ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Δεν έγινε και κάτι

Δεν έγινε και κάτι



Η χρονιά μας έβαλε δύσκολα φέτος. Το πρώτο εξάμηνο είχαμε να διαβάσουμε λοιμωξιολογία, φαρμακευτική, επιδημιολογία, μικροβιολογία. Παράλληλα, μας έπεσαν ζητήματα ενέργειας και διεθνούς δικαίου. Μπαίνοντας στο β' εξάμηνο μας κληρώνουν διάφορα μαθήματα δικαίου, για να παρακολουθήσουμε τις υποθέσεις Μιωνή και Καλογρίτσα, που είναι στριφνές και δαιδαλώδεις, με πολύ δικόγραφο. Δεν είναι εύκολο ζήτημα η αριστερά.
Οπως βέβαια συμβαίνει και στην εκπαιδευτική ζωή, όποιος παρακολουθούσε τα θέματα αυτά από την αρχή, είναι καταρτισμένος και μπορεί να αντεπεξέλθει με άνεση. Δεν μας χρειαζόταν να φθάσει Ιούλιος του 2020, το πράγμα φώναζε από την αρχή περί τίνος επρόκειτο. Δεν αρκεί να κερδίζει κανείς τις εκλογές ώστε να ηγείται ως πλειοψηφική δύναμη. Είναι αναγκαίο να καταλαμβάνει την εξουσία πλήρως, κάθε εκδοχή της, ει δυνατόν, ώστε να ελέγχει τους θεσμούς, την κοινωνία, τη διοίκηση, τα μέσα ενημέρωσης, τους αντιπάλους και φυσικά τους φίλους. Δεν ανακαλύφθηκε ασφαλώς το μοντέλο αυτό το 2015. Η πατρίδα έχει που το ζει ήδη από τον 19ο αιώνα. Κατά καιρούς οι προδιαγραφές του μοντέλου υπηρετούνται με μεγάλη ζέση και δίψα, άλλες φορές όχι και τόσο, όχι επειδή δεν το επιτρέπουν οι συνειδήσεις, αλλά επειδή δεν το επιτρέπουν οι συσχετισμοί.
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ παγίδευσε τον εαυτό της στο ίδιο της το αφήγημα. Εκλέχθηκε εκμεταλλευόμενη συγκυρίες που το ίδιο το κόμμα πότισε- αλλά δεν τις είχε σπείρει- και δαιμονολογώντας σε βάρος των προκατόχων της. Εκτοτε έκρινε ότι έπρεπε η δαιμονολογία να δικαιωθεί, για να εξοντώσει τον εχθρό και για να εδραιωθεί καλύτερα στην εξουσία, με όρους μακράς προοπτικής, μέσω μετατροπής της σε κατεστημένο. Καλή μαθήτρια προγενέστερων παραδόσεων, ήξερε πως αυτό προϋποθέτει εγκαθίδρυση ελέγξιμων και χειραγωγήσιμων πυλώνων στο θεσμικό σύστημα. Δικαιοσύνη, τράπεζες, έργα, πληροφόρηση. Το έργο μπήκε σε εφαρμογή κατά τρόπο απροκάλυπτο, κραυγαλέο και αυτάρεσκο. Οταν είσαι πολύ ευχαριστημένος με τον εαυτό σου, η χαρά δεν σε αφήνει να κρύβεσαι, ως γνωστόν. Σε πολύ λίγο διάστημα οι πάντες μπορούσαν να δουν τι γινόταν και τι επιχειρείτο, πολύ περισσότερο όταν άρχισαν και οι άνθρωποι να μιλούν.
Δεν έχουμε αμφιβολίες ότι ο ίδιος ο κόσμος του ΣΥΡΙΖΑ έχει επίγνωση των πρωτοβουλιών που αναλήφθηκαν, όπως βέβαια ότι ο ίδιος ο αρχηγός ήταν ενήμερος και σύμφωνος. Απλώς είναι όλοι τους πεπεισμένοι ότι ο σκοπός ήταν καλός. Το κόμμα σκόπευε να ασκήσει την εξουσία υπέρ του λαού, συνεπώς όφειλε να αλώσει το σύστημα προκειμένου να εξουδετερώσει τους πυρήνες του φαύλου και διάτρητου αστικού καθεστώτος. Η αντιγραφή του συστήματος του αντιπάλου δεν είναι διολίσθηση στη διαφθορά. Είναι άμυνα, από τη μια μεριά, και στρατηγική επικράτησης από την άλλη. Στα ερωτήματα της ηθικής, οι απαντήσεις είναι παμπάλαιες, ιησουίτικων καταβολών: Οταν είσαι ο Καλός, οφείλεις να επικρατήσεις. Αυτή είναι η κορωνίδα της ηθικής και από αυτήν συναρτώνται και καθορίζονται τα υπόλοιπα.
Δε νέιμ οφ δε γκέιμ, ιζ δε σέιμ: Θέλεις να φτουρήσεις πολιτικά; Πρέπει να έχεις δικό σου κανάλι. Δεν μπορείς να το ανοίξεις ο ίδιος, γι'αυτό θα βάλεις έναν δικό σου άνθρωπο, με τον οποίο θα στήσεις σχέση αμοιβαιότητας. Τα έχουμε ζήσει όλα αυτά αρκετές φορές, με άλλους πρωταγωνιστές. Το ερώτημα εάν θα τα περίμενε κανείς από την αριστερά είναι αφελές και δεν χρειάζεται ούτε σπουδές στην ιστορία, ούτε στην ανθρωπολογία, αρκετό διάβασμα είχαμε φέτος. Οι άνθρωποι είμαστε ικανοί για το καλύτερο ή για το χειρότερο. Εν προκειμένω η διαφορά είναι ότι ζήσαμε (και ζούμε) με μια αποστομωτική πεποίθηση δικαίου, ανωτερότητας, ποιότητας, υπεροχής, που μάλλον καλλιεργήθηκε μέσω μιας αναδρομικής προσωπικής και συλλογικής προβολής στις δόξες, τους θρύλους και τους μύθους του παρελθόντος. Αβλαβούς και αναίμακτης.
Τι μένει; Το ερώτημα των επόμενων μηνών: Αν αποδειχθεί ότι υπήρξε μηχανισμός που κατασκεύασε εκ του μηδενός κατηγορίες κατά αντιπάλων με σκοπό να τους σπιλώσει και να εκθέσει πολιτικά και ηθικά το συμβατικό σύστημα στα μάτια της κοινωνίας, πόσα στελέχη και φίλοι του χώρου θα εξεγερθούν, πόσα θα το καταπιούν, πόσα θα το συγχωρήσουν σαν υπερβάλλοντα ζήλο, πόσα θα θεωρήσουν ότι είναι θεραπεύσιμο με απλές εσωτερικές διαδικασίες, κατά το παλιό ανέκδοτο, έλα μωρέ, δεν έγινε και κάτι.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [18:15:03]