ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Το τελευταίο σάουντρακ για τον Εννιο Μορικόνε

Το τελευταίο σάουντρακ για τον Εννιο Μορικόνε



«Ενας άνθρωπος δεν μπορεί να αποκρυπτογραφήσει περισσότερα από δύο διαφορετικά επίπεδα ήχου την ίδια στιγμή. Δεν μιλάω μόνο για τη μουσική. Φυσικά, ο εγκέφαλος δεν μπορεί να λάβει περισσότερους από δύο ήχους κάθε φορά. Αν ένας σκηνοθέτης αναμίξει τον γενικό ήχο της σειράς διαλόγου και τα ηχητικά εφέ όπως επίσης και την μουσική, το ανθρώπινο αυτί δεν μπορεί να διακρίνει τη μουσική. Αυτό που ακούει κάποιος είναι ένας πολύ συγκεχυμένος θόρυβος». Εννιο Μορικόνε.
Οταν έρχεται στο μυαλό μας η έκφραση «συνθέτης σάουντρακ», είναι δύσκολο να μην σκεφτεί κανείς με την πρώτη, τον Εννιο Μορικόνε, ο οποίος πέθανε τις πρώτες πρωινές ώρες της Δευτέρας, σε ηλικία 91 χρόνων, σε κλινική της Ρώμης όπου νοσηλευόταν τις τελευταίες ημέρες με κάταγμα στο ισχίο. Ο «Μαέστρος», όπως ήταν γνωστός, δημιούργησε ένα σύνολο έργων που απλώνεται σε πάνω από 500 ταινίες.
Γεννημένος στη Ρώμη, ο Εννιο Μορικόνε έγινε περιβόητος λόγω των έργων του στα λεγόμενα «σπαγγέτι γουέστερν», ιδίως για τη συνεργασία του με τον Σέρτζιο Λεόνε, ο οποίος επανεφηύρε το είδος του Γουέστερν. Επιλέγοντας έναν τραχύ, οργανικό και «αραιό» ήχο αντί για τις υπερβολικές ενορχηστρώσεις των περισσότερων γουέστερν σάουντρακ, ο Μορικόνε δημιούργησε το δικό του στυλ, προσθέτοντας μαστίγια, πυροβολισμούς, σφυρίχτρες και ηλεκτρικές κιθάρες για να δημιουργήσει ένα αφηγηματικό στοιχείο στη μουσική.
Η σκηνοθεσία του Λεόνε έφερε στο προσκήνιο τη μουσική του Μορικόνε, ως θεμελιώδη πρωταγωνιστή της αφήγησης, χρησιμεύοντας ως ένα ρητορικό στοιχείο για να υπογραμμίσει αισθήματα και συναισθήματα, που δεν ήταν ξεκάθαρα σε μια ιστορία με διακριτικούς, λακωνικούς ήρωες, όπως ο Κλιντ Ιστγουντ. Μεγάλες σκηνές που περιλαμβάνουν τη μουσική και κοντινά πλάνα των χαρακτήρων, μετατρέπουν κάποια αποσπάσματα των ταινιών σε μια πρώιμη μορφή βίντεο-κλιπ, συνδυάζοντας ήχο και εικόνα σε ένα άλλο επίπεδο, προσθέτοντας ουσία και σημειωτική σημασία στις εικόνες.
Η επιρροή του Μορικόνε στη σύγχρονη ποπ κουλτούρα φαίνεται από τον τρόπο που τα σάουντρακ θεωρούνται ως μέρος μιας δημιουργίας βίντεο, στις δουλειές σκηνοθετών όπως οι Γουόνγκ Καρ-Βάι και Κουέντιν Ταραντίνο, οι οποίοι χρησιμοποίησαν κομμάτια του Μορικόνε ως ένα σημαντικό στοιχείο των ταινιών τους. Αποκομμένη από την ταινία, η μουσική εξακολουθεί να έχει νόημα για τον ακροατή.
Οταν κάποιος ακούει τη μουσική για το «Ο καλός, ο κακός και ο άσχημος», αμέσως σκέφτεται μια ταινία γουέστερν. Περισσότερο από ένα απλό στοιχείο της ταινίας, η μουσική του Μορικόνε εξελίχθηκε σε σημαντικό ρόλο στην ταινία «The man with no name».
Γεννημένος στη Ρώμη το 1928, ο Μορικόνε ασχολήθηκε με την τρομπέτα και έγραψε την πρώτη του σύνθεση σε ηλικία έξι ετών. Σπούδασε κλασική μουσική και όταν αποφοίτησε άρχισε να γράφει μουσική για το θέατρο και το ραδιόφωνο. Προσλήφθηκε από την εταιρεία RCΑ στην Ιταλία και παράλληλα άρχισε να γράφει μουσική για δημοφιλείς καλλιτέχνες (Ρίτα Παβόνε, Τζιάνι Μοράντι, Τζίνο Πάολι μεταξύ άλλων). Τα τραγούδια του έγιναν επιτυχίες από καλλιτέχνες όπως οι Πολ Ανκα, Φρανσουά Χάρντι και Ντέμις Ρούσσος ενώ αργότερα συνεργάστηκε και με τους Pet Shop Boys.
Παράλληλα, συνεργάστηκε με το Gruppo di Improvvisazione di Nuova Consonanza, μια ομάδα πειραματικών, αυτοσχεδιαστικών συνθετών.
Στον μουσικό τομέα, τα σάουντρακ του Μορικόνε καλύπτουν πολλά είδη, από κλασικά και ποπ έως αβάν-γκαρντ. Στοιχεία όπως ενορχηστρώσεις κλασικής μουσικής, πιασάρικες μελωδίες, surf κιθάρες, φωνές να χρησιμοποιούνται ως όργανα, φλάουτα, εβραϊκές άρπες αλλά και περίεργα κρουστά έγιναν τα σήματα κατατεθέν του.
Ο «Ηχος του Μορικόνε» γεννήθηκε στην «Τριλογία των Δολαρίων» του Λεόνε, αλλά ξεπέρασε οποιοδήποτε όριο μουσικού ή κινηματογραφικού είδους, παρουσιάζοντας έναν ηλεκτρισμό που επηρέασε μια γενιά μουσικών όπως οι Yo-Yo Ma, Χανς Ζίμερ, Τζον Ζορν, Μάικ Πάτον αλλά και ροκ μπάντες όπως οι Muse, Pixies, Metallica και Primus.
Αλλες ταινίες, εκτός αυτών του Μορικόνε, που έντυσε με τη μουσική του είναι οι «Η Απειλή» (Τζον Κάρπεντερ), «Σινεμά ο Παράδεισος» (Τζιουζέπε Τορνατόρε), «The battle of Algiers» (Τζίλο Ποντεκόρβο), «Μέρες ευτυχίας» (Τέρενς Μάλικ), «Οι Αδιάφθοροι» (Μπράιαν ντε Πάλμα) κ.ά.
Σημειώνεται πως ο Εννιο Μορικόνε κέρδισε Οσκαρ Μουσικής για το σάουντράκ του στην ταινία του Κουέντιν Ταραντίνο «Οι μισητοί 8» το 2016, μετά από πέντε προηγούμενες υποψηφιότητες (για τις ταινίες Μαλένα - 2001, Μπάγκσι - 1992, Οι Αδιάφθοροι - 1988, Η Αποστολή - 1987 και Μέρες Ευτυχίας -1979), όπως επίσης και ένα Τιμητικό Βραβείο το 2007 για το σύνολο των επιτευγμάτων του.




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση







Πρόσφατα
[χθες 15:18]  -Βλωβοκάς: Αιχμή του δόρατος το...
[χθες 10:38]  Πάτρα: Εργο Ολγας Νικολοπούλου η...
[χθες 10:08]  Κρις Κάρτερ: «Η πείνα για γνώση...
[χθες 09:21]  Οταν έκανε πρεμιέρα το «Ψυχώ»
[χθες 10:24]  Κρις Κάρτερ: Μιλά στην «ΠτΚ» για...
[χθες 15:35]  Ανδρέας Ανδριόπουλος: Απουσία...
[χθες 13:35]  Πάτρα: Ο νόστος του σώματος
[χθες 11:35]  Ο Πασχάλης ζωντανά στο Royal








Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [09:23:38]