιζαν οι αίθουσες, αλλά περίμενα τις πιο ιδιαίτερες, τις μεταμεσονύχτιες του "γυμνού οφθαλμού". Αργότερα όταν σπούδαζα στην Αθήνα, έστελνα τις κόπιες στον Νίκο (σ.σ. Καββαδία) για τις βραδινές προβολές του στο Αστυ, στο Ιντεάλ, στο Πάνθεον» αναφέρει.


ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΤΡΑ ΚΑΙ Ο ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ ΣΗΜΕΡΑ
Δυσκολεύεται όταν τον ρωτάμε τι θα περιείχε μια ταινία που θα έγραφε για την Πάτρα. Αφού σκέφτεται μας λέει: «Θα ήταν καθαρά προσωπική, κυρίως για τα παιδικά - εφηβικά μου χρόνια, καθώς τώρα πλέον είμαι επισκέπτης στην πόλη. Θα έβαζα μέσα και την Παναχαϊκή λόγω της ιστορίας του πατέρα μου με την ομάδα (σ.σ. ο πατέρας του είναι ο Νίκος Ράπτης, πρώην πρόεδρος της Ερασιτεχνικής Παναχαϊκής). Προφανώς δεν θα ήταν μια ταινία για την Παναχαϊκή, αλλά είναι κάτι που με συνδέει με την πόλη και την οικογένειά μου και δεν την έχω δει ποτέ σε ταινία». Και όταν τον ρωτάμε ποια είναι η ταινία που του έχει μείνει, η απάντηση ξαφνιάζει: «Είναι το "Ουίσκι" από την Ουρουγουάη... Δεν είναι κάποιο αριστούργημα, ούτε η καλύτερη ταινία στην ιστορία του σινεμά, αλλά εκείνη την εποχή με άγγιξε πάρα πολύ και κάτι σημαίνει για εμένα» μας λέει.

Ηδη, ο Σταύρος Ράπτης, ετοιμάζει τα επόμενα βήματά του και πάλι με τον Χρήστο Νίκου και σε συνεργασία με έναν Αγγλο σεναριογράφο, τον Σαμ Στάινερ. Το σενάριο προχωρά και όπως μάθαμε το χειμώνα θα ξεκινήσει η παραγωγή της αγγλόφωνης αυτής ταινίας, που είναι μια ξένη παραγωγή σε σκηνοθεσία Χρήστου Νίκου.


Της ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ
panagopoulou@pelop.gr




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[16:20]  Δυτική Ελλάδα: Οι καταρρακτώδεις βροχές...
[15:51]  Μητροπολίτης Χρυσόστομος: «Οχι στην...
[15:50]  Πάτρα: Σε επιφυλακή ο Δήμος για τα...
[15:35]  Αιγιάλεια: Καθαρό σήμα τηλεόρασης σε...
[14:50]  Θανάσης Μαυρομμάτης: Δώσαμε το στίγμα...
[14:20]  Πάτρα: 56 χρόνια από την επανακομιδή...
[14:05]  Αχαΐα: Μειωμένα τα περιστατικά – πιο...
[13:35]  Νικολάου: «Ενας χαμένος χρόνος για τον...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [16:29:13]