ΜΙΚΡΕΣ ΑΓΓΕΛΙΕΣ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ VIDEO

Ενημέρωση απο την Εφημερίδα «ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΣ»


 ΜΕΘ Παίδων: Μαχόμαστε για τη ζωή κόντρα στο θάνατο (Φωτο)

ΜΕΘ Παίδων: Μαχόμαστε για τη ζωή κόντρα στο θάνατο (Φωτο)



«Αυτή η σελίδα δεν μπορεί να περιγράψει τα όσα ζήσαμε έξω από αυτή την πόρτα της ΜΕΘ Παίδων.
Ο πόνος, η αγωνία, η προσευχή και η ελπίδα ότι όλα θα πάνε καλά ήταν μόνιμη συντροφιά. Οι ώρες περνούσαν και κάθε φορά που ο γιατρός άνοιγε την πόρτα και μας φώναζε για ενημέρωση η αγωνία, γινόταν αβάσταχτη. Τι θα γίνει παρακάτω; Θα τα καταφέρει ο γιατρός να σώσει τη μικρή μας Αλεξάνδρα; Ο κ. Ηλιάδης λοιπόν, ο γιατρός μας, μαζί με τη βοήθεια της Παναγίας έκανε το θαύμα πραγματικότητα. Το παιδάκι μας συνήλθε. Μας μίλησε, μας αγκάλιασε, γύρισε πίσω σχεδόν από τα σκαλιά του Αδη. Κι αν μπορούσε τώρα να γράψει αυτή, γιατί είναι πολύ μικρή, θα γέμιζε το χαρτί με ευχαριστώ και αγκαλιές για να δείξει την ευγνωμοσύνη της στον γιατρό που τη βοήθησε να ζήσει».
Το παραπάνω είναι ένα από τα εκατοντάδες ευχαριστήρια που περιλαμβάνει το κουτί της Μονάδας Εντατικής Θεραπείας του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Πατρών. Λόγια τρυφερά, αγάπης και έκφρασης απεριόριστης ευγνωμοσύνης από γονείς που μπόρεσαν να κρατήσουν ξανά στην αγκαλιά τους τα παιδιά τους που είχαν φτάσει κοντά στον θάνατο.
«Προίκα μας είναι αυτό το κουτί με τα ευχαριστήρια σημειώματα των γονιών και τις ζωγραφιές των παιδιών που πήραν ζωή στις κλίνες της Μονάδας μας» μας λέει ο υ-υπεύθυνος της Μονάδας Ανδρέας Ηλιάδης.
Τα τελευταία περιστατικά με τον μικρό Οδυσσέα, ηλικίας 10 μηνών που κατάπιε ένα καρύδι και κάποια κομμάτια του έφραξαν τον πνεύμονά του, το 5,5 ετών παιδάκι το οποίο τραυματίστηκε όταν έπεσε από την καρότσα αγροτικού οχήματος και το τρίτο συμβάν με το παιδί που έπεσε από ύψος σε κάγκελο που καρφώθηκε στην καρωτίδα του, ανέδειξαν, για μία ακόμα φορά, τη δυναμικότητα της Μονάδας και το υψηλό επιστημονικό επίπεδο που χαρακτηρίζει τη λειτουργία της.
Η «Π», με αφορμή τα παραπάνω γεγονότα πέρασε για μία ακόμα φορά το κατώφλι της Μονάδας για να συναντήσει αυτή τη μοναδική ομάδα του προσωπικού που τη στελεχώνει και δίνει ζωή στα παιδιά.
Με δυσκολία τούς πείσαμε να μας μιλήσουν και ακόμα μεγαλύτερη δυσκολία να μας δώσουν τα ονόματά τους, για να τα συμπεριλάβουμε στο σημερινό μας αφιέρωμα.
«Γράψτε η ομάδα της ΜΕΘ» έσπευσε να μας πει ο κ. Ηλιάδης με τη συνδρομή και των άλλων. Τελικά τους πείσαμε. Αυτοί λοιπόν που εργάζονται πίσω από τις πόρτες της ΜΕΘ Παιδιών και Εφήβων του ΠΓΝΠ είναι οι εξής:
ΙΑΤΡΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ: Ανδρέας Ηλιάδης (υπεύθυνος), Χαράλαμπος Κοτσώνης, Γεωργία Μάρκου, Ευστρατία Σαμκινίδου, Αλεξία Παπαθεοδωροπούλου και Μαρία Αντωνέλη. Εδώ πρέπει να προσθέοσυμε και τον κ. Νικήτα Χατζηγιάννη ο οποίος υπηρέτησε στη Μονάδα για 9 χρόνια και τώρα εργάζεται στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.
ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ: Κωνσταντίνα Αθανασοπούλου, Σπύρος Παπαϊωάννου, Ιφιγένεια Σωτηροπούλου, Ιωάννα Κατσαρού, Αγγελική Καρβουνίδου, Μαρία Σκιαδαρέση, Γρηγόριος Κούρτης, Γεωργία Κυριακοπούλου, Μαρία Τσουκαλά, Βασιλική Μπαϋλού, Ελένη Ψιλογεωργοπούλου, Πηνελόπη Φίφη, Κωνσταντίνα Παπαροϊδάμη, Μαρία - Ιωάννα Νούσα (εκπαιδευόμενη νοσηλεύτρια)
ΒΟΗΘΟΣ ΘΑΛΑΜΟΥ: Παναγιώτα Ασπιώτη
ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑΣ: Σάσα Παλούμπα
Σε αυτή την ομάδα οι γονείς εμπιστεύονται τα παιδιά τους κι αυτή η ομάδα τούς τα επιστρέφει γεμάτα ζωή στην αγκαλιά τους.
Εκ μέρους της ομάδας ο κ. Ηλιάδης απαντάει στα ερωτήματα που του θέσαμε.
Πώς βιώσατε τα τελευταία ιατρικά θαύματα που επιτελέστηκαν στη ΜΕΘ Παίδων της οποίας είστε υπεύθυνος;
O αγώνας για ζωή στην μονάδα είναι συνεχής και επίπονος. Μαχόμαστε για τη ζωή κόντρα στον θάνατο. Αρχή μας κάθε παιδί με αξιοπρέπεια να δίνει την μάχη της ζωής του μαζί με τους καλύτερους νοσηλευτές, γιατρούς και βέβαια τα καλύτερα μηχανήματα. Θαύματα δεν θα το έλεγα. Νομίζω ότι είναι αποτέλεσμα μεθοδικής και συλλογικής προετοιμασίας για αντιμετώπιση δύσκολων καταστάσεων

Ποια ήταν τα συναισθήματά σας όταν δίνατε τη μάχη να τα κρατήσετε στη ζωή;
Τα συναισθήματα αυτά πραγματικά είναι μοναδικά. Το θεόσταλτο δώρο για μας τους επαγγελματίες υγείας είναι να δώσουμε το χαμόγελο των ασθενούς μας πίσω στους γονείς τους και όπως συχνά λέω το χαμόγελο ενός παιδιού είναι η δύναμη του γιατρού. Σίγουρα το βάρος είναι τεράστιο ειδικά όταν οι γονείς παραδίδουν το παιδί τους με απειλητική κατάσταση για τη ζωή στη δική μας αγκαλιά και πρέπει εμείς να τα καταφέρουμε.

Βρεθήκατε επί πέντε ημέρες «κλεισμένος» στη ΜΕΘ. Τι ήταν αυτό που σας έδινε δύναμη;
Δύναμη μας δίνουν τα ίδια τα παιδιά. Ολοι μαζί αυτό κάνουμε. Να φανταστείτε οι νοσηλευτές στις βάρδιες κάθονταν περισσότερες ώρες από τα 8ωρα τους για να βοηθήσουν την κατάσταση. Οταν βλέπεις τους γιατρούς σου να μην θέλουν να φύγουν εσύ μπορείς να κάνεις τίποτα άλλο από το να βάλεις φτερά στην ψυχή και το σώμα σου και να προχωρήσεις;

Ποιο περιστατικό ήταν πιο δύσκολο και φοβηθήκατε ότι ίσως δεν τα καταφέρετε;
Το πιο δύσκολο περιστατικό που πραγματικά φοβήθηκα ήταν όταν νοσηλεύαμε για μέρες τον μικρό Αλέξανδρο με σοβαρό πρόβλημα στην καρδούλα του και βρισκόταν με μηχανήματα υποστήριξης όλων των οργάνων του και είχαμε οργανώσει μια τεράστια αερογέφυρα με την Ιταλία για να σωθεί. Φοβήθηκα όταν μέσα στην κινητή μονάδα βρεθήκαμε μέσα στο πολεμικό αεροπλάνο και ήμασταν μόνοι στον αέρα. Τελικά πήγαν όλα καλά. Βρέθηκε η καρδούλα και ο Αλέξανδρός μας απολαμβάνει τη ζωή του δυνατός όσο ποτέ άλλοτε.

Τα περιστατικά αυτά απαίτησαν τη συνεργασία σας με το Καραμανδάνειο και το ΕΚΑΒ. Το αποτέλεσμα δείχνει ότι υπήρξε άριστη συνεργασία; Αυτό όμως είναι πάντα εφικτό;
Το Καραμανδάνειο Νοσοκομείο είναι ένα δυνατό νοσοκομείο με εξαιρετικούς επαγγελματίες υγείας και έχουμε μια άριστη συνεργασία με όλα τα τμήματα από την στιγμή που ξεκίνησε η μονάδα μας.
Για το ΕΚΑΒ επίσης έχω να πω τα καλύτερα. Δεν υπήρχε ΠΟΤΕ περίπτωση να μας πει ότι δεν μπορεί να βοηθήσει. Έμπειρα πληρώματα με αγάπη και σεβασμό στο άρρωστο και τραυματισμένο παιδί. Όσες φορές χρειάστηκε να μεταφερθούν παιδιά από το αεροδρόμιο του Αράξου στην μονάδα μας οι έμπειροι γιατροί του ΕΚΑΒ και τα πληρώματα έκαναν υποδειγματικές διακομιδές. Είμαστε τυχεροί που έχουμε αύτη την ομάδα του ΕΚΑΒ στην Πάτρα.

Πόσα παιδιά έχουν αναγεννηθεί μέχρι σήμερα στις κλίνες της Μονάδα σας;
Εχουμε νοσηλεύσει 1.550 παιδιά από το 2007 που ξεκίνησε η ΜΕΘ ΠΑΙΔΩΝ. Είμαστε περήφανοι ακόμα για το ότι κανένα παιδί δεν χρειάστηκε εντατικολογική φροντίδα και να χρειάζεται να μεταφερθεί σε νοσοκομεία Παίδων των Αθηνών.
Να μην ξεχάσω να πω ένα μεγάλο ευχαριστώ και να υποκλιθώ στις οικογένειες που έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για να παρθούν τα όργανα των παιδιών τους, μετά τη διαπίστωση του εγκεφαλικού θανάτου τους και να σωθούν άλλα παιδιά.

Οι γονείς και οι οικογένειες των παιδιών αισθάνονται την ιατρονοσηλευτική σας ομάδα ως κομμάτι της οικογένειάς τους. Εσείς πώς τι εισπράττετε αυτό;
Νομίζω η εμπιστοσύνη είναι κάτι που κατακτήθηκε όλα αυτά τα χρόνια και έκανε τους γονείς να μας θεωρούν οικογένειές τους. Δεν είναι μόνο οι νοσηλευτές και οι γιατροί μας. Εχουμε πιο μεγάλη οικογένεια. Πόσες φορές πραγματικά θα δείτε την αγωνία της βοηθού θαλάμου και της υπεύθυνης καθαριότητας να κλαίει μαζί μας η να γελά μαζί μας και να συμπαραστέκεται σε κάθε παιδί που ξυπνάει μετά την αποσωλήνωσή του.
Δεν είναι λίγες οι φορές που έρχονται οι οικογένειες των παιδιών με τα ίδια στη μονάδα μας. Αυτό είναι πραγματικά μαγικό. Ερχονται μάλιστα από πολλά μακρινά μέρη. Από Ηγουμενίτσα, Κέρκυρα, Λήμνο, Ιωάννινα, Θέρμο κ.λπ. Τι πιο όμορφο και συγκινητικό να βλέπεις παιδιά να χτυπούν το κουδούνι της μονάδας και να μπαίνουν μέσα μόνα τους μετά από βαριές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και νοσηλεία εβδομάδων στην μονάδα.

Τι είναι αυτό που σας λείπει αυτή τη στιγμή σε υποδομές, εξοπλισμό ή προσωπικό;
Δεν μας λείπει κάτι. Το νοσοκομείο και η 6η ΥΠΕ απλόχερα υποστηρίζει τη μονάδα με υλικό και προσωπικό. Μάλιστα θα ήθελα να σας πω με χαρά ότι σύντομα η μονάδα μας ίσως και τον επόμενο μήνα θα διαθέτει 2 κλίνες πλήρως ανεπτυγμένες σε ειδικό θάλαμο αρνητικής πίεσης για τον COVID-19 μέσα στην μονάδα μας με ειδικά μηχανήματα. Η δωρεά ήρθε από ένα εξαιρετικό άνθρωπο και τον ευχαριστούμε γι αυτό.

Οταν ξεκινήσατε τη Μονάδα δώσατε πραγματική μάχη με πολύ υπομονή και ανοχή. Τελικά άξιζε αυτός ο κόπος;
Η ανταμοιβή μας είναι το χαμόγελο των παιδιών μας. Ναι, και βέβαια αξίζει τον κόπο. Να σας υπενθυμίσω βέβαια όταν προσπαθούσαμε να ανοίξει η ΜΕΘ το 2006 και εγώ ήμουνα απογοητευμένος είχα έρθει στο γραφείο σας και με το χαμόγελο σας μου είπατε, μην στενοχωριέστε θα την ανοίξουμε. Και βέβαια άνοιξε και σας ευχαριστούμε γι' αυτό.
Στην δύσκολη εποχή που ζούμε νομίζω οι πολίτες έχουν ανάγκη να γνωρίζουν ότι τα νοσοκομεία μας είναι εδώ για να φροντίσουν με τον καλύτερο τρόπο τους ασθενείς που το έχουν ανάγκη.
Αυτό που θέλω τέλος να πω είναι ότι θα συνεχίσουμε να προσφέρουμε τις καλύτερες υπηρεσίες στην μονάδα μας στο βαριά άρρωστο και βαριά τραυματισμένο παιδί με αγάπη, αφοσίωση, επαγγελματισμό σύμφωνα με τους κανόνες της ιατρικής και ηθικής υπηρετώντας πάντα τους ασθενείς με φάρο τον Ορκο του Ιπποκράτη.
«Όσο υπάρχουν επίγειοι άγγελοι όπως εσείς...»
> «Ήρθαμε εδώ για να θυμηθούμε γιατί ο Oδυσσεας, ο υπεράνθρωπός μας αγωνίστηκε τόσο πολύ για να μείνει σε αυτόν τον όμορφο κόσμο, φτιαγμένο και εμπνευσμενο από θρύλους και ανθρώπους με τεράστια καρδιά όπως η ομάδα και οι συνάδελφοί σας. Σας ευχαριστώ που φέρατε πίσω το χαμόγελο της Αλκίστης μου !!!» (Πατέρας από την Ιταλία)
> «Οι λέξεις είναι λίγες για να αποδώσουν τα αισθήματα ευγνωμοσύνης που ένοιωσα για τον τιτάνιο αγώνα που δίνατε καθημερινά για να κρατήσετε στη ζωή το σμπλάχνο μας. Ποτέ δεν θα ξεχάσω τα μετρημένα και ανθρώπινα λόγια ζεστασιάς και κουράγιου που μας δίνατε, κάθε ώρα και στιγμή, όταν περιμέναμε στον προθάλαμο της εντατικής. Πως να μην εξάρω την αποτελεσματικότητα των ιατρικών σας υπηρεσιών, όταν κόντρα σε όλες τις προγνώσεις, για την εξέλιξη της υγείας της μικρής μας, καταφέρατε να υπερπηδήσετε όλα τα εμπόδια και δυσκολίες και να καταφέρεε αυτό που εμείς οι απλοί άνθρωποι χαρακτηρίζουμε ως θαύμα.
Αγαπητέ κ. Ηλιάδη
είμαι τόσο συγκινημένη από τον αγώνα σας, που δεν σταματάω να σκέφτομαι ότι στην πεζή και απαξιακή εποχή μας, οι Αγιοι του παρελθόντος έχουν ενδυθεί το δικό σας σχήμα για να αποδεικνύουν στον καθένα μας ότι η Πίστη σώζει, όσο υπάρχουν επίγειοι Αγγελοι σαν εσάς, που με την δύναμη της επιστημονικής τους γνώσης και την ανυπέρβλήτη ανθρωπιά τους κατορθώνουν να δίνουν νόημα σε αυτήν την λέξη και να αποκαλύπτουν την ύπαρξη εδώ του Θείου εδώ στην γη». (θεία παιδιού από τη Ρόδο)

> Το γράμμα του Μπέμπη:«Κύριε Ανδρέα σας ευχαριστώ πολύ που μέσα από τα χέρια σας έγινε το θέλημα του Θεού και είμαι πάλι υγιής. Σας ευχαριστώ που στηρίξατε τους γονείς μου σ' αυτή την δοκιμασία. Σας ευχαριστώ που μοιραστήκατε την αγωνία τους. Σας ευχαριστώ για τις συμβουλές που τους δίνατε καθημερινά. Σας ευχαριστώ που με κάνατε καλά. Και όταν θα πάω στο σπίτι θα τα πω όλα αυτά στις αδελφούλες μου Αθηνά και Νικόλια που προσεύχονταν για εμένα κάθε μέρα. Ελπίζω οι γονείς μου να με μεγαλώσουν με τις αρχές και τα ιδανικά της δικής σας ζωής και κάποια μέρα να γίνω σαν εσάς. Φυσικά, τώρα που έγινα καλά και καταλαβαίνω πια, ζήτησα από τους γονείς μου να με φωνάζουν Ανδρέα και συμφώνησαν αμέσως».
*Της Μαρίνας Ριζογιάννη. Από την Έντυπη Έκδοση της "ΠΕΛΟΠΟΝΝΗΣΟΥ" - Ιατρικό Ένθετο "Λόγοι Υγείας".






Αποστολή με E-mail Εκτύπωση












Πελοπόννησος
 
 





Τελευταία [07:33:53]