ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


Καλό μήνα

Καλό μήνα



Κρούσμα.
Ναι, κρούσμα. Εκεί που καθόμαστε στα καφέ μας ή στα παραλιακά τραπεζάκια ή στις βεράντες μας ή στα γραφεία μας με την πεποίθηση ότι έχουμε επ' αόριστον ησυχάσει από δαύτο, κρούσμα. Ναι, κρούσμα.
Πρόκειται για έναν άνδρα 68 ετών. Είναι πατρινός, δικός μας. Οχι, δεν ξέρουμε πού μένει, δεν μας τα λένε αυτά, και φυσικά δεν μας λένε ποιός ήταν. Αυτό που ξέρουμε είναι ότι είχε πάει για υπόθεσή του στην Αλβανία. Και επιστρέφοντας, μετά από καμιά 15αριά ημέρες ή και λιγότερο, εκδήλωσε συμπτώματα. Προς το παρόν έχει έναν απλό πυρετό. Μακάρι ο άνθρωπος να μείνει μόνο σ' αυτό, και να ηρεμήσει το συντομότερο.
Αλλά είναι κρούσμα.
Τι έκανε στο μεσοδιάστημα από την επίσκεψή του στην Αλβανία. Ποιούς είδε; Σε ποιούς μίλησε; Φορούσε μάσκα; Φορούσε γάντια; Αγγιξε καρπούζια στη λαϊκή; Πήγε για καφέ; Μας άγγιξε στο προποτζίδικο, τακ-τακ, για να περάσει; Εβηξε σε κανέναν μπροστά; Μένει με συγγενείς; Μιλάει στους ενοίκους; Μπαίνει σε ασανσέρ; Οι επαφές του; Πού πήγαιναν τόσες μέρες οι επαφές του; Φορούσαν μάσκα; Φορούσαν γάντια; Αγγιξαν πεπόνια; Πήγαν εκκλησία; Μπήκαν σε λεωφορείο; Κρατήθηκαν από χειρολαβή;
Και όλοι όσοι διασταυρώθηκαν μαζί τους στη λαϊκή, στην τράπεζα, στο προποτζίδικο, στο καφενείο, στην αμμουδιά, ή στο περίπτερο, διαλέγοντας την κυριακάτικη εφημερίδα, φορούσαν μάσκα; Φορούσαν γάντια; Πού πήγαν; Ποιούς είδαν; Φορούσαν μάσκα και γάντια εκείνοι που έπεσαν πάνω τους, στο κοινό διαμέρισμα, στη δουλειά, τυχαία; Γιατι εμείς, δεν φορούσαμε. Κυκλοφορούσαμε αμασκάρευτοι και με χέρια γυμνά. Ακουμπήσαμε εφημερίδες περιπτέρων και χειρολαβές ψυγείων και μετά φέραμε τα δάχτυλά μας στα μάτια μας, στα χείλη μας, στα αυτιά μας, στα ρουθούνια μας- και μέχρις εκεί. Και αν διασταυρωθήκαμε με κάποιον από όλους αυτούς τους ανωτέρω που είχαν διασταυρωθεί με κάποιον από τους πιο ανωτέρω, τώρα μπορεί να έχουμε πάνω μας τον κορονοϊό, όπως είχε ο μαυρογένης πειρατής τον παπαγάλο του στον ώμο. Και ο μεν παπαγάλος φαινόταν, ήταν και χρωματιστός, όπως βλέπεις τον σηματοδότη από εκατόν πενήντα μέτρα μακριά, αλλά ο ιός δεν φαίνεται.
Εχουμε κρούσμα, λοιπόν. Και κοιταζόμαστε. Μπορεί να μείνει το πράγμα μέχρι εκεί. Και να ξεχαστούμε ξανά. Και να αρχίσουμε τις αγκαλιές. Και να τρώμε από το ίδιο πιάτο τη χωριάτικη. Αλλά αν το πράγμα δεν μένει εκεί, και μάθουμε και γι άλλο και γι άλλο και γι άλλο κρούσμα, εκεί σε θέλω. Τι έχεις μάθει από μέτρα; Τι προπόνηση έχεις κάνει στην αποστασιοποίηση; Ξέρεις να απολυμαίνεις; Ξέρεις τι απολυμαίνεις; Ξέρεις τι απολυμαίνει; Ξεράδια ξέρεις. Μπερδεύεις τα απολυμαντικά με τα αποσμητικά με τα σπρέι αντιηλιακά και το σαπούνι για τα πιάτα. Ηρθε η ώρα σου. Σε πετάνε μέσα στην αρένα. Σε βλέπουν οι ταύροι και πλησιάζουν. Τρέχα να ξεφύγεις από τα κέρατα. Εκεί να δεις τι θα πει αποστασιοποίηση που κορόιδευες τον κόσμο στην καραντίνα.
Εχουμε κρούσμα. Ολοι ρωτάμε γι' αυτόν. Από ενδιαφέρον (για μας). Εφτασε στα 68 του για να γίνει το πρόσωπο της ημέρας, χωρίς να το επιδιώξει. Ενα πρόσωπο άδειο, ωστόσο. Ο διασημότερος άγνωστος του καλοκαιριού. Κι όταν γίνει καλά και κυκλοφορήσει ανάμεσά μας, θα θέλει τόσο πολύ να πει την ιστορία του, αλλά δεν θα το κάνει. Καλύτερα να λες πως είσαι κόμης και ήρθες από τα Καρπάθια, παρά ότι έχεις νοσήσει. Καλό μήνα κύριε κόμη- δεν νοσήσατε ακόμη;




Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [17:58:27]