ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Ανδρονίκη Χρυσάφη: Να ζήσουμε με τον ιό και μ

Ανδρονίκη Χρυσάφη: Να ζήσουμε με τον ιό και μ' όσα μάθαμε



Ανήκω στο ταπεινό και σιωπηλό πλήθος της ιστορίας. Πέρασα όλο το διάστημα της απομόνωσης σε γείτονα χώρα όπου είμαι αποσπασμένη, παρακολουθώντας με απόλυτη έκπληξη την πανδημία να απλώνεται στον πλανήτη. Το μυαλό μου αρνιόταν να κατανοήσει τι ακριβώς συνέβαινε, τις καθημερινές εξελίξεις, τις επιπτώσεις, τα μέτρα, τα θύματα… Και τότε αποφάσισα να κρατήσω ημερολόγιο, γνωρίζοντας ότι σε λίγους μήνες όλα αυτά που ζήσαμε θα φάνταζαν εξωπραγματικά! Πραγματικό ημερολόγιο, σε τετράδιο με μπεζ χαρτί, στυλό, σκιτσάκια, ημερομηνίες. Ο δικός μου τρόπος κατανόησης και μνήμης. Και άρχισε η καταγραφή.

Έκλεισαν σχολεία, πανεπιστήμια, σύνορα… Απαγορεύτηκε η κυκλοφορία στους δρόμους… Η Ιταλία ξεπέρασε σε νεκρούς την Κίνα… Αναβλήθηκε το EURO 2020, η Eurovision… Χάσαμε έναν συνάδελφο… Διαγγέλματα… Ομαδικοί τάφοι σε Ιταλία και Αμερική, λυόμενα νοσοκομεία σε γήπεδα της Ευρώπης… Και ο γείτονας να επιμένει: «Καλά, ξέρεις πόσοι είναι τελικά οι νεκροί από τη γρίπη εφέτος; Aσε που φουσκώνουν και τους αριθμούς!».

Πάνε και οι Ολυμπιακοί Αγώνες… Οι πτήσεις σταματούν, τα αεροπλάνα στο έδαφος, κλείνουν τα ξενοδοχεία… Μας προσπερνάνε οι εθνικές γιορτές, το Πάσχα, η άνοιξη… Οι απόλυτοι αριθμοί δραματικοί, κιγκλιδώματα και αστυνομία στις παραλίες των πόλεων, η Ιερά Σύνοδος αποφάσισε το Πάσχα φέτος να γιορταστεί μια Τρίτη του Μαΐου… Ο ζόφος του Μπέργκαμο… Και ο γείτονας να επιμένει για τη συνωμοσία του Μπίλ Γκέιτς…

Συμμορφώθηκα εύκολα στα μέτρα, δεν φοβήθηκα τον εγκλεισμό, μάλλον βρήκα τον χαμένο χρόνο που αναζητούσα τα τελευταία πολλά χρόνια. Δεν διάβασα περισσότερο από το κανονικό (άσε που λιγόστευε το απόθεμα που είχα μαζί μου), δεν είδα όλες τις ταινίες και τις παραστάσεις του κόσμου… Επέλεξα, όμως, να ξαναβρώ τους αγαπημένους πολυάσχολους που είναι μακριά και πολύ τους είχα στερηθεί. Με τις ΗΠΑ, την Κεντρική Ευρώπη και την Ασία η διαφορά ώρας μηδενίστηκε. Αφού δεν είχαμε ωράρια ούτε πρωινό ξύπνημα. Κολυμπούσαμε σαν αστροναύτες σε αυτόν τον περίεργο χρόνο που μας δόθηκε ξαφνικά. Τερματίσαμε τη σύγχρονη τεχνολογία, συνδεθήκαμε, θυμηθήκαμε, γελάσαμε, φοβηθήκαμε, γιορτάσαμε γενέθλια, συγγράψαμε…

Τι έμαθα να φοβάμαι στη διάρκεια της πανδημίας; Τους αντιεμβολιαστές, αυτούς που γνωρίζουν καλά ότι η θεία μετάληψη είναι απόλυτα ασφαλής, τους Ντόναλντ, τον ανορθολογισμό και τον εγωισμό!

Η νέα οδός: Να ζήσουμε με τον ιό. Και με τη γνώση που αποκτήσαμε στο μεταξύ. Που σημαίνει κατανόηση, σεβασμό στη δημόσια υγεία, αλληλεγγύη (επιβεβλημένη πλέον). Ελπίζοντας πάντα ότι ένα πονετικό κοίταγμα θα μας σώσει από την ανέσπερη ανοησία.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 22:55]  Πίνακας του Βαν Γκογκ της σειράς...
[χθες 09:18]  Παναγιώτης Μουζάκης: Ο Πατρινός...
[χθες 13:28]  Κατσίβελας: Αιμοδότες διαρκείας,...
[χθες 23:50]  Μπαράκ Ομπάμα και Μπρους...
[χθες 14:16]  Αντώνης Πετμεζάς: Απόγονος...
[χθες 13:44]  Ηλίας Παπαγεωργόπουλος: «Τα ρίσκα...
[χθες 12:00]  Πάττυ Πετροπούλου: "Ανακάλυψε την...
[χθες 13:21]  Επίσκοπος Κερνίτσης Χρύσανθος:...








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:30:31]